wachtmonster

[Loeki]

Yes... Ik loop op mijn tenen! (ai, een uitroepteken, sssstttt...). Hihi.

Goed Janne dat jou wachtmonster ook braaf is. Als ze komen, dan komen ze he, niks aan te doen. Liever niet natuurlijk... Denk je nu wel eens aan die potentiële meerling?

Hier ook hoop dat het verlengd weekend me er goed door gaat halen. Kheb zelfs woensdag ook. Spijtig dat ik donderdag echt niet kan bijnemen, te veel vergaderingen, te veel werk...

[Nilli]

Hey Loekie,

Als jij het volgende donderdag weet, zit ik in m'n wachtperiode. Het is allemaal wel een beetje gek hé !
Ik haat het wachtmonster ook zoals jij.
En kan mezelf dan gewoon niet verdragen.
Vorige keer had ik al m'n nagels afgebeten van de stress, zou het nu wel of zou het nu niet, spookte dan telkens door m'n hoofd.
Ik heb ook iedere keer verdomme last van zere 'tieten' en tepels, misselijk, m'n buik is dan gezwollen en moet vaker plassen. Dus m'n lichaam speelt heel graag spelletjes met mij.

Grrr, wachtmonster, verdwijn !!! En kom nooit meer terug, want wij willen u niet meer zien !
Toch allesinds, voor negen maanden niet meer !!!

Nilli

[Janne]

Loeki

ik maak me niet te veel zorgen over een potentiële meerling. Ik ben er bijna 100 % zeker van dat mijn regels er gaan doorkomen! Dan hopelijk geen cystes en een nieuwe poging in een natuurlijke cyclus!

Nili

ik heb ook veel last van pijnlijke opgezwollen borsten en een gezwollen buik (precies een ballon) in de week voor mijn maandstonden. Ik heb nu van de gyne teunibloemolie voorgeschreven gekregen, maar ik heb niet het gevoel dat het betert. Neem jij er iets tegen in?

[Nilli]

Hey Janne,

Ik nam voorheen ook teunisbloem, maar bij mij hielp het ook geen knijt. Ik zie dus iedere keer opnieuw af, maar ik moet zeggen dat het stilaan went.
Als ik telkens dezelfde pijntjes heb die ook zwangere vrouwen kunnen hebben, dan maak ik mezelf gewoon wijs dat mijn lichaam wat raar is en dat ik bij pijnlijke borsten, misselijkheid en buikpijntjes niet moet denken dat het gelukt is. Pas als ik me nog anders voel dan anders, dan ga ik misschien eens twee keer nadenken om eventueel een testje te halen. Ik ben ook zo onregelmatig, dus ik kan toch niets uitrekenen ofzo.
Verdomd wachtmonster dus ...ach we zien wel.

Hopelijk valt het bij jou wat mee, ik hoor hier van anderen dat acupunctuur wel wat helpt. Ikzelf werk nog steeds met natuurlijke dingetjes zoals wat etherische olieën branden en ik ga regelmatig naar m'n homeopaat voor ondersteuning van het emotionele. Maar ik kan niet zeggen of dat voor een ander werkt.

Ik hoop dat jij ook iets vindt.

Liefs,
Nilli

[Loeki]

Hier ben ik nog eens.

Van vrijdag op zaterdag een heerlijke en tegelijk droevige droom gehad. Ttz, het dromen was heerlijk, het wakker worden minder. Ik droomde dat x geboren was, dat we een groot tuinfeest gaven, dat ik met hem in bad ging, dat hij vanop zijn verzorgingskussen me aankeek en naar me lachte. Het leek zo echt. Ik had zo'n grote smile op m'n gezicht toen ik wakker werd, maar toen besefte ik "ineens" dat er, tegen alle verwachting in op dat moment, geen klein bedje naast mijn bed stond. Zelfs nu herinner me ik zijn gezichtje in die droom, heel raar dat ik dat zo duidelijk zie. Afin, toen ik wakker werd zijn er een paar traanjes gevloeid, en had ik iets van "nu heb ik afscheid genomen van de tweede poging". Achteraf bekeken een vreemde reaktie want het was een mooie droom.
Zaterdagavond opnieuw krampen (is al gaande vanaf een paar dagen na de iui, nee wacht, als ik eerlijk ben, ist eigenlijk al gaande van voor de pregnyl...), toch behoorlijk fel. Ik moest er effe van gaan liggen, en toen was het plots gedaan. En ja hoor, de fantasie slaat op hol : dag 10 - innesteling! Zucht. Zondag en vandaag geen krampje meer te bespeuren. Alleen moe, moe, een vreemd zen-gevoel (maar ben met magnesiumsupplement gestart, werkt ook ontspannend), en misselijk natuurlijk. Ik betrap mezelf erop dat ik iets meer hoop dan vorige keer. Ellendige hormonen, je kan echt niet afgaan op wat je lichaam zegt!

Al bij al ben ik precies te moe om heel hard te piekeren. Ik denk er wel over na, maar niet met extreme gevoelens. Houden zo zeker?

Wat bij mij erg helpt tegen opgezwollen toestanden voor m'n regels is een aanpassing van mijn voeding. Vooral wegblijven van zout, dat houdt vocht vast. Alcohol is voor mij ook een boosdoener. Een paar glazen wijn en een zak chips voor m'n regels en ik loop gegarandeerd rond als een ballon. Kheb dan ook meer krampen. Ik had dat ergens gelezen en meteen uitgeprobeerd, en sindsdien vraag ik me wel eens af hoe ik daar niet eerder op gekomen ben. Heel eenvoudig, en thelpt me heel wat, hopelijk doet het ook iets voor jullie.

Janne, ik hoop dat jij al wat duidelijkheid hebt. Ik ga ook voor geen cysten en volgende poging in natuurlijke cyclus. Wat de cysten betreft heb ik er een goed gevoel bij, vorige keer voelde ik ze echt zitten, nu niks.

[Lady-V]

Hi

Haha, goed gevonden Loeki!!!

Bij mij zit er ook een wachtmonster onder mijn bed. Binnen een paar dagen ga ik naar de allereerste klusweek van mijn leven. Spannend.
Hoe ziet jullie monstertje eruit? Dat van mij lijkt op Boe van Monsters en co.

Groetjes

[Loeki]

Geweldig Lady-V, dat wordt smullen tijdens die klusweek! Geniet ervan. Misschien ga je dan ook zoals ik "erna" fanatiek met je benen opgetrokken liggen een uur aan een stuk. Met een kussen onder je billen, heel comfortabel (niet dus). Ik ben er soms zelfs stijf van.

Mijn monster neemt verschillende vormen aan. Soms heeft het de vorm van een pinda, maar gigantisch groot en slijmerig. En rood. Met kleine pootjes. En grote tanden, brrrr.

Nu lijkt het meer op een klein knuffelbeest. Zacht, wollig, verleidelijk bijna. Maar net als ik denk dat het helemaal veilig is, en ik wat dichterbij kom, krijg ik soms toch een venijnige beet. (denk Gremlins?)

Vandaag de eerste echte menstruatiekrampjes. De hoop gaat weer... wheeeeeeeeeeeeeee... naar beneden. Een echte rollercoaster van gevoelens, innesteling - regels, nee, innesteling, nee regels! Op naar donderdag!

[wat is er mis?]

Lady-V, geniet van je klusweek!!!!

Loeki, laat je niet beetnemen door Gremlin. En we kennen allemaal je twijfels; regels of innesteling. In het begin maakte ik mezelf ook wijs dat het wel eens innesteling kon zijn. Nu twijfel ik soms nog moet ik eerlijk toegeven, maar meestal rationaliseer ik het dan en denk ik bij mezelf regels. Ik duim wel voor je!!!

Wat de cysten betreft, laat ze maar uit (maar ik voel ze ook niet - wil je hoop helemaal niet ontnemen). Kijk maar bij moppertopic.

Groetjes,

Bokje

[Lady-V]

Haha, Loeki ja dat doe ik soms ook, als ik er tijd voor heb. Superconfortabel (teut!!!! ni dus) mijn man moet er dan altijd om lachen. A ja want dan heeft hij vrij spel voor de tv om zijn xbox-spelletjes te spelen.
Ik hoop toch heel hard dat het de innesteling zal zijn. Blijven hopen totdat de russen voor versterking komen om je wachtmonster af te slachten.

Mijn duimen gaan voor jou heel hoog de lucht in.

Veel liefs

-xxx-

[Loeki]

Rationaliseren helpt niet altijd bij mij. Ik probeer nu gewoon te genieten van "de rit" (wheeeeeeeeeee, naar boven, oeeeeeeeeeeps, naar beneden, ...) en de gevoelens toe te laten. Dan ben ik maar een paar dagen niet te genieten, het zei zo. Zolang er geen traanjes zijn, laat ik het maar op z'n beloop. Wel proberen de gedachten wat te verzetten.

Krampen zijn trouwens weer helemaal weg en ik beeld me donkere tepels in (jaja, moppertopic!), dus het is even weer wheeeeeeeeeeeeeeeee, naar boven! Tgaat echt wel "neig" op en af nu.

Ja meid, die cysten, ik wens ze niemand, niemand toe, de ellendige rotdingen! Tenige lichtpuntje voor je is misschien dat met jouw cycli, ook de cysten vast rap weg gaan gaan.

Lady-V, de mijne helpt me met het kussen, doet een dutje (want zo zijn ze he de mannen ) en dan is em ook weg. De laatste tijd stel ik de sex uit tot voor het slapen gaan, maar zelfs ondanks alle posities, verlies ik nog "een deel" 's ochtends hoor. Al die moeite denk ik dan...

In tegenstelling tot vorige keer, blijf ik precies toch hopen. Time will tell om te zien of ik dat achteraf moet bekopen hé. Ach, de wachtweken, tis nog redelijk nieuw voor me, ik probeer maar wat.

[wat is er mis?]

Ik hoop van ganser harte dat je hoop beloond wordt! En dat het alleen maar wheeeeeeeeeeeeeeeeeeee naar boven is met na 9 maanden de ultieme rollercoaster bocht!

Ik zal me maar vasthouden aan het lichtpuntje dat jij me geeft. Ik heb er al "vrede" mee genomen. We zien wel wat het wordt.

Bokje, wachtend op het "verlossend" telefoontje

[Loeki]

Ik ben nu alleen nog maar moe. Effe uitblazen van die rollercoaster, tis al mooi geweest vandaag.

En ja, je kan er maar beter zo rap mogelijk vrede mee nemen. Ik heb daar toen ook te lang tegen gevochten. Helpt toch niet, uiteindelijk moet je toegeven. Je kan doorgaans wel kiezen hé, pillen of een rustcyclus. Zo heb je toch nog een natuurlijke kans, al is die klein (er).

Een lichtpuntje aan het einde van de volgende cyclus-tunnel...

[Janne]

Loeki

kan je het nog houden van de spanning? Mijn regels (die ik al vier dagen voelde aankomen ) zijn twee uurtjes geleden 'eindelijk' doorgekomen. Ik voelde me opgelucht (dat ik eindelijk iets kon innemen tegen die verdomde buik -en rugpijn) en tegelijkertijd heel ontgoocheld...
Spijtig genoeg heb ik pas voor vrijdag een afspraak kunnen bemachtigen bij de gyne... dus ik zit nog bang af te wachten... ik heb de champagne al klaar staan voor het geval er geen cystes zijn en we gewoon kunnen verder gaan met de behandelingen!
Ik duim nog altijd voor een ukje! Wanneer weet je iets meer? Woensdag of donderdag?

[wat is er mis?]

Dikke knuffel Janne!!!!

[Janne]

Bedankt Bokje,
voor jou ook een dikke knuf!
ik heb gelezen dat je last hebt van die'gevreesde' cystes... Weet je al of je behandeling kan doorgaan voor deze cyclus? Ik duim voor je!