Maatschappij
IVF is sinds de geboorte van Louise Brown in 1978 tot standaard procedure geëvolueerd. In elke klas zit vandaag de dag 1 kind dat er via een vruchtbaarheidsbehandeling is gekomen. Louise zelf, who could be the girl next door, heeft haar steentje bijgedragen om IVF tot iets gewoons te maken.
In ons land zijn vruchtbaarheidsbehandelingen sinds de terugbetalingsregeling van 2003 zelfs niet alleen meer weggelegd voor de rijken. We kunnen ons niet voorstellen dat er landen zijn waar mensen hun huis verkopen om een behandeling te kunnen betalen. Hierover lees je meer in IVF, geneeskunde voor de happy few
Bovendien is de terugbetalingsregeling gekoppeld aan de verplichting om in de meeste gevallen slechts 1 embryo terug te plaatsen. Het aantal meerlingen – en alle menselijke ellende van dien – is met rasse schreden geslonken.
Zowat al onze internationale collega’s staan op de barricaden om dit in hun land te verwezenlijken. Velen vragen ons “the Belgian model” toe te lichten als voorbeeld voor hun land. En neen, we denken niet alleen aan verre landen, zelfs de Nederlandse of Engelse patiënt is er een stuk berooider aan toe.
Soms mogen wij Belgen wel eens minder bescheiden zijn…
Dat wil echter niet zeggen dat er geen nood meer zou zijn aan een maatschappelijk debat in ons land rond medsich geassisteerde voortplanting.
De evolutie van vruchtbaarheidstechnieken en de (vaak commerciële) uitbouw ervan beweegt zich continu op een ethische grens.
Russische fertiliteitsklinieken maken vandaag reclame voor hun eiceldonatie programma als volgt : donoren onder 30 jaar, bewezen fertiliteit, mooi en intelligent. Kan iemand mij zeggen hoe die 2 laatste zaken gemeten worden ? Een IQ-test, boezemomtrek en lengte van de wimpers ? In de Verenigde Staten is geslachtsselectie een alledaagse praktijk. Het zal je maar overkomen dat je al 2 dochters hebt en persé een zoon nodig hebt om de zaak over te nemen.
Dan hebben we het nog niet gehad over leeftijdsgrenzen voor vruchtbaarheidsbehandelingen, draagmoederschap, stamcelonderzoek,...
We hopen met dit hoofdstuk op deze site de discussie mee op gang te trekken in ons land. Mensen voer tot nadenken te geven. Om hopelijk mee de bakens uit te zetten om op een doordachte en gefundeerde manier het “gezond verstand” te laten primeren.