In je hart ouder zijn ...

Een brief

Lieve ouders van kinderen,

Vele jaren geleden groeide onze kinderwens en meteen kwamen de vragen. We waren eerst wat onzeker. Zouden we wel goede ouders zijn? Kunnen we onze schatten een goede opvoeding geven? Zullen ze niets te kort komen?

Uiteindelijk zijn deze vragen allemaal in een hoekje verdrongen. Vandaag stellen we ons enkel de vraag nog: zullen we wel ooit ouder zijn?

En vreemd genoeg worden we door onze omgeving ‘gekeurd’.
Als we vertellen over onze vruchtbaarheidsproblemen, worden we niet meer betrokken in gesprekken … neen, wij zijn roddel geworden.
Als we ergens op een feest/bijeenkomst zijn, worden we aanschouwd als kinderloos koppel, een koppel met een luxe leven, en geen kennis van kinderen, papjes, pampers, ziektes, slapeloze nachten, …
Als we kiezen voor adoptie, dan worden we zelfs niet alleen maar door de maatschappij gekeurd. Een heel rechtssysteem keurt ons, niet alleen ons ouderschap, maar ook onze centjes, ons huis, onze familie, ons verleden, … we worden binnenste buiten gekeerd.

Deze oproep is bedoeld voor zij die niet weten wat het inhoud om een vruchtbaarheidsprobleem te hebben. In stilte hebben we een hele lange weg afgelegd. We leggen deze weg af, omdat we voor 200% willen gaan voor het ouderschap.
Beoordeel ons daarom niet, maar steun ons en luister eens naar ons verhaal. We hebben dan niet altijd de ervaring als ouder, maar sta open voor ons, en begrijp ons. Het kwetst ons zo hard om niet aanschouwd te mogen worden als ouder, laat staan beoordeeld worden voor ons ‘niet-ouderschap’, ons ‘niet-kunnen’.

In ons hart zijn we wel ouder, misschien onervaren, maar wie is dit niet als je eraan begint? In ieder geval staat ons hart volledig open voor kinderen.

Een ouder in hart en nieren