Wettelijke achtergrond doodgeboren kind
Aangifte van een doodgeboren kind.
De aangifte is verplicht wanneer de zwangerschap reeds 180 dagen of 26 weken telde. Het is de dokter die oordeelt of het kind reeds 26 weken oud is. Er wordt een speciale akte opgesteld in het bevallingskwartier, door de arts. Tijdstip van geboorte moet gelijk zijn aan tijdstip van overlijden op de overlijdensakte! Een doodgeboren kind krijgt een voornaam.
Aangifte van een kind van minder dan 26 weken, dat geleefd heeft.
Vb. een kind wordt geboren op 24 weken en heeft 1 dag geleefd. De dokter oordeelt of het kind leefde bij geboorte (ook al was dit heel kort). Er moet een geboorte-aangifte (dit gebeurt vaak met een volmacht) én een overlijdensaangifte gebeuren. Er is recht op kraamgeld en bevallingsverlof. Het kind wordt ook vermeld in het trouwboekje.
Erkenning van overleden kind.
Als een kind van ongehuwde ouders overlijdt en er gebeurde nog geen geboorteaangifte, dan kan de vader het kind na overlijden in principe niet meer erkennen. Het is wel mogelijk dat een vader het kind vóór de geboorte erkent. Bij een doodgeboren kind heeft deze erkenning geen uitwerking meer. Indien het kind levend geboren wordt doch overlijdt vóór de geboorteaangifte, heeft deze erkenning vóór geboorte wel zijn waarde.
Aangifte van een kind van minder dan 26 weken, doodgeboren
Indien de foetus levenloos ter wereld komt na een zwangerschap van minder dan 180 dagen, is de aangifte niet verplicht. Het kind krijgt dan ook geen naam of voornaam toegekend. Een omzendbrief van de minister van Binnenlandse zaken van 9 september 1991 verzoekt de gemeenten om op hun kerkhof een plaats te voorzien voor de begrafenis van foetussen van minder dan 6 maanden. Op verzoek van de ouders of de arts mag de foetus begraven worden, zonder vermelding van de naam van de foetus of de ouders. Indien de ouders dat wensen mag de foetus gecremeerd worden.
Opgelet: De mogelijkheid wordt onderzocht om een foetus als kind te erkennen vanaf 140 dagen maar hierover zijn verder nog geen politieke maatregelen getroffen. Deze verlaging zou een aangifteplicht bij de burgerlijke stand voor alle kinderen geboren vanaf 140 dagen postconceptie impliceren en vanaf die leeftijd is er ook een wettelijke plicht tot begraven of cremeren.
Raadpleeg onderstaande link:
www.metlegehanden.be
Begraven van foetussen jonger dan 26 weken zwangerschap.
Sinds 9 september 1991 is er een wet in verband met de begraving van foetussen van minder dan 26 weken oud. De foetus kan begraven worden in de gemeente waar de ouders hun domicilie hebben of waar de foetus geboren is. Indien er geen specifieke begraafplaats bestaat voor foetussen, gebeurt dit op de begraafplaats voor kinderen. Als ouders een crematie wensen, kunnen zij de as uitstrooien of begraven. Dit kan op een begraafplaats, maar ook thuis. Als de ouders dit willen doen in de tuin van een huis waarvan zij de eigenaar niet zijn, dan moeten zij wel schriftelijke toestemming vragen aan de eigenaar.
De Verdwaalde Ooievaar raadt aan om advies in te winnen bij de gemeente, sociale dienst, pastorale dienst, begrafenisondernemer, etc … . Er zijn verschillende manieren om je kindje een plaats te geven in onze maatschappij.
Tijdens de afscheidsviering van ons zoontje Jelle*, doodgeboren 20 weken zwangerschap, heeft de pastorale werkster zijn naam in ons trouwboekje gezet. Een gebaar van respect en achteraf heeft dit gebaar ons diep geraakt. Dank.
Kathleen
| Deze informatie is een basistekst die niet per definitie volledig is. Heb je inhoudelijke opmerkingen/bemerkingen/aanvullingen of wil je graag al dan niet anoniem je persoonlijke ervaringen ( zie ook deel je verhaal ) hieromtrent delen? Dit kan altijd door ons een mail te sturen |
Eerste uitgave: Maart 2009