Wachten op het wachten-clubje

Algemeen Discussieforum
Repelsteeltje
Berichten: 1422
Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33

Bericht door Repelsteeltje » 23 oktober 2009, 17:49

Hoi ladies,

wij zijn ondertussen een ieniemienie stapje vooruit. We hebben ons eerste gesprek gehad bij de fertipsy. Stelde niet veel voor: allemaal vragen over dingen waar al 3 maand geleden over hebben nagedacht, dus dat voelde een beetje dwaas. Nu ja, ik ga vooral niet nadenken waarom dit nodig was, want daar wordt een mens helemaal gek van.
Ondertussen wacht ik op de russen. Ik denk dat ze onderweg zijn, maar ja, mijn mijn onregelmatige cyclussen, kunnen ze zich evengoed weer bedenken en pas over een maand komen. :?
Liesje, ik las in een andere topic over je schildklierhormonen. Arme meid toch. Dan kom je weer buiten met alleen nog meer onzekerheid dan antwoorden op je vragen/twijfels,...
Geniet gewoon superhard van je trip (ging je niet naar Normandië) en dan kan je erdaarna terug tegenaan! Ten strijde tegen de mmm..
Juffie: tof tof dat je dan eindelijk aan het echte wachten kan beginnen!! En dan maar hopen dat het de laatste keer wachten is hé!
Lie: hoe is het met je consult in Jette? Hebben ze 2010 ondertussen al op de kalender ontdekt?
Beesje: dikke knuf meid. Ik weet wat je doormaakt. Hopelijk kan je beetje bij beetje alles plaatsen. Uit de put kruipen is zwaar. Regelmatig glij je terug, maar na een tijdje zal je merken dat je je omgeving rond je terug kan zien en terug gewone stapjes kan nemen ipv kruipen. En als het een troost mag zijn, je gaat ons voorbijsteken in het KID traject. Onze stafvergadering staat een weekje later gepland :shock: :wink:

Ik blijf in ieder geval duimen dat jij sneller aan je IUIs kan beginnen dan ik! En dan bestel ik ineens een gezamelijke transfer voor iedereen hier, naar het zwangerschapstopic ;-)

Veel liefs,

Repelsteeltje

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 24 oktober 2009, 12:42

heej ladies,

hier weinig energie vandaag (en de rest van de week ook niet zunnu).
ventje vannacht pas rond één uur terug van ziekenhuis en vandaag naar symposium.
gisteren minder goed nieuws te verwerken; hsg kan alleen volgende week dinsdag en donderdag (dat valt net voor of net na ons weekendje in normandië. heb hem dan maar op dinsdag gezet zodat we daarna meteen kunnen vertrekken. ik had het me ontspannener voorgesteld...
ventje niet echt content want we waren van plan dit weekend al naar de zee te vertrekken en van daaruit nr normandië door te rijden. voel me langs geen kanten gesteund door hem (tja, wanneer 'is' hij er ook hé). al onze 'ruzies' en gesprekken zijn deze week over de telefoon geweest...
zucht, maja, misschien ook omdat ik meer en meer besef dat er geen kans meer is op spontane zwangerschap en de hoop op een mirakel weg is. ik kan me best inleven in jouw gevoelens, repelsteeltje.
ook begint alles meer door te wegen op onze relatie en op mijn gemoed en ik vraag me af of ik dit allemaal wel wil. kerstmis vieren in gezelschap van mijn schoonzus en haar vers kindje en met de rest van de happy gezinnetjes van mijn schoonfamilie zie ik volledig niet zitten. dus waren er twee mogelijkheden; ofwel 'happy' meedoen en twee weken liggen bleiten omdat die confrontatie zo zwaar doorweegt ofwel mijn schoonmoeder op de hoogte stellen dat het te zwaar is voor mij en knus voor de teevee kruipen met een theetje en lekker 'bleitfilms' te kijken. een marteling om de knoop door te hakken want ventje begrijpt helemaal niet waarom ik dat zou doen, nogal rationeel ingesteld. maar ik heb uiteindelijk het meest egoïstische gekozen; thuisblijven met een filmke. noem het maar zelfbehoud, de energie die het vergt (ik kijk nu al tegen kerstavond op zeg) zowel voordien als nadien om maar niet te spreken over tijdens is zo immens groot en overweldigend dat ik nu al weet dat de (sowieso schrale energie maanden januari en februari)niet door zou komen zonder in de diepe put te vallen...
sorry voor het depri berichtje; momenteel eigenlijk nikske van hoop op een goede afloop, alsof ik een slag in mijn gezicht krijg die me doet beseffen dat ik het maar beter aanvaard dat er geen kindjes van onszelf komen.

liesje

Kimzie
Berichten: 843
Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36

Bericht door Kimzie » 24 oktober 2009, 13:01

Oh liesje, ik snap je moedeloosheid zo goed! Het gaat allemaal zo traag en je wordt meer achteruit gezet dan vooruit, maar dat achteruit gezet worden (lees: het ontdekken van wat er allemaal mis is) is nodig om nadien terug vooruit gezet te kunnen worden.
En ook de 'ruzies' en conflicten met je ventje zijn nodig om echt goed te kunnen begrijpen wat je alletwee nodig hebt zodat je naar elkaar toe kunt groeien. Echt, ruzie is goed (zolang er ook af en toe rustige perioden zijn), geen ruzie is vervreemding.
En het idee dat je misschien geen kinderen van jezelf zal hebben, begrijp ik ook erg goed, maar je mag de hoop nog niet opgeven, dokters kunnen veel (kijk maar naar je ventje) en weten doorgaans voor elk probleem wel een oplossing.
Komaan Liesje, ik duim dat je terug je moed kan hervinden!

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 24 oktober 2009, 13:55

merci kimzie,

het is inderdaad iets waar we doorheen moeten en dat er wel een gelukkige afloop is, alleen is het soms zo moeilijk dat te blijven geloven hé.
tja, dokters kunnen veel, maar jammergenoeg ook een nadeel van een dokter in huis te hebben, weet ik ook dat er zoveel is dat ze niet kunnen doen. een mens (zeker een vrouw) is nog steeds een groot mysterie soms (zelfs ventje staat er soms van te kijken bij sommige patiënten).
en liesje, het mega-controle freakje kan daar heel moeilijk mee om. kga al een tijdje naar een homeopaat die me goed helpt (vorige winter zonder energie-tekorten doorgekomen) maar echt 'loslaten' lukt nog niet.
heb net op de site van johan roose zitten lezen, en het heeft me een beetje moed gegeven, niet zozeer moed en hoop op vlug zwanger worden, wel dat een alternatieve behandeling me misschien iets rustiger maakt en mijn slaap kan bevorderen en kan zorgen voor het 'loslaten' van al mijn zorgen.
heb gelezenin IUI-clubje dat je misschien begint met IVF, ik hoop echt voor jou dat IUI nog lukt en dat alles op zijn pootjes komt...

nog eens merci voor de opkikker!

liesje

L***
Berichten: 2172
Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51

Bericht door L*** » 24 oktober 2009, 16:40

liezeke,
ik begrijp je ook heel goed.
het is zwaar, hierdoor te moeten! ik denk soms dat het nooit meer 'goed' komt, dat we nooit meer écht vrolijk zullen kunnen zijn, dat we nooit meer zullen zijn als ervoor; dat zal ook niet, we slaan hier diepe wonden die zeker wel littekens zullen achterlaten, maar wie weet komen we er gewoon rustiger, rijper, rijker uit?
ik vind het echt erg dat we dit moeten meemaken, ik gun het niemand, maar we staan er nu voor en we moeten erdoor.
ik had ook een se-rieu-ze dip op het moment dat ik besefte dat we echt in de MMM stapten. nu we erin zitten probeer ik dag per dag te nemen. en ook nu merk ik dat ik selectiever ben in sociale contacten, dat ik minder lach, dat ik voorzichtiger ben dan vroeger. en dat maakt me heel triest. maar tegelijk blijf ik hopen en weet ik dat er beterschap komt en we écht wel ooit een (desnoods niet eigen) kindje in ons armen houden en dat we dan zullen terugkijken op een intense periode die ons ver-hard, maar ook ver-rijkt heeft.
we moeten de moed erin houden. en alles wat we nu voelen, ervaren, meemaken, ook met onze partner en met onze omgeving, hoort er inderdaad bij. eens we erdoor zijn, zullen we het wel allemaal kunnen plaatsen.
en ja, de alternatieve geneeskunde heeft zeker zaken te bieden. ik overweeg ook, als deze poging mislukt, in mijn volgende cyclus te rade te gaan bij een accupuncturist. Johan Roose is bekend en goed, maar veel te ver voor mij (gent), ik zoek er één in de buurt. alle beetjes helpen, al is het maar voor gemoedsrust en goedvoelen!
volhouden liesje, je bent niet alleen. we komen er, op onze manier!
alle andere wachtenden ook: succes!
knuffel

Repelsteeltje
Berichten: 1422
Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33

Bericht door Repelsteeltje » 25 oktober 2009, 10:24

Hoi Meiden,

Liesje, ik begrijp je volkomen het moedeloze. Hoeveel dagen ik al met tranen ben thuis gekomen omdat ik denk misschien nooit met een dikke buik rond te kunnen lopen, met een kleintje in mijn armen te genieten... Maar die dagen wisselen zich gelukkig af met dagen dat ik durf geloven in de toekomst, in een zwangere zomer, ...
Ik dacht deze zomer ook dat ik zou verharden (een soort verbittering mij zich helemaal eigen zou maken). Maar intussen merk ik dat ik eigenlijk zo zacht als een eitje ben geworden, veel beter kan luisteren naar mensen, beter merk wanneer mensen een babbel nodig heb, en minder egoïstisch ben. Ik zou die dingen veel liever op een andere manier geleerd hebben, dan via deze weg...
Ik denk dat het voor controle-freaks inderdaad nog een pak moeilijker is. Ik ben ook zo iemand, wil heel mijn toekomst vast leggen. Vandaar ook dat mijn ouders me verwijten te ongeduldig te willen zijn omdat ik 'zo snel' (ik vind het helemaal niet snel) getrouwd ben (25j), huisje gekocht heb (26j) en aan kinderen wou beginnen (25j). Ergens heb ik het gevoel pas rust te zullen vinden als ik dat alles voor elkaar heb. Maar ondertussen leer ik met vallen en opstaan te genieten van het nú. En af en toe wat mindfullness helpt me daar wel in.

We komen er wel door. Eigenlijk zijn we sterker dan we durven vermoeden :wink:

Liefs,
Repelsteeltje

Repelsteeltje
Berichten: 1422
Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33

Bericht door Repelsteeltje » 25 oktober 2009, 10:36

En dan nog een happy berichtje, want .... de russen zijn geland gisteren (na maar 44dagen). dankuwel lichaam van mij :lol:
De clomid is dus in huis gehaald zodat ik aan mijn test-cyclus kan beginnen.
En dan kan ik maandag ook eens direct de hsg plannen.
Hiphoi :D

En dus nu ook hopen dat we onze portie pech al gehad hebben deze zomer en dat het tij nu keert en het pad in rechte lijn naar de IUI's leidt.

Nu alleen nog het endo-spook verdrijven. Vorige ms moeten kotsen en heel erge krampen op d1. Deze keer geen maagproblemen, wel erge buikloop op d-1. Voor mij waren die dingen altijd normaal (kots niet, krampen en buikloop wel), maar nu worden mijn endo-tentakels gealarmeerd tijdens die momenten van de maand ;?

Een al-bij-al-blij Repelsteeltje

Glenys
Berichten: 586
Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23

Bericht door Glenys » 25 oktober 2009, 12:32

Hey Liesje,

Ook ik begrijp je emoties supergoed. Het zijn harde tijden waar je doorheen moet. Je hebt het gevoel dat zelfs een ontspannen vakantietje je niet gegund is. Dat telkens blijven geloven in een goede afloop is moeilijk.
Tijdens de kerstdagen zijn mijn ventje en ik ook niet bij familie. We hebben opzettelijk een vakantie geboekt naar een exotisch eiland (2 weken met kerst én nieuw ) zodat we niet bij al dat baby-geluk moeten zijn.

Ik merk dat het me enorm onder druk zet, al die baby'tjes. Hoe meer baby'tjes ik zie, hoe meer ik het gemis voel. :roll:

Ik wil ook terug mijn happy zelf zijn. Ik kwijn (soms) langzaam weg in mijn holletje. Ik ben na elke IUI zenuwachtig of het wel zal lukken en ik hoor langs alle kanten zeggen dat je niet zenuwachtig mag zijn want dat het dan niet lukt... AAARRRGGGHHH!


Beste repelsteeltje, ik ben zeer blij vor jou dat je eindelijk verder kan. Het beste!

Kimzie
Berichten: 843
Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36

Bericht door Kimzie » 26 oktober 2009, 8:34

Hey mensen allemaal,
De moed niet opgeven hé! Er allemaal voor gaan! Yes, we can!
Ik merk dat ik ook wel wat verhard in de zin dat ik iets egoïstischer ben geworden en sneller mijn mening zeg tegen andere mensen, ook als die misschien kwetsend is. Al dat rond-de-pot-gedraai vind ik niks meer.
Maar soms geniet ik ook harder van dingen waar ik vroeger niet zo van genoot! En dat vind ik wel winst.

pink
Berichten: 414
Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28

Bericht door pink » 26 oktober 2009, 13:36

Dag iedereen,

Ik moet eens mijn hart luchten. Ben sinds vorige week dinsdag bezig met het spuiten van gonal. Deze morgen moest ik terug op controle voor een echo om te kijken hoeveel folikels er zijn. Heb een slechte dag vandaag. De traantjes drongen zich op. Tis vandaag allemaal klote, morgen zal het wel weer beter zijn zeker. Ik was echt heel nerveus om te gaan, mijn buik kromp in elkaar. Daar aangekomen vond ik de verpleegster al zeker niet zo vriendelijk. Eerst wachten in de wachtzaal en dan bij Decleer. we waren in vijf minuten binnen en buiten ondezoek en al. Kvroeg mij af wat ik daar zat te doen. Hebt zelfs geen tijd om u broek af te doen want hij staat al aan de onderzoekstafel, hij kijkt op het scherm en zegt niets of te wel praat hij tegen mijn man en ik lig daar. Ik ben gewoon een nummer int rijtje. Je voelt je net een ding dat daar ligt. Mijn man had daar beter gelegen want decleer zei toch niets tegen mij, niet van je hebt zoveel folikels, ze zijn zo groot, de situatie zit zo of zo, NIETS. Ge moet u haasten om u kleren weer aan te doen of hij is al weg en ge kunt niets vragen. Tegen dat ik uit het kleedhokje kwam stond hij al recht om weg te gaan. Een afspraak voor woensdag en weg waren we. En mijn man dan nog tegen mij dak moest stoppen met mijn zelfbeklag, twas om te kakken. En nu ist even genoeg. Ik weet nog altijd niet wanneer de punctie is. We vertrekken vrijdagavond voor vijf dagen naar de Limburg. En ik wou zo graag punctie hebben vrijdag zodag we niet moeten terugkomen midden ons verlof. Ik heb nu dubbele dosis spuiten gekregen. 's morgens en 's avonds zodat de punctie misschien vrijdag kan zijn. Maar er is nog niets zeker. Ik voel me echt niet happy vandaag, ik ben sentimenteel en kwaad op het zelfde moment. Die behandelingen wegen toch zwaar door hoor. Ik heb soms zin om te vluchten maar das natuurlijk geen oplossing. Gewoon eventjes weg van alles. En nu we wat kunnen ontspannen moeten we twee keer terugkomen, voor de punctie en de terugplaatsing. Voor de terugplaatsing vind ik dat niet zo erg maar voor de punctie verlies je een hele dag. Ja we zullen zien zeker.

Sterkte iedereen

K'tje
Berichten: 1104
Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46

Bericht door K'tje » 26 oktober 2009, 14:11

Hey Pink, eerst en vooral een hele dikke knuffel voor die kutdag!

Ik ga ook bij Decleer, en ja, voor je't weet ben je terug buiten hé.
Vooral in't begin had ik vaak dat idee, ik voelde me ook een nummer! Hoewel hij, als hij goedgezind is, soms een echte tetterkous kan zijn ook.

Maar meid, 't is jouw lichaam, dus je mag niet bang zijn om vragen te stellen hoor, ook al staat hij al met de klink in z'n hand, dan nog, je moet het toch weten!

Ik duim dat de dubbele dosissen hun werk doen en dat je vrijdag punctie zal hebben. Nog niet wanhopen meid, het kan echt wel!

Ben je ook van W-VL? Dan is Limburg idd niet bij de deur hé, wij gaan de 11e november ook een nachtje in Hoeselt logeren.

Hoedanook, heb je je punctie al gehad of niet, probeer er toch van te genieten. En moet je terugkeren, maak er dan iets leuks van, samen met je ventje, geniet van elkaars gezelschap, ook al zit je in de kliniek. Ik probeer dat ook te doen, de dag van de punctie is eigenlijk één van de weinige momenten dat we een hele dag echt samen zijn, want door onze drukke jobs... Jullie kennen het wel.

En niet vergeten, 't is voor een enorm goed doel hé.

Kop op meid, alle moeite die we nu doen zal lonen, dat ben ik zeker! Nog een extra-dikke knuffel, kan deugd doen op zo'n baaldag hé.

pink
Berichten: 414
Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28

Bericht door pink » 26 oktober 2009, 14:38

Echt bedankt k'tje,

net wat ik nodig had. Wat ben ik blij dat jullie hier zijn op moeilijke momenten. Ik ben er ook altijd om je hart eens te luchten.

Ik ben van West-Vlaanderen, het kortrijkse. En jij?

We gaan proberen te genieten van onze daagjes in limburg ook als we moeten terug komen voor de punctie, idd dan ben je echt een hele dag samen en dan ist ventje altijd zo lief. we moeten het toch nemen zoals het komt hé. Geniet ook van jullie nachtje uitslapen.

Waar sta jij in je behandelingen?

K'tje
Berichten: 1104
Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46

Bericht door K'tje » 26 oktober 2009, 15:07

Hey Pink, da's heel graag gedaan, daarvoor is dit forum er hé! Als ik een dipje heb dan zijn er ook altijd mensen die me terug oppeppen!

Ik woon ergens tussen Waregem & Tielt (om toch nie TE specifiek te zijn :wink:)

Ik ben nu begonnen met Fostimon-spuitjes voor onze derde verse ICSI.

In februari van dit jaar was de ICSI gelukt, ik was zwanger voor 11 november. Maar helaas hebben ze op 20 weken gezien dat ons kindje een afwijking had die zo goed als niet levensvatbaar was.
We hebben de zwangerschap op 21 weken moeten onderbreken, ons dochtertje Laura is op 29/06 geboren...

Maar ik heb altijd de drang gehad om zo snel mogelijk terug zwanger te worden. Van de gelukte poging hadden we 5 cryo's over, helaas hebben ze slechts één over kunnen houden om terug te plaatsen, en vorige woensdag na de BN dan telefoon gekregen dat ik niet zwanger was.
Dus nu zijn we opnieuw begonnen, met volle moed, hopelijk hebben we gauw weer geluk!

Ik denk dat mijn punctie in de loop van volgende week zal zijn. Wij gaan met een Bongo-bon een nachtje Limburg doen op de 11e, omdat het dan mijn uitgerekende datum was van Laura*... Zo staan we er even bij stil onder ons twee, weg van alles en iedereen.

pink
Berichten: 414
Lid geworden op: 17 augustus 2009, 15:28

Bericht door pink » 26 oktober 2009, 16:10

K'tje geniet er maar van met z'n tweetjes, laat het iets onder jullie zijn. Zo blijft Laura altijd in gedachten. En heeeeeeeeeeel veel succes met jullie nieuwe verse poging. Ik denk aan je.

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 27 oktober 2009, 10:12

ik sneak er ff tussenuit dames,

een paar daagjes naar normandië, meer een 'uitpraat'daagjes dan een 'vakantie'. eigenlijk heb ik er (raar hé) niet zoveel zin in, juist omdat het samen verwerken is ipv echt genieten en op vakantie.
één positief ietsje; ik ga mega-hard genieten van niet-gepasteuriseerde kaas en wijn!
maar eerst die HSG binnen een uurtje!

brr, ben wel nerveus!

wann heb jij je HSG, repelsteeltje?

we zijn precies wel goed 'getuned' met ons onderzoeken;) beetje gelijk de nonnekes, die hun cyclus liep ook gelijk, misschien DVO-feromonen;)?

tot vrijdag!

liesje

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast