Denken over eiceldonatie...

Met dank aan Sabine Markovitz, psychologe ZOL Genk

Er zijn verschillende manieren waarop een koppel tot de beslissing van eiceldonatie komt. Voor sommigen is deze procedure de volgende stap nadat ze hebben geprobeerd zwanger te worden met eigen eicellen, anderen krijgen als bij donderslag te horen dat zij niet zwanger kunnen worden met eigen eicellen.

Sommigen zijn reeds maanden tot zelfs jaren bezig om deze beslissing te maken, anderen vinden dit een meer vanzelfsprekende stap.

Denkproces

Het is hoedanook van belang dat je als vrouw, maar ook als koppel, door een intensief denkproces gaat alvorens met eiceldonatie te starten. Volgende aspecten kunnen aan bod komen in dit proces:

• Is er voldoende (rouw)verwerking en voldoende aanvaarding van het idee om nooit een biologisch gerelateerd kind te krijgen? * Welk beeld creëer je van het toekomstige kind? Hoeveel belang hecht je aan de aanwezigheid van uiterlijke kenmerken en de typische karaktertrekken die er bv. in jouw familie voorkomen?
• Heb je voldoende andere opties afgewogen (verder proberen met eigen eicellen, adoptie…)?
• Voel je het aan als een ongelijke start in ouderschap als je zelf geen biologische band hebt met het kind, maar jouw man wel?
• Verkies je een bekende donor, en welke rol wil je dan dat deze donor speelt in het leven van jullie kind? Of kies je bewust voor een onbekende donor, zodat jullie gezinsgrenzen afgelijnd zijn zonder een virtuele derde ouder die meekijkt over jouw schouders?

Aan wie vertellen ?

Veel koppels vragen zich ook af, eens de beslissing is genomen, hoe en óf ze de omgeving en het kind zelf later moeten inlichten over deze conceptiewijze.

Een voorname leidraad in deze beslissing is je eigen gevoel, als ouder:

• Ervaren jullie het niet geven van dergelijke info als “een geheim” ?
• Ben je van mening dat een kind het recht heeft om te weten waar het vandaan komt?
• Maak je je bezorgd over het effect van deze info op de band die je hebt met het kind?
• Zijn er in jullie omgeving veel mensen op de hoogte van jullie beslissing?

In dit beslissingsproces bestaat er geen “juiste” beslissing, maar is het aangeraden om stil te staan bij de mogelijke praktische, psychologische en sociale gevolgen van het al dan niet inlichten van je kind.

Daarom is het raadzaam hierover te praten met een counsellor of psycholoog om deze belangrijke aspecten te bespreken, specifiek binnen jullie relatie, jullie wensen en jullie bezorgdheden. Vraag er ook naar bij je arts.