Nergens hoor je er bij...

Als je jong bent, hoor je de hele tijd dat je nog tijd genoeg hebt om aan kindjes te denken. Hoe kom je er dan ook bij ?

Als je wat ouder bent, hoor je de hele tijd dat je nu toch wel mag stoppen met aan kindjes te denken.

Als je een miskraam hebt, dan kan je zwanger geraken en dus, hop naar de volgende poging aub.

Als je een doodgeboorte hebt, word je straal genegeerd en waan je je op een zo verst mogelijk gelegen planeet.

Als je een kindje hebt, dan moet de kinderwens onmiddellijk stoppen want je hebt er dan toch eentje.

Als je partner een kindje heeft maar jij niet, dan heb je toch niets te zeggen want volgens de meesten heb je dan net wél een kindje.

Als je aan adoptie denkt, dan zegt de ene “wauw” en hoor je er toch wel even bij maar een ander boort dat onmiddellijk de grond in met “oh, je gaat een kind hebben”..even een dualiteit..

Als je stopt omdat je niet anders meer kunt, dan hoor je de hele tijd dat je je toch gelukkig mag prijzen omdat je alles kan wat een ander niet kan mét kindje(s)

En ga zo maar door, nergens hoor je er bij…

En toch , dankzij De Verdwaalde Ooievaar weet je dat er wel altijd iemand zal zijn die jou wel begrijpt… je voelt je wat minder eenzaam…

_{Datum van uitgave 1 november 2009}