Dromen ...
Ward
We hebben ruim de tijd gehad
Om over jou te dromen
Of je nu snel of wat later zou komen
Of je een jongen of een meisje zou zijn
Met papa’s ogen of de mijn
Maar eigenlijk maakte het niet veel uit
We wilden toch gewoon maar een gezonde kleine spruit
Voor veel mensen de gewone gang van het leven
Voor ons een voortdurend streven
We wilden toch gewoon maar een gezin
En dit kon niet zonder een kind tussen ons in
Een kinderlach in huis
Dan pas werd het hier een echte thuis
We hebben uren gepraat
Over wat we je graag zouden leren
We hebben uren verteld
Over onze eigen kleine kinderstreken
Niemand rondom ons had gedacht
Hoe intens jij werd verwacht
Al die tijd groeide je in ons hart
Je was voor ons al een persoontje, heel apart
Want nog voor je was geboren
Had je al ons hart gestolen
Ons verlangen werd niet vermoord
Je eerste kreetjes hebben ons onmiddellijk bekoord
De eerste maanden waren niet vol zonneschijn
Het werd een afkicken van onzekerheid en pijn
We moesten elkaar nog leren kennen
Van ‘met twee’ naar ‘met drie’ is toch even wennen
We waren bang voor de broosheid van dit leven
Zelfs nu hebben we vaak nog angst dat we je terug zouden moeten afgeven
Je hebt ons geleerd dat geluk ligt in kleine dingen
En de natuur zich vaak niet laat dwingen
Voor dit kleine wonder kijken wij dankbaar naar boven
Want nu pas kan ikzelf weer geloven
Bovenaan ons lijstje voor het leven
Is een broer of een zus het schoonste wat we jou zouden willen geven.
Je mama
Eerste uitgave juni 2009