Adoptie

Adoptie is 1 van de manieren waarop je als koppel je gezin kan vormen. Adoptie wordt door velen aanzien als een tweede keuze, omdat veel koppels eerst proberen biologisch eigen kinderen te krijgen, al dan niet met medische assistentie. In dat geval is adoptie inderdaad een tweede keuze, maar enkel in tijd. In gevoel is adoptie een evenwaardige keuze als biologisch eigen kinderen. Toch voor die koppels die voor adoptie kiezen.

Adoptie is niet altijd de volgende stap na een aantal medische behandelingen. Er zijn ook koppels die, los van een al dan niet gekend vruchtbaarheidsprobleem, onmiddellijk voor adoptie opteren. Of koppels die zelfs nooit proberen biologisch eigen kinderen te krijgen en onmiddellijk het adoptie avontuur aangaan.

Er zijn dus veel invalshoeken voor mensen die nadenken over adoptie. Adoptie is trouwens ook geen alleenrecht van ongewild kinderloze koppels. Eenmaal je je in het adoptieavontuur stort merk je dat “ongewilde kinderloosheid” niet het cement is dat kandidaat adoptanten bijeenhoudt. Er kiezen evenveel mensen met biologisch eigen kinderen voor adoptie om hun gezin uit te breiden.

Voor de meeste koppels met vruchtbaarheidsproblemen is dit ook één van de (kleinere) drempels die ze over moeten om zich volop te engageren voor de adoptie. Voor velen voelt het als de volgende stap nadat andere stappen stopgezet zijn of andere opties uitgeput zijn. Het voelt dan raar om ineens in een groep mensen terrecht te komen die jouw pijn om het ongewild kinderloos niet onmiddellijk kunnen delen.

Een eerste keuze die kandidaat adoptanten moeten maken is of zij voor een binnenlandse of buitenlandse (interlandelijke) adoptie gaan.

Hier een verhaal over adoptie.