Het verhaal van een eiceldonor
Dit is het verhaal van een eiceldonor. De voorbije maanden heeft ze de eerste stappen ondernomen. Hier kan je alvast de start van haar dagboek lezen.
‘Spannend, hier zit ik dan in de wachtzaal van de gynaecoloog, mijn eerste afspraak om een woordje uitleg te krijgen over eicellen te doneren.
Wat zal ze allemaal vragen?
Zal ik wel geschikt zijn?
Dan richt ik een blik op een zwangere dame die zit te wachten net zoals ik. Vroeger toen ik zelf zwanger was, stond ik er niet bij stil. Ik ging er vanuit dat iedereen zwanger was van hun echtgenoot. Nu is er een heel andere wereld voor mij opengegaan en moet ik vaak denken aan mijn nicht die maar 3 jaar ouder is dan ik en al een eierstok heeft moeten laten verwijderen. Kijk, misschien kon ook deze dame niet natuurlijk zwanger worden.
Eindelijk word ik binnengeroepen bij de gyneacoloog. Even een blik op mijn dossier. Ik krijg de vraag of ik nog eigen kindjes wens, we bespreken hoe alles kan verlopen, we krijgen uitleg over de behandeling en dat ik eerst bij een psycholoog moet passeren als ik er klaar voor ben.
Ik zie eiceldonatie niet als stukjes van mezelf verliezen, omdat ik anders elke maand een eicel, een stukje van mezelf, moet zien als een verlies?! Ik aanzie het als eitjes die nu in de kast zitten en die dan weggenomen worden. Voor mij is het ‘het afstaan’ niet zo moeilijk want ik werk met kinderen die je dan moet ‘afgeven’ na een bepaalde tijd. Sommige kinderen zie je dan ook nooit meer terug doordat ze naar school gaan of verhuizen,…. Ik beschouw dit als hetzelfde. Hierop zei de arts dat dit een mooie en ideale redenering was.
Wat ik wel persoonlijk erg jammer vind? is dat ik een donor ben voor bepaalde mensen maar dat zij zelf mijn eitjes niet krijgen. Het zou een kruisdonatie worden. Oorspronkelijk wou ik trouwens draagmoeder zijn maar mijn echtgenoot ziet dat niet echt zitten. Nu ja, dit is al een zeer goed begin en heel ingrijpend. Ik heb alleen veel vragen rond de reactie van mijn lichaam op de behandeling. Met de gyneacoloog zijn we overeengekomen dat er 2 echo’s zullen plaatsvinden en dit elke keer ’s avonds, ik schrik ervan hoe flexibel ze zijn naar de donor toe.
De arts vertelt me dat ze blij is met een jonge donor als ik, ze zijn moeilijk te vinden. Wie had dat gedacht dat ik dit nog zou doen?!! Ik zie het nu wel zitten, ik krijg er precies extra energie van en dit was nog maar een eerste gesprek.
De volgende dag heb ik al de telefoon vast om de psycholoog persoonlijk te bellen. Bij deze ligt de afspraak al vast voor volgende maand. Mijn echtgenoot moet mee naar het gesprek omdat het toch wel vrij ingrijpend is, in vergelijking met spermadonatie. Hij zit er niet mee in om mee te komen, ook hij is zelf donor. Op dat gebied zijn wij vrij ruimdenkend. We hebben zelf ook 2 prachtige dochters, waarom zouden we deze kansen niet schenken aan iemand anders?’
Nu is het wachten …
Auteur anoniem
HIER gratis te downloaden; een handleiding voor ouders die een kindje kregen dankzij eiceldonatie:
het vertellen en erover praten.pdf.
Lees het verhaal 180° draai: eiceldonatie. Een verhaal over de onverwachtte wending tijdens de behandeling. Kiezen voor eiceldonatie.
Ook je verhaal delen of andere verhalen lezen? Klik hier voor de verhalen of mail ons op info@deverdwaaldeooievaar.be
Eerste uitgave: augustus 2009