Dit kan alleen een vrouw
Of hoe houd je de spontaniteit in je seksleven
Je bent al een tijdje aan het proberen zwanger worden. Nog voor je de eerste keer naar de dokter gaat heb je het hele internet al verslonden. Je weet alles over vruchbaarheid, eisprong, temperaturen, cervixslijm en meer van dat leuks. En voor je het weet, heb je er een extra dagtaak bijgekregen.
Je wordt wakker om 6u ’s ochtends en probeert zonder al te veel te prutsen je thermometer van het nachtkastje naast je te graaien. Je steekt de juiste kant in je mond, op dezelfde plaats als gisteren, en probeert 5 minuten wakker te blijven. Ineens merk je dat je dringend moet plassen en probeer je dat tegen te houden zonder al te veel te wriemelen. In je hoofd vertel je jezelf “rustig blijven, het komt allemaal in orde “- een opmerking die je de laatste tijd wel meer te te horen krijgt.
Je probeert in het donker de thermometer te lezen, zonder je echtgenoot wakker te maken. Wanneer dat niet lukt, neem je de thermometer mee in de badkamer. Zet je neer op het toilet en beslis of je vanmorgen in een opvangbekertje plast of rechtstreeks op de ovulatietest. Geef jezelf extra punten als het je vandaag lukt om het bekertje niet te laten overlopen of het testvenster niet onder te plassen.
OK, dat zit er ook weer op. Neem nu je Excel schema dat er heel wetenschappellijk uitziet en noteer je bevindingen. Verwerk de gegevens en mompel tegen jezelf, “waarschijnlijk probeer je niet hard genoeg”-_opnieuw een opmerking die de laatste tijd wel meer weerklinkt_.
Wanneer het optelsommetje klopt ga je terug naar de slaapkamer en overtuig, verleid en smeek je je echtgenoot om de liefde te bedrijven, terwijl je in je achterhoofd houdt dat “de spontaniteit niet uit je sexleven mag verdwijnen”. Wanneer het achter de rug is, zwier je je achterste de lucht in, prop je er een hoop kussens onder en blijf je liggen voor een half uurtje.
Terwijl je daar ligt begin je uit te rekenen hoe je nog een halfuur kan blijven liggen en toch nog tijd over hebt om je te douchen, aan te kleden en te ontbijten vooraleer je het huis moet verlaten om 7u15.
Zeg hardop “als je dit nog niet kan, hoe ga je dan ooit een kind kunnen opvoeden?” -_alweer een commentaar die nog wel eens zal terugkomen_. Wanneer je dan uiteindelijk de deur achter je dicht doet, onthoud dan dat dit het eenvoudigste stuk van het hele mama-worden-gebeuren is een opmerking die je beste vriendinnen mét kinderen nog vaak zullen maken… zij weten niet waarover ze het hebben.