dagelijkse confrontatie op het werk

[Lana]

Nee spijtig genoeg niet. Maar zoals je zegt het is een geluk bij een ongeluk. Ik werkte er eigenlijk niet meer graag. De functie op zich viel mee, maar er was heel veel stress en ik werd er gepest.
Dat pesten ging zover dat ik dikwijls thuis zat met serieuze hartkloppingen. Nu ik er weg ben, ben ik ontzettend blij Geen stress meer, geen pesterij meer en volop tijd nu voor mijn onderzoeken... zalig!
Ik denk dat de stress wel veel heeft gedaan aan mijn vruchtbaarheid. Stress heeft nooit een positieve invloed hé. En dan ook nog aan mijn relatie. Ik heb nu meer tijd voor mijn man en ben ook gelukkiger.
Volgende week heb ik een HSG en dan zien we wel verder wat de toekomst ons eventueel kan brengen.

[Loeki]

Amai zeg Lana, dat klinkt serieus. Toch erg hé, dat mensen zo ver kunnen gaan met pesterijen. Alsof het terug kinderen worden naarmate ze ouder worden, volwassenen. Ik kan me gerust voorstellen dat je daar helemaal op van kan geraken, als je zo iedere dag "onder vuur" ligt en geen moment rust krijgt. Goed van je dat je daar weg bent!

Mmmmm, heerlijk als je zo relaxed naar afspraken kan gaan hé. Ik moest vandaag ook weer hollen om er als eerste te zijn, zodat ik als eerste weg kan, om nog op een fatsoenlijk uur op het werk te geraken. Overmorgen moet ik weer en dan is het mijn vrije dag, dat is toch stukken handiger.

Bwah, over stress en zwangerschap is al veel geschreven. Tzal wel niet helpen nee, maar het verhinderen doet het volgens mij toch ook niet hoor. Maar ja, je kan er maar vanaf zijn, van die stress, veel beter. De relatie komt dan hopelijk vanzelf weer in orde hé.

Succes met de HSG!

[Lana]

Bedankt Loeki!

Ook nog veel succes!

Lana

[Nilli]

pfff,

is het nog geen weekend ????
Ik ben al die bolle buiken op het werk zo k*tsbeu ! Die zwangeren blijven maar komen.
Ik kan gewoon nergens nog gaan of staan, zonder dat ik er mee geconfronteerd word. En tijdens de pauze op het toilet kruipen is mensonterend. Het is er niet erg fris en bovendien staat daar geen koffiemachien !!
Ik hoop zo hard dat het allemaal vlug voorbij gaat, heel deze rotte periode.
Ik word er een beetje depri van.

Wil niets liever dan onder m'n dekbed kruipen en er heeldere dagen in doorbrengen. (lekker knus en veilig weg van al de rest !)
De pizza van vanavond smaakte me niet, heb niet veel goesting in eender wat en ik zie er ook niet uit !

De Johan snapt het allemaal niet zo goed, vrouwen en emoties hé. Dat is een andere wereld...
Ik mag niet klagen, want hij doet zijn best, maar toch voel ik me soms zo héél alleen met al m'n probleempjes.
Kon hij maar eens een dag in mij kruipen en voelen hoe het is om tussen al die 'vruchtbare' collega's te zitten.

Hééélllpppp !!!!

Nilli

[Lana]

Hey Nilli,

Ik kan heel goed begrijpen dat je er depri van wordt in zo'n omstandigheden. Waarom moeten ze nu allemaal op hetzelfde ogenblik zwanger worden??? Ik ken dat; momenteel zijn er in mijn omgeving geen zwangere vrouwen, maar ik houd mijn hart al vast want voor ik het weet, is het weer babyboom in de vriendenkring, familie,.... Eigenlijk zou het hier eens een babyboom moeten zijn, vind je ook niet?

Ja, mannen reageren anders hé? Ik ga niet meer zo veel mee naar sommige van onze vrienden. Ze hebben allemaal kinderen en kunnen over niets anders klappen dan kinderen. Ik voel me altijd buitengesloten. En dan steeds weer die vraag' hoe zit het nu bij jullie???'. Als ik vraag aan mijn man hoe hij dat overleeft, zegt hij:' da gaat één oor in en het andere uit en daarna drink ik iets om het totaal te vergeten'. Zijn tactiek dus. En de mijne is zielig thuis blijven

Ik hoop ook voor jou dat deze periode vlug overgaat. Maar weet je, eens jij zwanger zal zijn, zal jij op het werk alle aandacht krijgen! Nu moeten ze die verdelen onder mekaar.

Nog veel moed! Het is bijna weekend!

Lana

[wat is er mis?]

Nili,

Ik weet dat het moeilijk is, maar weet je wat ik doe, want bij ons op het werk is het ook al super lang babyboom, het houdt gewoon niet op, is denken het is hun fout niet dat het bij mij niet gaat. Het is niet omdat het bij mij niet lukt dat zij dat mogen hebben. Het enigste waar ik het echt moeilijk heb is de onverschilligheid waarmee de laatste die nu zwanger is omgaat met haar zwangerschap. Alsof het geen wonder is, alsof het doodnormaal is. Dat vind ik erg en dan moet ik erg slikken. Maar slikken en weer doorgaan, onze tijd komt nog, daar moet je in geloven.

Groetjes,

Bokje

[Vereltje]

Bij ons loopt er zelfs eentje rond die "per ongeluk" zwanger is, en niet kan zwijgen over hoe stom zwanger zijn is, en dat ze er toch nog geen voordelen in ziet. Dat is elke keer een steek door mijn hart! Ik heb haar al eens gezegd dat gewoon het feit dat ze een kind kan krijgen toch wel een voordeel is dat alle nadelen naar de achtergrond verdringt, maar dan bekeek ze me alsof ik één of andere religieuze fundamentalist was... Triestig he.

[pelkie]

Vereltje,

dat is inderdaad zéér triestig. Ik hoop dat ze't enkel doet om interessant te doen, anders heeft dat kind toch geen leuke toekomst voor zich!

[Loeki]

Kvind het ook heel moeilijk om te "vatten" dat iemand ongewenst zwanger kan zijn. We kunnen ons dat niet voorstellen hé?

Hopelijk voor het kindje draait ze bij, zoals Pelkie zegt...

Kheb ooit eens in een of ander toilet (of all places ) een leuk verhaal tegen de muur gelezen. Het ging over een ezel die in een put gegooid was door de boer. Iedere dag gooide de boer een hoop shit op de ezel zijn hoofd. De ezel bleef lachen. De boer vroeg uiteindelijk van ale, waarom blijf je nu lachen, ik gooi iedere dag meer shit op je kop. De ezel antwoordde, simpel, hetgeen ik doe is "I shake it off, and I take a step up". Dus ik schud de stront van mij af, ga erboven op staan, en zo kom ik iedere keer een beetje hoger, en ooit zal ik uit de put komen en dan neem ik u te grazen. Dus ja, de moraal van het verhaal is inderdaad slikken en doorgaan, shake it off & take a step up in plaats van je te laten begraven onder de shit, zo geraak je vroeg of laat uit die put.

Als ik weer eens een tegenslag te verwerken krijg, denk ik wel eens "shake it off, and take a step up", en dan zie ik in m'n hoofd het beeld van die lachende ezel in die put, en kan ik er weer even tegen.

Onze tijd komt nog zoals Bokje zegt, we moeten erin blijven geloven!

[Sterretje]

Wat een mooi verhaal Loekie! En het is inderdaad een goede manier om er mee om te gaan. Ik heb ook moeten leren om die opmerkingen, zwangere vrouwen en alle narigheid gewoon even 'naast' me te leggen en verder te gaan met je leven.
Mijn 'situatie' zit nog in mijn hoofd, ik denk er nog elke dag aan, maar het beheerst mijn leven niet meer.
Dat is de truc, om te kunnen kijken naar andere, positieve dingen, het geluk zoeken in de kleine dingen en niet alleen op het negatieve te focussen.
Het heeft bij mij ook even geduurd, maar eens het je lukt, wordt het leven een beetje makkelijker.
Zo lang je nog kan relativeren kan je het nog aan.
Maar soms loopt het potje toch nog eens over hoor!

Mijn ventje eens goed vastpakken, en knuffel van onze hond en ik kan er weer even tegenaan!

[Katy]

Hoi Loekie

Inderdaad een zeer mooi verhaal. Ga er aan denken als ik weer eens down ben. Zo zie je maar dat we elkaar hier echt kunnen helpen.

katy

[Loeki]

Zeker weten dat we mekaar helpen Katy!

En Sterretje, tuurlijk loopt het potje soms over. Hier ook hoor. Het zou maar erg zijn moest het dat nooit he, ongevoelig zijn we nu ook weer niet. En ja, hoe erg het allemaal ook is, er zijn altijd ergere dingen!

[Nilli]

Hoi,

Eindelijk weekend, maar het heeft hier nog serieus gestormd. Laaiende ambras over onze problemen, wenen, kortom een ontploffing van hier tot ginds.
Ik vrees dat het ook wel wat de hormonen zijn die hun aandeel hebben in m'n emotionele toestand.
De Johan heeft al serieus wat mogen aanhoren en ik ook van hem.
Ik denk dat het 'potje' overgelopen is, maar nu is er weer wat plaats. Sinds deze namiddag gaat het beter, wat gepoetst, enkele dingen letterlijk opgeruimd... doet ook al veel.
En we hebben onze ruzie een beetje bijgelegd en proberen nu wat rustig onze avond door te brengen.
Misschien gaan we nog even uit naar vrienden (zonder baby's). Ik heb nood om m'n gedachten op andere zaken te richten. Het is niet eenvoudig, want dikwijls komt dat verdrietige en kwade gevoel weer in mij op.
Maar als ik mezelf hierin laat gaan dan kom ik er niet meer uit.

Bedankt voor de steun alvast van jullie allen en Loekie, ik zal ook eens wat vaker aan je ezel-verhaaltje denken. Ik vind het wel een leuk en het is zéér toepasselijk !

Liefs, hopelijk gaat het jullie goed !

Nilli

[Loeki]

Ja Nilli soms moet het eruit he meid. Als jullie maar tijd maken om het weer goed te maken he. Laat je niet tegenhouden als je professionele hulp nodig hebt, ik ga ook af en toe naar de psy en dat helpt echt.

[Nilli]

Hoi,

Je kan het misschien al raden maar vandaag is er wéér een baby geboren onder onze collega's. Een meisje, 'Juliette'.
De suikerbonen stonden weer op de personeelstafels, kaartjes en foto's erbij ...
Tof om deze week weer te beginnen met gesprekken rond een pasgeboren boeleke en al de andere collega's die nog moeten komen. Ik kweek inderdaad een olifantenhuid ...

Toen ik deze middag dan vergaderde met twee bevriende collega's kwam ter sprake dat het nu toch wel welletjes is geweest. Iedereen vindt het wat overdreven, maar ja, een baby krijgen is toch een gelukkig en mooi iets zeiden ze.
Pijnlijk hoor, en dan kreeg ik de vraag in m'n richting. 'En wie zou de volgende zijn onder onze jonge collega's ?' (knipoog naar mij.) Ik wist niet wat te antwoorden. Het was even ongemakkelijk stil. Ik zei dan maar 'ongelukkig geplaatst' dat ik het erg vond voor de directie dat ze zoveel vervanging moeten zoeken.
Jeetje, dat was vervelend. Er zijn maar één of twee collega's die weten hoe de vork aan de steel zit bij ons en met anderen wil ik er voorlopig nog niet over babbelen. Ik hoop dat die collega's nu niet gaan denken dat ik zwanger ben, maar ik wilde aan hen nu nog niet kwijt dat wij proberen maar dat het ons niet lukt. Zo close ben ik niet met deze twee dames.
Pfff, het is toch allemaal niet simpel hé.

Allé soit, ik ga het maar weer laten passeren.
Slikken en verder doen, hé. Ik ga me wat afreageren in de fitness.
Dat zal alvast deugd doen !

Groetjes en moed aan allemaal !

Nilli