Het woordje van ...
Sofie Bauwens: Seksualiteit en relatie
‘Wat doen we met Valentijn?’, vroeg mijn man me vorige week. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was jaren geleden dat hij me die vraag nog gesteld had. Niet dat ik het belangrijk vind om op Valentijn dure cadeaus te krijgen of uitgebreid te gaan eten, maar toch. Het is een dag die ik niet zomaar wil laten voorbijgaan. Een dag waarop ik dicht bij hem wil zijn en me innig verbonden, geliefd en gerespecteerd wil voelen.
Helaas is er een tijd geweest waarop dat allemaal niet zo vanzelfsprekend was. We zagen mekaar graag, dat was het probleem niet. Maar het ging allemaal zo moeizaam. En dat had alles te maken met onze onvervulde kinderwens.
De dokters hadden ons verteld dat kinderen bij ons niet vanzelf zouden komen. Het nieuws sloeg in als een bom. Er volgde een periode van verdriet, twijfel en onzekerheid. Pas jaren later, is me duidelijk geworden dat we het elk op onze eigen manier moesten verwerken. Maar elk op onze eigen manier betekende afstand en afstand betekende twijfel.
Zouden we deze crisis ooit te boven komen? Hoe lang zouden we dit nog volhouden? En konden we wel samen oud worden als we geen kinderen kregen? Geen wonder dat Valentijn voor ons jarenlang geen feest is geweest.
‘Na zeven magere jaren, volgen zeven vette jaren,’ was de wijze raad van m’n omgeving. ‘Zal wel zijn’, dacht ik toen verbitterd, ‘maar toch niet bij ons.’
Gelukkig, ze kregen wel gelijk. Ons geduld werd beloond en de kloof tussen ons terug gedicht. Intussen zijn wij de trotse ouders van een dochter van vijf en een zoon van drie jaar, geboren na in totaal acht behandelingen. Mijn man en ik hebben vorig jaar onze tiende huwelijksverjaardag gevierd. En sinds begin 2009 heb ik de job van m’n leven gevonden: ik werk halftijds bij De Verdwaalde Ooievaar.
Ik ben van opleiding masters in de Gezondheidsvoorlichting en –bevordering. Daarnaast heb ik ook een bachelorsdiploma in de Verpleegkunde. Ik ben al van bij de opstart in 2006 actief bij De Verdwaalde Ooievaar. Eerst als vrijwilliger en later ook als bestuurslid. Als vrijwilliger begeleid ik nog steeds de mailinglijst ‘Langdurig Behandelen’.
Mijn job bij De Verdwaalde Ooievaar bestond er vorig jaar uit een sensibiliseringscampagne voor het grote publiek over de invloed van levensstijl op vruchtbaarheid te coördineren en de website www.testjevruchtbaarheid.be uit te bouwen. De campagne haalde eind vorig jaar behoorlijk wat media-aandacht en heel wat mensen hebben de weg naar de site gevonden.
Mijn tewerkstelling in 2010 blijft – omwille van de economische crisis en de financiële draagkracht van onze vereniging – nog wat onzeker. Toch hoop ik ook in 2010 tot het einde van het jaar te kunnen blijven. Ik draag met veel plezier mijn steentje bij in de dagelijkse werking, algemene coördinatie en fondsenwerving van De Verwaalde Ooievaar.
Ik wens jullie een liefdevolle Valentijn!
Hartelijke groeten,
Sofie Bauwens
Aangepast op februari 2010