Verdwaalde seksualiteit

In een fijne relatie voelen we ons goed bij elkaar; we kunnen ons zelf zijn, we voelen de mogelijkheid om wat ons bezighoudt met elkaar te bespreken en met betrekking tot de verschillen die we vaststellen, vinden we een compromis, een manier van ermee omgaan die voor beiden goed is.

Vanuit dit goed gevoel ontstaan er nieuwe verlangens, dingen die we samen willen realiseren, die we met twee willen beleven…

Een kinderwens is zo’n verlangen. Voor zeer velen een voor de hand liggend verlangen.Wanneer dit verlangen niet of niet zo eenvoudig gerealiseerd wordt, zet dit ons als individu enorm onder druk; waarom overkomt mij dit; hoe zal mijn leven verlopen als dit verlangen niet ingevuld wordt; kan ik daarmee leven; enz…
Ook de relatie ervaart die gelijkaardige druk.
Uiteraard zorgt deze druk niet sowieso voor problemen, gelukkig. Maar het vraagt van ons zelf én de relatie heel wat energie en aandacht om, na de klap van het slechte nieuws, een nieuwe start te vinden.

Het heel bijzondere is dat op dit verdriet van een verlangen dat we niet alleen kunnen realiseren een heel technisch antwoord komt: de fertiliteitsbehandeling.

Ons verlangen dreigt gereduceerd te worden tot eicellen, baarmoeders, percentages kansen, injecties en echo’s.
Hierdoor ontstaat het gevoel dat we onszelf als een verlengstuk van het labo gaan zien, dat de relatie niet meer spreekt over het verlangen maar over de bloedwaarden, dat seksualiteit geen begeerte of intimiteit meer is maar een zo goed mogelijk geplande activiteit op de juiste dagen.
Dit heeft in nagenoeg elke relatie een effect op de seksualiteit, de spontaniteit, de frequentie, de ontspannen sfeer, maar hoeft niet noodzakelijk een probleem te worden.

Hoe moeilijker men het verdriet kan verwerken, hoe meer men zijn hoop op de zoveel belovende technieken stelt, hoe verder men dreigt weg te gaan van dit oorspronkelijk verlangen dat in alle intimiteit is ontsproten.
In deze periode vraagt het aandacht om die intimiteit in de relatie te houden, om seksualiteit de nodige spontaniteit te blijven geven. Hiervoor moet je samen in de drukte van het leven tijd maken. Hoe dit gebeurt kunnen jullie alleen zelf beantwoorden door er met elkaar over te spreken.
Dit is soms moeilijk omdat mensen elkaar willen sparen of gevoelige of mogelijk pijnlijke onderwerpen willen vermijden.

Spreek er toch met elkaar over. Tracht ook in de fertiliteitbehandeling het gevoel te bewaken dat je samen dit verlangen tracht te realiseren; samen naar de gynaecoloog gaan; allebei goed geïnformeerd zijn; samen naar een onderzoek; samen naar pick-up en terugplaatsing, e.d.

Gelukkig slagen vele mensen hierin. Wanneer het moeilijk blijft, spreek er met uw gynaecoloog, huisarts, een vertrouwenspersoon over of zoek iemand die jullie hierbij kan ondersteunen

dr. Eric Van Hoof
31-1-2009
Psychiater en therapeut
Lid van adviesraad De Verdwaalde Ooievaar vzw