Een DVO goed nieuws verhaal

Katrien (29) en Bart (30) vertelden het een half jaar geleden heel openhartig en eerlijk in de krant ‘Het Nieuwsblad’: ze wilden graag een kindje, maar de IVF-pogingen waren tot dusver vergeefs geweest. Het Nieuwsblad kon het niet laten om hen nog eens terug te bellen… Dit is hun verhaal.
Onze derde IVF-poging is uiteindelijk gelukt! Kort na het interview in de krant kregen we het goede nieuws’, zegt Katrien. Intussen is ze zeven maanden
zwanger: Bart en Katrien verwachten hun eerste baby’tje half november.

Na jaren van proberen en mislukken het goede nieuws horen dat er een kindje op komst is… Hoe voelde je je toen de dokter je dat vertelde?
‘Op voorhand had de gynaecoloog gezegd dat de kwaliteit van de embryo’s niet super was. Daarom hadden we ons eigenlijk al voorbereid op het ergste.
De dag dat ik het ziekenhuis moest bellen om de uitslag te vernemen, had ik verlof genomen om het nieuws rustig te kunnen verwerken. Toen ze me vertelden dat ik zwanger was, kon ik dat eerst niet geloven. Omdat ik al eerder eens positief
nieuws kreeg dat na enkele dagen toch niet waar bleek te zijn, was ik erg op mijn hoede. Ik vóelde me helemaal niet zwanger. Daarom ben ik zelfs naar de huisarts gegaan om mijn bloed nog eens te laten controleren. De eerste weken was het heel bang afwachten. Pas bij de eerste echo drong het tot me door.’

Kregen jullie veel reactie op jullie getuigenis in onze krant? ‘Ik had heel wat vrienden verwittigd dat we een interview gedaan hadden. We kregen alleen maar positieve reacties. Vrienden die het toen pas te weten kwamen, wensten ons veel moede en sterkte. Op mijn blog kwamen er reacties van koppels die in dezelfde situatie zaten. Ze waren blij dat we ermee naar buiten kwamen.’

Verloopt je zwangerschap naar wens? Voel je je goed? ‘Ik heb me van bij het begin niet als een gewone vrouw in verwachting gevoeld. De zwangerschap
beschouwde ik als uitzonderlijk. Als je de IVF-behandeling ondergaat, word je heel
nauwgezet opgevolgd. Maar als je dan zwanger bent, word je net als andere zwangere vrouwen behandeld. Je gaat maar een paar keer op controle bij de gynaecoloog. Daar had ik het wel moeilijk mee. Ik voelde me een beetje aan mijn lot overgelaten. Naarmate mijn buik begon te groeien, is dat wel afgenomen. Sinds een tweetal maanden voel ik de baby bewegen: dat maakt het heel reëel. Nu kan ik genieten van de zwangerschap.’ (ELA)