Spermaonderzoek

Waar dit fysisch gezien een eenvoudig onderzoek is, wordt het emotioneel vaak als drempel ervaren door het koppel / de man. In veel gevallen is vruchtbaarheid of een kinderwens tot dan toe een zaak van de vrouw, terwijl de man er nu ook bij betrokken wordt.

Het zaadonderzoek geeft informatie over de kwaliteit van het zaad. Voorafgaand aan het onderzoek luidt het advies om ongeveer drie dagen geen zaadlozing te hebben. Daarom is het verstandig het zaadonderzoek niet tijdens de vruchtbare periode te plannen. Het sperma kan thuis of in het ziekenhuis geproduceerd worden door middel van masturbatie en opgevangen worden in een door de arts meegegeven potje. De meeste ziekenhuizen hebben een speciaal kamertje
hiervoor. Als het sperma thuis geproduceerd wordt, moet het het liefst binnen twee uur naar het ziekenhuis gebracht worden. Het zaad moet op kamertemperatuur (broekzak) vervoerd worden.

Vaak lijkt het of er maar weinig zaad geproduceerd is, maar het is voldoende voor het onderzoek. Men onderzoekt het zaad in het laboratorium onder de microscoop en let daarbij op de hoeveelheid zaadcellen, de beweeglijkheid en hun vorm. Soms beoordeelt men de beweeglijkheid na een paar uur opnieuw.
Sperma onderzoek is een momentopname. De kwaliteit van het zaad is niet constant. Ziekte of medicijngebruik beïnvloeden de uitslag. Als blijkt dat de kwaliteit van het zaad niet optimaal is, adviseert men vaak het onderzoek te herhalen.

MAR-test of IBT test

Tegelijkertijd met het zaadonderzoek kan een MAR-test of IBT-test gedaan worden. Daarbij onderzoekt men of er antistoffen tegen zaadcellen aanwezig zijn. Doorgaans kijkt men naar twee soorten antistoffen: IgA en IgG. Als deze antistoffen bij een groot percentage zaadcellen voorkomen, is de kans op bevruchting mogelijk kleiner.