
Rika je neemt me de woorden uit de mond. Mijn ene helft gelooft er compleet niet in, en mijn andere helft is heel hard aan het hopen. Voorlopig zijn ze in evenwicht en heb ik er weinig last van, maar binnen een half uur kan dat anders zijn, you never know.
Vanmorgen was de weegschaal in ieder geval al niet m'n beste vriend. Weer een kg erbij en mijn buik staat zo rond als iets. Vandaag maar veel rusten en veel drinken zeker? Verder nog 0,0 symptomen... Enerzijds wil ik vanalles voelen en anderzijds lijkt het me nog het makkelijkst om niks te voelen. Tis in ieder geval anders dan vorige keer, das al iets.
En ja Bokje, kheb dat ook al gehad. De eerste dagen weet je dat het mislukt is en mag je huilen enzo. En dan daarna niet meer en moet je je herpakken van jezelf, en val ik ook wel eens in een zwart gat, zo van "en nu?". Je blijft ergens hangen tussen uithuilen en moed hebben voor de volgende poging.
Grootgevaarke nog niet aan denken! Zorg jij maar eerst goed voor je follikeltjes. Dat wachtmonster pakken we later samen aan... met z'n allen.
