Een andere kijk op vrouwelijke vruchtbaarheidsproblemen

Dit artikel is een samenvatting van één hoofdstuk uit het boek van gynaecologe Dr. Christiane Northrup; “Vrouwenlichaam, vrouwenwijsheid”. Zij heeft een alternatieve kijk op haar vak en ook op vruchtbaarheidsproblemen. Bepaalde van haar stellingen zijn ongetwijfeld controversieel.

De transformatie van vruchtbaarheidsproblematiek

Vrouwen en vruchtbaarheidsproblemen

Bijna alle vrouwen gaan ervan uit dat ze op een dag kinderen zullen krijgen, al weten ze niet zeker of ze dat willen. Het idee van kinderen te kunnen krijgen is van belang, zelfs voor vrouwen die niet van plan zijn er ooit gebruik van te maken.

Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen die de diagnose “onvruchtbaar” hebben gekregen, tweemaal zo vaak depressief zijn als vrouwen uit een controlegroep. Hun depressie is het hevigst ongeveer twee jaar nadat ze begonnen zijn met hun pogingen zwanger te worden. Hoewel vruchtbaarheidsproblemen niet levensbedreigend zjn, zijn deze vrouwen ongeveer even depressief als vrouwen met kanker, een hartaandoening of HIV.

Het verband tussen lichaam en geest

Op basis van haar beroepservaring stelt Dr Northrup dat echtparen met vruchtbaarheidsproblemen die het meest bereid zijn het verband tussen lichaam en geest te onderzoeken en ermee te werken, er het best in slagen toch een kind te krijgen of zich met hun onvruchtbaarheid te verzoenen.

Een bepaald percentage van de vrouwen die te horen heeft gekregen dat ze om medische redenen onvruchtbaar zijn, wordt desondanks zonder behandeling zwanger. (er is dan ook een minderheid van patiënten die “INfertiel” zijn, de meesten zijn “SUBfertiel”, verminderd vruchtbaar – redactie DVO)

Vruchtbaarheidsproblemen zijn nooit volstrekt ongecompliceerd. Bij de conceptie spelen vele lichamelijke, emotionele en psychologische factoren een rol. Een deskundige op het gebied van vruchtbaarheid zei :

“Ik voer operaties uit met de meest geavanceerde technologie en pas hormoonbehandelingen toe om te zorgen dat een vrouw zwanger wordt. Maar als dat allemaal achter de rug is, weet ik nog steeds niet wie wel en wie niet zwanger wordt en waarom. Hoe goed en langdurig mijn opleiding ook is geweest, dit gebied is nog steeds een onvoorspelbaar mysterie voor mij.”

De conventionele aanpak van vruchtbaarheidsproblemen is over het algemeen gericht op het lichaam als producent van hormonen. Er wordt vrijwel geen aandacht besteed aan emotionele en psychologische factoren, noch aan voedingsgewoonten. Wanneer we ons uitsluitend richten op de tegenwoordig beschikbare, peperdure technologie om vruchtbaarheid te bevorderen en vergeten dat mensen die deze procedures doorstaan een hart en een ziel hebben, zijn de resultaten vaak bijzonder teleurstellend.

Dr. Northrup stelt dat een aantal vrouwen niet zwanger worden omdat ze het diep in hun hart niet echt willen. Ze zijn bang voor de eisen die een kind aan hen zal stellen en de implicaties ervan op hun leven.

Zwanger worden vraagt om ontvankelijkheid. Volgens Dr Northrup is uit diverse onderzoeken gebleken dat fanatieke gerichtheid op het doel zwanger te worden kan leiden tot voortijdige rijping van eicellen in de eierstokken. Bij de eisprong kan dan een eicel vrijkomen die nog niet geschikt is voor bevruchting.

De auteur benadrukt wel dat een baan of carrière geen invloed hoeft te hebben op vruchtbaarheid. Er kunnen zich wel problemen voordoen die het resultaat zijn van andere factoren die vaak in verband staan met de hedendaagse werksfeer. Zoals het gevoel dat je niet aan jezelf toekomt, dat je geen zeggenschap meer hebt over je leven of een carrière die niet voortkomt uit je innerlijke wijsheid.

De holistische aanpak van Niravi Payne

Dr. Northrup haalt de therapie van Niravi Payne aan in haar boek. Payne is een therapeute die zich heeft toegelegd op het helpen van echtparen die kinderen willen. Ze maakt daarbij gebruik van haar “Whole Person Fertility Program”.

Volgens haar is het geen toeval dat zoveel mensen uit de naoorlogse geboortegolf problemen hebben met het krijgen van kinderen. Een reeks ingewikkelde psychologische, sociologische en politieke factoren hebben ertoe geleid dat deze mensen hebben besloten het krijgen van kinderen uit te stellen. Deze evolutie heeft tot nooit eerder vertoonde veranderingen in onze samenleving geleid.

Zo veranderen ze de patronen waarmee hun ouders en de dertigduizend generaties voor hen vertrouwd waren. Payne schrijft :

“Binnen één generatie besloten Amerikanen uit de midden en hogere klasse het krijgen van kinderen tien tot twintig jaar uit te stellen. Dit zou wel eens hun radicaalste vrijwillige verandering van levensstijl kunnen zijn en dit heeft ongetwijfeld fysiologische gevolgen gehad.”

Niravi Payne’s integrale lichamelijke en geestelijke benadering van vruchtbaarheid is gebaseerd op de veronderstelling dat kennis macht is en dat een op nieuwe informatie gebaseerde, veranderde perceptie krachtig genoeg kan zijn om subtiele veranderingen aan te brengen in het endocriene systeem, het immuunsysteem en het zenuwstelsel.

Haar therapie houdt een stappenplan in dat u hieronder kort wordt samengevat :

1. Zorg voor een ruim perspectief, besef dat je niet alleen bent. Jouw vruchtbaarheidsproblemen kunnen deels het gevolg zijn van ingrijpende, onbewuste psychologische krachten die een hele generatie hebben beïnvloed.

2. Vrouwen die boven de 40 zijn en zwanger willen worden, raadt ze aan hun “programmering over oud zijn” te onderzoeken : Ben ik er echt van overtuigd dat het voor mij mogelijk is zwanger te worden en een gezonde baby ter wereld te brengen, ook al ben ik ouder dan 40 ?

3. Maak verbinding tussen je emoties, je gezin en je vruchtbaarheid. De sleutel van het Whole Person Fertility Program is te weten te komen hoe de boodschappen die je sinds je jeugd hebt geïnternaliseerd, nu je vermogen om zwanger te worden beïnvloeden.

Payne laat haar patiënten een efistogram opmaken. Dat is een soort stamboom waarbij men naast de namen van ouders, grootouders, tantes, nonkels,… noteert welke ziekten, lichamelijke symptomen, emotionele patronen men zich herinnert en hun eventuele problemen met voortplanting. De patiënte moet nagaan welke boodschap ze van deze personen heeft gekregen in verband met het krijgen van kinderen? Was ze positief? Negatief ? Heeft ze de boodschap geïnternaliseerd? Waren er familiegeheimen zoals miskramen en zwangerschappen die verborgen werden gehouden ? Eens de patiënt een overzicht krijgt van haar “familiale tweestrijd” over conceptie kan ze bevrijd naar de volgende stap toe.

4. Spreek uit dat je tweestrijdig bent. Het is volkomen normaal dat je hevig naar een kind verlangt en tegelijkertijd bang bent. Ambivalentie is alleen een probleem wanneer deze gevoelens niet worden erkend en verwerkt.

5. Leer de technieken van diepe ontspanning, diep ademhalen, visualisatie en meditatie. De beoefening van meditatieve aandacht en het leren ontspannen zijn vooral van belang als je geavanceerde technologische behandelingen ondergaat. Onopgeloste en niet-geuite emotionele en psychische druk kunnen fysiologische consequenties hebben die de effectiviteit van de behandeling kunnen belemmeren.

6. Overweeg hulp te zoeken. Het is ideaal met iemand te werken die je helpt in het reine te komen met je situatie, in een groep of individueel. Mensen die zich aangesproken voelen tot deze aanpak kunnen er in eerste instantie meer over te weten komen via internet of Payne’s boek lezen. Wijzelf hebben geen ervaring met de therapie maar staan als altijd uiteraard open voor ervaringingen.

Uit : Dr. Christiane Northrup; “Vrouwenlichaam, vrouwenwijsheid”; Uitgeverij Byblos Amsterdam 2000; p 344-360

Deze informatie is een basistekst die niet per definitie volledig is. Heb je inhoudelijke opmerkingen/bemerkingen/aanvullingen of wil je graag al dan niet anoniem je persoonlijke ervaringen ( zie ook deel je verhaal ) hieromtrent delen? Dit kan altijd door ons een mail te sturen