Op één - Koppen
Vruchtbaarheidsbehandeling: te weinig psychologische begeleiding
21 oktober – Koppen
Een reportage over de psychologische impact van vruchtbaarheidsbehandelingen. Iedere mislukte poging is acheraf een stukje verwerken, een rouwproces.
“In een kraamkliniek kom ik nog altijd niet, dat is een marteling voor mij,”vertelt Karen Goos (35). Na 7 jaar en 17 vruchtbaarheidsbehandelingen hebben zij en haar man Lieven hun kinderwens opgeborgen. “Elke IVF-poging betekent stress, hoop, teleurstelling als het mislukt. Je wordt medisch zeer goed begeleid in het vruchtbaarheidscentrum, maar psychologische hulp bieden ze je nergens aan. Uit pure wanhoop ben ik zelf een psycholoog gaan zoeken en dan pas kon ik aan het rouwproces beginnen. Op eigen kosten.”
Maar liefst de helft van de vrouwen die een IVF-behandeling ondergaat, voelt zich depressief. Dat blijkt uit het onderzoek dat het Instituut Samenleving en Technologie deze week voorstelt in de commissie Welzijn. Professor Thomas D’Hooghe van het fertiliteitcentrum UZLeuven erkent het probleem: “Er zou een speciaal opgeleide psycholoog in elk centrum moeten zijn, maar daar is geen geld voor. En de vroedvrouwen die heel veel steun bieden, hebben daar geen tijd voor.”
Miek en Peter Moors proberen al twee jaar via IVF een derde kindje te krijgen. Het wachten en de onzekerheid is mentaal zwaar belastend. Miek (33): “De zware medicatie die je prikkelbaar maakt, je agenda die overhoop wordt gehaald, je seksleven dat je moet gaan plannen, het hoort er allemaal bij. Maar het moeilijkste is aftellen naar het verlossende telefoontje of je zwanger bent of niet. Iedere keer als je naar het toilet gaat ben je bang dat het misgelopen is.”
Het was een eerlijk en mooi interview van moedige mensen. Het was voor velen van ons herkenbaar. Onze website De Verdwaalde Ooievaar verscheen tevens op het scherm. We willen de twee koppels die hun verhaal vertelden bedanken voor hun openheid.
Ook een warm hart aan de vele mensen die zich ingezet hebben voor het IST project dat deze week voorgesteld werd bij de Vlaamse overheid: Presentatie aanbevelingen Kinderwens 19/10/10.
Bijgevoegd de link met de uitzending: Koppen
Op 22 oktober verscheen ook het volgende artikel in De Standaard
BRUSSEL – Huisartsen en fertiliteitscentra moeten meer oog hebben voor de emotionele storm waar wensouders doorgaan. Meer praten, dus.
Een vruchtbaarheidsbehandeling is niet van de poes. De relatie kan er onder lijden, het zelfvertrouwen vermindert, het seksleven verloopt stroef. Door de onzekerheid zweven de wensouders constant tussen angst en hoop, verdriet en opluchting. Ze zitten op een emotionele rollercoaster. Toch hebben de fertiliteitscentra hier te weinig aandacht voor.
Dat blijkt uit een onderzoek van het Instituut Samenleving en Technologie (IST), dat verboden is aan het Vlaams Parlement en deze week in de commissie Welzijn aanbevelingen formuleerde.
‘Een voorbeeld: als een ivf-behandeling mislukt, wordt te weinig bij het verlies stilgestaan’, zegt Els Van den Cruyce van het Instituut Samenleving en Technologie. ‘Het verlies wordt vaak toegedekt door meteen een nieuwe afspraak te prikken. Maar daardoor bestaat het gevaar dat de wensouders niet door een rouwproces gaan. Zelfs vrouwen die er na enkele behandelingen toch in slagen een kind te krijgen, kunnen nog depressief worden omdat ze al die tijd met onverwerkt verdriet zijn blijven zitten.’
Meer over de emoties praten, moet dat helpen voorkomen. En dat is een taak voor de psychologen. ‘De psychologische begeleiding in de centra kan veel beter’, zegt Van den Cruyce. Ook voor de huisartsen is een rol weggelegd.
‘Wensouders komen nu heel snel in een fertiliteitscentrum terecht. Het kan een snelle medisch-technologische oplossing bieden. Maar ivf-behandeling hoeft niet de eerste keuze te zijn. Door vooraf diepgaander met de ouders over hun kinderwens te spreken, komen zij misschien tot de conclusie dat pleegzorg of adoptie een betere optie is. Of dat ze toch hun leven kunnen voortzetten zonder kinderen.’
Enkele reacties van onze leden kan je vinden op het forum. Veel leesgenot.