Sarah Boedt

Mama worden wou ik al als kleuter , dat stond vast. Kleine jongens vertellen wel eens dat ze later brandweerman willen worden of politieman of spiderman. Kleine meisjes zien zichzelf later als prinses of juffrouw. Ik zag mezelf als mama. Voor kinderen zorgen, dat zat er bij mij al vroeg in. Mijn jongste broer en ik schelen 9 jaar in leeftijd, dus ik zat al vroeg mee in de pampers. Babysitten deed ik vanaf mijn dertiende.
Dat ik na mijn secundair voor onderwijzeres ging studeren was dus niet zo verwonderlijk.
Dat mama worden duurde helaas langer. Ik vond het een heel pijnlijke en moeilijke periode. Als ik er aan terug denk, kan ik weer tranen in de ogen krijgen.
Mijn diepste wens raakte maar niet in vervulling.
Gelukkig kreeg ik toch een dochter in 2005 na een vruchtbaarheidsbehandeling. Wonder boven wonder werd ik snel spontaan zwanger van mijn zoon geboren in 2006.
Omdat deze periode vooraf zo intens voor me was, wou ik er iets mee doen.
Ik kwam in contact met De Verdwaalde Ooievaar en hier vond ik mijn ding. Ik vind het jammer dat het nog niet bestond toen ik het zelf nodig had.
Nu wil ik me intens inzetten voor mensen die hetzelfde moeten doormaken. Zo wil ik die negatieve periode omzetten in iets positiefs. Ik ben dan ook heel fier dat ik me als regioverantwoordelijke voor West-Vlaanderen kan inzetten voor de Verdwaalde Ooievaar.

_{Uitgave april 2009}