Fout, fouter, foutst
We zijn nog maar net verlost van de vervelende vragen tijdens de kerst- en nieuwjaarsperiode of daar loert al een nieuwe feestdag om de hoek. Jawel, ook met Pasen zullen de prangende verzoeken niet uitblijven. Met een knipoog naar de lente en de daaruit voortvloeiende kriebels, zal er weer duchtig gesuggereerd en verondersteld worden. En ook dan zullen we ons weer in bochten moeten wringen om een afdoend antwoord te geven. Zodanig afdoend dat we niet die triestige waarheid aan iedereen moeten prijsgeven, maar toch voldoende duidelijk dat er niet aangedrongen wordt op meer uitleg.
Opmerkingen van een omgeving die “het” niet weet
Een paar klassiekers:
En komt er nog één?
‘t Wordt tijd, hé. Je wordt er niet jonger op, hoor…
Schoonzus die na 3 maand al zwanger was: Nu is het jullie beurt, hé.
In januari: En, is het nog niet van dat? Jullie hebben er toch de leeftijd voor?
In februari: diezelfde vraag
In maart: diezelfde vraag
In april zeg ik zelf: Als het zo ver is, zal je het wel weten.
Antwoord: Oei, oei, madam is op haar teen getrapt!
Een paar jaar geleden: Je bent nog jong, je tijd komt nog wel.
Nu : Wordt het niet stilaan tijd dat je eraan begint? Zo jong ben je toch niet meer hé.
Soms wordt er druk uitgeoefend…:
Nu is je schoonmoeder gestorven en ‘t schoonste dat je haar kon geven waren kleinkinderen… toch erg dat je haar dat niet hebt willen geven!
Jij bent het enige kleinkind dat getrouwd is, dus je zorgt maar dat er kinderen zijn voor dat oma sterft.
Zeg, wanneer is het bij jou zover, hé, ik wil wel een kleinkind voor ik sterf. En nog een dochter erbij ook, want dan hebben we een viergeslacht én komen we in de gazet!
…of goede raad gegeven:
Allez, je bent nog niet zwanger, hoe komt dat? Of weet ge nog altijd niet hoe dat moet ?
Tips nodig?
Je weet toch dat je dat zonder condoom moet doen hé.
Moet ik het eens komen voordoen?
Jij schiet met losse flodders zeker. Hoelang duurt dat spelleke nu al bij jullie? Ik zal zelf ne keer moeten komen zeker.
Toen ik even een opmerking maakte tegen iemand hoe moeilijk ik het ermee had dat het lang duurde en maar niet wilde lukken:
Dan moet ge maar beter leren tellen hé.
(hiermee werd dan bedoeld dat ik niet kon uitrekenen wanneer ik een eisprong had)
…of worden er insinuaties geopperd…:
Oei ge zijt precies wat verdikt, ben je misschien zwanger?
Ik in mezelf: Neen, ben verdikt van de hormonen.
“Zijt gij soms in verwachting ?”
Waarop ik antwoordde: Neen, toch niet..
Zij terug : Oh, omdat je toch een buikje hebt.
…of word je gewezen op het gemak en de flexibiliteit van kinderloosheid:
Van een vriendin die onmiddellijk zwanger werd en last had van slapeloze nachten met haar baby : wees blij dat je er nog geen hebt. Je bent nog zo op je gemak. Al dat werk en de hele dag door wenen.
Op het werk tijdens een discussie over de indeling van de uurrooster:
Ja zeg, ‘t is toch logisch dat gij wat flexibeler moet zijn dan een ander. Gij hebt tenslotte geen kinderen hé.
Als de omgeving het wel weet
En als we dan toch de moed verzameld hebben om bepaalde mensen toch maar in te lichten van onze problemen, moeten we vaak ondervinden dat ze –in tegenstelling tot wat je zou denken- er niet tactvoller op worden. Er leeft natuurlijk een grote onwetendheid wat betreft fertiliteitbehandelingen. Ze weten niet wat er allemaal mogelijk is en hoe het in zijn werk gaat en bijgevolg ook niet wat voor impact het op je leven heeft.
Dé klassiekers :
Je bent er te veel mee bezig.
Ga eens op vakantie.
Adopteer, dan zal je erna wel zwanger worden.
Ja, misschien héb jij die echte moederlijke gevoelens niet.
Je hebt er toch al eentje.
‘t Zal wel zijn omdat ge u er niet genoeg ‘voor open stelt’. Ge moet het wel echt ‘willen’ hé.
Bij wie van jullie beiden ligt het probleem?
Mensen vergelijken:
Troost u, wij hebben ook een depri weekend gehad. Wij hadden tegels besteld voor onze badkamer en nu komen die 6 weken later. Nu duurt het nog langer voor we in ons nieuw huis kunnen trekken.
Een beetje later: Nu zijn we met onze gezinsuitbreiding ook nog eens buiten de boot gevallen, wij worden er echt depri van.
(het ging over…jaja…de aankoop van ….een HOND)
Mijn broer:
Allé da’s toch zo erg niet als ge geen kinderen hebt, ik heb er toch ook geen.
Ik had beter geen kinderen gehad dan kon ik nu de wereld rondreizen zoals jullie doen.
Ik heb zelf waarschijnlijk 10 tallen miskramen gehad, maar als het een vroege is bij spontane zwangerschap, dan merk je dat niet. Oh… dan zal ik het mezelf ingebeeld hebben dat het toch wel een pijnlijke ervaring was, ook al was het maar na 6 weken.
Of ons met onze neus drukken op al die andere leuke dingen in ons leven:
Maar je hebt toch kei veel andere dingen, je hebt een man, je hebt een goede job…
Dan denk ik bij mezelf: Ja, en jij toch ook!!! Maar jij bent wel zwanger!!!”
Op onhandige wijze de pijn proberen verzachten:
een collega :
Een geluk dat je geen kindjes kan krijgen want met al uw gezondheidsproblemen zou het toch niet gaan om kinderen te hebben.
na mijn miskraam van onze tweeling:
Wees blij ge zijt beter zonder, dat zouden toch gehandicapte boelekes geweest zijn indien ze verder zouden blijven leven.
…want eigenlijk heeft het allemaal met “hierboven” te maken:
Ik geloof dat niet dat het niet gaat, stopt met die behandelingen, ge hebt dat niet nodig. Ge moet bidden, ik zal ook voor u bidden en dan lukt het wel”.
*Noot van De Verdwaalde Ooievaar :*
We danken iedereen die hieraan zonder het te weten heeft meegewerkt. Alle verhalen zijn anoniem, we hebben ons de dichterlijke vrijheid toegeëigend hier en daar een kleine wijziging aan te brengen.
Dit zijn allemaal negatieve ervaringen bij elkaar. Gelukkig zijn er ook veel mensen die wel steun geven. Je mag ook niet vergeten dat je het de ene dag moeilijker hebt dan de ander. Onthoud als richtlijn : probeer zelf zoveel mogelijk aan te geven waar jij je goed of net slecht bij voelt. Probeer de communicatie met je omgeving zo open mogelijk te houden. Niet altijd makkelijk maar het proberen waard…
Interessant :
- Een tekst om aan vrienden en familie te laten lezen
- 9 tips voor mensen die iemand in hun omgeving hebben met een vruchtbaarheidsproblemen
- Een tekst die je helpt beslissen het al dan niet aan je omgeving te vertellen
Eerste uitgave: maart 2009