Dat zou mooi zijn
moppertopic
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
En alweer een moppertje erbij!
Dinsdag droomde ik dat mijn auto kapot was, en dat ik een nieuwe moest kopen, en dat ik dan geen geld meer had voor ons trouwfeest en toen hebben we de hele boel moeten afblazen..
Nuja, er kwam geen warme lucht meer uit mijn blazertjes die dag, dus dat zal de droom wel veroorzaakt hebben Maar... gister gehoord van de garagist dat dit dus komt door allerlei onderliggende problemen, die enoooooorm veel geld zouden kosten om te herstellen, wetend dat mijn ambriage ook al 'op zijn laatste' loopt, dus dat zou het volgende zijn 
En ik kan er niet meer mee rijden, want door lek koelvloeistof begon er zelfs rook (damp?) uit mijn dashboard te komen 
Dus nu moet ik een nieuwe auto kopen, en ben beetje aan het panikeren, want komt met ons trouwfeest natuurlijk niet zo goed uit
Dinsdag droomde ik dat mijn auto kapot was, en dat ik een nieuwe moest kopen, en dat ik dan geen geld meer had voor ons trouwfeest en toen hebben we de hele boel moeten afblazen..
Nuja, er kwam geen warme lucht meer uit mijn blazertjes die dag, dus dat zal de droom wel veroorzaakt hebben
Maar... gister gehoord van de garagist dat dit dus komt door allerlei onderliggende problemen, die enoooooorm veel geld zouden kosten om te herstellen, wetend dat mijn ambriage ook al 'op zijn laatste' loopt, dus dat zou het volgende zijn En ik kan er niet meer mee rijden, want door lek koelvloeistof begon er zelfs rook (damp?) uit mijn dashboard te komen Dus nu moet ik een nieuwe auto kopen, en ben beetje aan het panikeren, want komt met ons trouwfeest natuurlijk niet zo goed uit
-
Lie_29
- Berichten: 1063
- Lid geworden op: 12 januari 2009, 23:18
*bweu*
Daarnet bij de bakker een gesprek opgevangen tussen een pasbevallen en een hoogzwangere vrouw.
A: Gelukkig kreeg ik een jongen. Ik zag dat niet zitten zenne, een meisje, dat zou mij niet afgegaan zijn.
B: Ja, ik ken dat. Bij ons wordt het ook een jongen. Ik had ontgoocheld geweest als het een meisje was.
Zie, dan heb ik zin om die 2 stoemme trienen een goeie slag te geven met een stokbrood. Hoe dom kan je zijn...
Daarnet bij de bakker een gesprek opgevangen tussen een pasbevallen en een hoogzwangere vrouw.
A: Gelukkig kreeg ik een jongen. Ik zag dat niet zitten zenne, een meisje, dat zou mij niet afgegaan zijn.
B: Ja, ik ken dat. Bij ons wordt het ook een jongen. Ik had ontgoocheld geweest als het een meisje was.
Zie, dan heb ik zin om die 2 stoemme trienen een goeie slag te geven met een stokbrood. Hoe dom kan je zijn...
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Had je geen slagroomtaart voor handen Lie?
Ach, sommige mensen verdienen het niet om je energie erin te steken. Gelukkig zijn er ook nog anderen
Wendel, geef dat bakske ne keer ne sjot onder zijn kot, want het is inderdaad niet het moment om het te begeven, zo voor jullie trouw.
Ikke domweg mijn dure regenbroek kwijtgespeeld
Mijn shoppingsbudget voor de solden deze winter halfeert meteen
Ach, sommige mensen verdienen het niet om je energie erin te steken. Gelukkig zijn er ook nog anderen
Wendel, geef dat bakske ne keer ne sjot onder zijn kot, want het is inderdaad niet het moment om het te begeven, zo voor jullie trouw.
Ikke domweg mijn dure regenbroek kwijtgespeeld
Mijn shoppingsbudget voor de solden deze winter halfeert meteen -
kees
- Berichten: 69
- Lid geworden op: 6 juli 2009, 11:24
hoi
Hoi allemaal
Ik heb gisteravond vervelend gesprek gehad met het chatter. Ben hiervan onderste boven, diegene had een nickname en was uit op ruzie.
En wat het helemaal vervelend maakt is dat ze het rond verteld en ik dus gebeten hond ben.
Ik hoop dat dit niet meer gebeurd en praat in ieder geval niet met iemand van een nickname.
Ik moest dit even kwijt want ze maakte mij uit als leugenaar en zei als je kinderen krijgt komen er allemaal leugenaars terwijl ik niet zwanger ben en dat al moeilijk is.
Sorry ik moest dit even kwijt
Groetjes Kees
Ik heb gisteravond vervelend gesprek gehad met het chatter. Ben hiervan onderste boven, diegene had een nickname en was uit op ruzie.
En wat het helemaal vervelend maakt is dat ze het rond verteld en ik dus gebeten hond ben.
Ik hoop dat dit niet meer gebeurd en praat in ieder geval niet met iemand van een nickname.
Ik moest dit even kwijt want ze maakte mij uit als leugenaar en zei als je kinderen krijgt komen er allemaal leugenaars terwijl ik niet zwanger ben en dat al moeilijk is.
Sorry ik moest dit even kwijt
Groetjes Kees
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
auto-crisis is geweken
Na heel wat reken- en telwerk heb ik toch een nieuwe gekocht Het zal nu wel tot in juni serieus zwaar worden, maar ja, geen extraatjes kopen, kleerkast ligt al vol genoeg, haar niet meer kleuren tot aan den trouw En dan ga'k wel nog wat weer kunnen bijeensparen
Tja, als hij binnen 2 jaar zou kapot geweest zijn, dan zaten we in de verbouwingen en zou het ook niet goed uitkomen.. Dat komt nooit goed uit é..
Maar nu dus in blijde verwachting ...van een auto
Na heel wat reken- en telwerk heb ik toch een nieuwe gekocht
Het zal nu wel tot in juni serieus zwaar worden, maar ja, geen extraatjes kopen, kleerkast ligt al vol genoeg, haar niet meer kleuren tot aan den trouw En dan ga'k wel nog wat weer kunnen bijeensparen Tja, als hij binnen 2 jaar zou kapot geweest zijn, dan zaten we in de verbouwingen en zou het ook niet goed uitkomen.. Dat komt nooit goed uit é..
Maar nu dus in blijde verwachting ...van een auto
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Ik kom ook ff mopperen.
Wij hebben een bevriend koppel met een kindje van net 3 jaar, en een tweede op komst voor januari.
Van hun eerste kindje was ze zwanger na één maand.
Voor hun tweede hebben ze ook ff moeten "sukkelen", dus ze hebben wel 'n beetje begrip voor onze situatie.
Toen wij Laura* verloren, hebben ze ons heel erg gesteund. Vooral zij heeft heel erg haar best gedaan om er te zijn voor me, wat ik enorm apprecieer, echt waar.
Maar ze hebben een heel druk leven, en ik weet dat als ik een mailtje stuur (in de week mailen we meestal) ik best een smsje stuur om dat te laten weten. Maar dan nog duurt het soms een hele tijd eer ik iets van haar hoor.
't Is vooral de laatste tijd. Zo was hun dochtertje dit weekend jarig, 3 jaar.
Hebben ze de buren uitgenodigd, maar ons niet... Wij kopen al elk jaar een mooi kado voor dat kindje, ook dit jaar. Ondanks het feit dat die verjaardag twee dagen na m'n uitgerekende datum van Laura* viel deze week, zijn wij toch op zoek gegaan naar iets leuks voor een driejarige.
En als we dan een bericht sturen dat we graag willen langsgaan, krijgt m'n vriend doodleuk een smsje dat vrijdagavond die en die familie komen, zaterdag de buren, en zondag een ander deel van de familie.
Het is echt heel dubbel, want ze zijn er al veel voor ons geweest enzo, maar tegelijk heb ik soms het gevoel dat ze er zijn "als het hen past".
Als ik eens wil praten, moet ik dat bijna weken op voorhand laten weten, maar dat gaat natuurlijk niet hé, je weet op voorhand niet wanneer je behoefte hebt aan een gesprek of een schouder...
En het ironische is, als wij eens niet onmiddellijk antwoorden op een sms of een oproep, dan krijgen we heel kort daarna nog eens een sms, zo van, "heb je't niet gekregen misschien?"
Nu willen we oudejaar graag thuis vieren, met onze beste vrienden. Dat zijn het koppel waar ik net over gezaagd heb en nog een ander koppel. Die anderen hebben al toegezegd, zie ik echt helemaal zitten, en naar dit koppel heb ik nu dus ook een uitnodiging gestuurd via mail. Maar eigenlijk zie ik het niet zitten met hen, ze is dus uitgerekend voor eind januari, zal echt al goed rond zijn met oudejaar. Ik gun het hen, en heb de voorbije maanden al dikwijls met haar opgetrokken, en het lukt me meestal redelijk goed, maar toch steekt het elke keer als ik zie hoe een vreemde vertederd naar haar buik kijkt...
Voor mij hoeft het eigenlijk allemaal niet, dat vieren enzo, maar m'n vriend wil wel wat gezelschap op zo'n avond, en dus hebben we dit als compromis, we nodigen wat vrienden uit in ons eigen appartementje, zo ben ik toch thuis op die rare avond...En hopelijk heb ik een beetje een feeststemming...
M'n verhaal hangt misschien niet goed samen, maar ik moest het érgens kwijt...
Wij hebben een bevriend koppel met een kindje van net 3 jaar, en een tweede op komst voor januari.
Van hun eerste kindje was ze zwanger na één maand.
Voor hun tweede hebben ze ook ff moeten "sukkelen", dus ze hebben wel 'n beetje begrip voor onze situatie.
Toen wij Laura* verloren, hebben ze ons heel erg gesteund. Vooral zij heeft heel erg haar best gedaan om er te zijn voor me, wat ik enorm apprecieer, echt waar.
Maar ze hebben een heel druk leven, en ik weet dat als ik een mailtje stuur (in de week mailen we meestal) ik best een smsje stuur om dat te laten weten. Maar dan nog duurt het soms een hele tijd eer ik iets van haar hoor.
't Is vooral de laatste tijd. Zo was hun dochtertje dit weekend jarig, 3 jaar.
Hebben ze de buren uitgenodigd, maar ons niet... Wij kopen al elk jaar een mooi kado voor dat kindje, ook dit jaar. Ondanks het feit dat die verjaardag twee dagen na m'n uitgerekende datum van Laura* viel deze week, zijn wij toch op zoek gegaan naar iets leuks voor een driejarige.
En als we dan een bericht sturen dat we graag willen langsgaan, krijgt m'n vriend doodleuk een smsje dat vrijdagavond die en die familie komen, zaterdag de buren, en zondag een ander deel van de familie.
Het is echt heel dubbel, want ze zijn er al veel voor ons geweest enzo, maar tegelijk heb ik soms het gevoel dat ze er zijn "als het hen past".
Als ik eens wil praten, moet ik dat bijna weken op voorhand laten weten, maar dat gaat natuurlijk niet hé, je weet op voorhand niet wanneer je behoefte hebt aan een gesprek of een schouder...
En het ironische is, als wij eens niet onmiddellijk antwoorden op een sms of een oproep, dan krijgen we heel kort daarna nog eens een sms, zo van, "heb je't niet gekregen misschien?"
Nu willen we oudejaar graag thuis vieren, met onze beste vrienden. Dat zijn het koppel waar ik net over gezaagd heb en nog een ander koppel. Die anderen hebben al toegezegd, zie ik echt helemaal zitten, en naar dit koppel heb ik nu dus ook een uitnodiging gestuurd via mail. Maar eigenlijk zie ik het niet zitten met hen, ze is dus uitgerekend voor eind januari, zal echt al goed rond zijn met oudejaar. Ik gun het hen, en heb de voorbije maanden al dikwijls met haar opgetrokken, en het lukt me meestal redelijk goed, maar toch steekt het elke keer als ik zie hoe een vreemde vertederd naar haar buik kijkt...
Voor mij hoeft het eigenlijk allemaal niet, dat vieren enzo, maar m'n vriend wil wel wat gezelschap op zo'n avond, en dus hebben we dit als compromis, we nodigen wat vrienden uit in ons eigen appartementje, zo ben ik toch thuis op die rare avond...En hopelijk heb ik een beetje een feeststemming...
M'n verhaal hangt misschien niet goed samen, maar ik moest het érgens kwijt...
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
K'tje, ook serieuse moppers zijn hier welkom hoor. Als t eruit moet moet het eruit!
Ik herken je gevoel wel een beetje. Wij hebben begin deze zomer te horen gekregen dat mijn man geen zaadcellen heeft. Na twee moeilijke maanden van wachten op de operatie hebben we begin september het definitieve verdikt gekregen, er waren ook geen zaadcellen in de teelbalbiopsies gevonden. Tijdens de zomer en nog een aantal weken na de diagnose hebben wij heel veel lieve en steunende reacties gekregen van de mensen die we ingelicht hebben. Maar dit viel stil. Iedereen zei wel dat ik altijd mocht bellen als er iets was, maar om dat dan effectief te doen... En eigenlijk helpt bellen dan niet. Een bezoekje, menselijk contact is dan het enige wat helpt. Maar ja, je kan toch niet van de mensen vragen dat ze alles laten vallen en naar je toe snellen om je op te vangen. Dus ik belden nietmeer omdat ik dan teleurgesteld was als mensen niet voorstelden om even langs te komen of samen iets te doen.
Vorige weken zat ik echt diep. Heel diep. En ik heb dan uiteindelijk maar een mailtje rondgestuurd om hun te tonen dat mijn pijn nog niet voorbij was. Dat ik nood heb aan iemand die me af en toe vraagt hoe het gaat, want dat ik daar niet zelf over kan beginnen.
Veel mensen bleken gewoon niet te weten hoe diep ik zat en wat ze moesten blijven zeggen tegen mij. Maar gewoon luisteren doet zoveel. En zoals je schrijft, bij mensen op bezoek gaan, voelen dat ze moeite voor je doen, … Dan heb je tenminste niet het gevoel dat je alleen zit met je verdriet.
Sinds mijn mailtje twee weken geleden krijg ik regelmatig een telefoontje of een mailtje, gewoon om te horen hoe het met me gaat. Een heel goede vriendin zit nu in Amerika, druk bezig met vanalles en nogwat; Maar gisteren belde ze me op. Dat deed zo’n deugd.
Je terugtrekken zoals je eigenlijk het liefst van al wil doen is een heel natuurlijke beschermingsreactie, maar op lange termijn schiet je er niet mee op. Misschien kan jij ook eens laten vallen dat je heel veel aan hun hebt en dat je nog steeds momenten hebt dat je hen nodig hebt, dat je niet wilt dat Laura doodgezwegen wordt? Zorg dat je genoeg mensen overhoudt voor wanneer je het nodig hebt!
t Is moeilijk om niet boos te zijn, of teleurgesteld in hen. Maar mensen weten echt niet wat je doormaakt. Dat kan je pas weten als je er zelf midden in staat.
Veel sterkte meid.
Ik hoop dat je alles wat kan uitklaren
Liefs,
Repelsteeltje
Ik herken je gevoel wel een beetje. Wij hebben begin deze zomer te horen gekregen dat mijn man geen zaadcellen heeft. Na twee moeilijke maanden van wachten op de operatie hebben we begin september het definitieve verdikt gekregen, er waren ook geen zaadcellen in de teelbalbiopsies gevonden. Tijdens de zomer en nog een aantal weken na de diagnose hebben wij heel veel lieve en steunende reacties gekregen van de mensen die we ingelicht hebben. Maar dit viel stil. Iedereen zei wel dat ik altijd mocht bellen als er iets was, maar om dat dan effectief te doen... En eigenlijk helpt bellen dan niet. Een bezoekje, menselijk contact is dan het enige wat helpt. Maar ja, je kan toch niet van de mensen vragen dat ze alles laten vallen en naar je toe snellen om je op te vangen. Dus ik belden nietmeer omdat ik dan teleurgesteld was als mensen niet voorstelden om even langs te komen of samen iets te doen.
Vorige weken zat ik echt diep. Heel diep. En ik heb dan uiteindelijk maar een mailtje rondgestuurd om hun te tonen dat mijn pijn nog niet voorbij was. Dat ik nood heb aan iemand die me af en toe vraagt hoe het gaat, want dat ik daar niet zelf over kan beginnen.
Veel mensen bleken gewoon niet te weten hoe diep ik zat en wat ze moesten blijven zeggen tegen mij. Maar gewoon luisteren doet zoveel. En zoals je schrijft, bij mensen op bezoek gaan, voelen dat ze moeite voor je doen, … Dan heb je tenminste niet het gevoel dat je alleen zit met je verdriet.
Sinds mijn mailtje twee weken geleden krijg ik regelmatig een telefoontje of een mailtje, gewoon om te horen hoe het met me gaat. Een heel goede vriendin zit nu in Amerika, druk bezig met vanalles en nogwat; Maar gisteren belde ze me op. Dat deed zo’n deugd.
Je terugtrekken zoals je eigenlijk het liefst van al wil doen is een heel natuurlijke beschermingsreactie, maar op lange termijn schiet je er niet mee op. Misschien kan jij ook eens laten vallen dat je heel veel aan hun hebt en dat je nog steeds momenten hebt dat je hen nodig hebt, dat je niet wilt dat Laura doodgezwegen wordt? Zorg dat je genoeg mensen overhoudt voor wanneer je het nodig hebt!
t Is moeilijk om niet boos te zijn, of teleurgesteld in hen. Maar mensen weten echt niet wat je doormaakt. Dat kan je pas weten als je er zelf midden in staat.
Veel sterkte meid.
Ik hoop dat je alles wat kan uitklaren
Liefs,
Repelsteeltje
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Ik ben zooooo boos op mijn vorige gyn!! (mijn frank is zo plots vandemorgen gevallen )
Vorig jaar in november zat ik bij de huisdokter voor iets 'gewoons', en toen vertelde ik van onze problemen, en hij stelde voor om al es Ventje te laten testen. Dus ikke 'smorgensvroeg eens naar een labo om Ventje's staal af te leveren. 'sAvonds dan om de resultaten, en die bleken allemaal een ietsie-pietsie onder de gemiddelden te vallen, maar da's dus niet zó erg, dus wij maken ons geen zorgen.
Iets later zitten we dan voor het eerst bij de gyn, en ik wil dit resultaat bovenhalen, en hij keek er zelfs niet naar! Met zo'n air van "da's niet getest in een gespecialiseerd labo" en "ze zouden dat in het uz moeten testen, het zou veel slechter kunnen zijn".. Dan heeft hij wel een samenlevingstest gedaan voor ons, terwijl hij dan letterlijk zei dat hij zich daar niet zou mee bezig houden, moesten we al een jaar of 2 bezig zijn (op dat moment waren we 9 maand bezig). Nu, die samenlevingstest was goed, maar nu heb ik enorm het gevoel dat hij ons 'met een kluitje in het riet' heeft gestuurd.. Had hij effectief naar die labo-uitslag gekeken, had hij misschien wel al eens Ventje laten testen in zijn o-zo-geliefde uz, en waren we een jaar geleden waar we nu zijn!!!
Maar ja, wij waren nog niet zo lang bezig, dus waren we voor hem nog niet belangrijk genoeg? Allee, ik kreeg toch zo'n indruk! Vooral na mijn laatste consultatie, daarom ben ik ook nooit meer naar hem gegaan..
En nu ben ik dus heeeel blij dat we de overstap gedaan hebben naar een nieuwe arts!! Maar ik vind het jammer dat ik nu met het gevoel zit dat we een gans jaar verloren zijn..
)Vorig jaar in november zat ik bij de huisdokter voor iets 'gewoons', en toen vertelde ik van onze problemen, en hij stelde voor om al es Ventje te laten testen. Dus ikke 'smorgensvroeg eens naar een labo om Ventje's staal af te leveren. 'sAvonds dan om de resultaten, en die bleken allemaal een ietsie-pietsie onder de gemiddelden te vallen, maar da's dus niet zó erg, dus wij maken ons geen zorgen.
Iets later zitten we dan voor het eerst bij de gyn, en ik wil dit resultaat bovenhalen, en hij keek er zelfs niet naar! Met zo'n air van "da's niet getest in een gespecialiseerd labo" en "ze zouden dat in het uz moeten testen, het zou veel slechter kunnen zijn".. Dan heeft hij wel een samenlevingstest gedaan voor ons, terwijl hij dan letterlijk zei dat hij zich daar niet zou mee bezig houden, moesten we al een jaar of 2 bezig zijn (op dat moment waren we 9 maand bezig). Nu, die samenlevingstest was goed, maar nu heb ik enorm het gevoel dat hij ons 'met een kluitje in het riet' heeft gestuurd.. Had hij effectief naar die labo-uitslag gekeken, had hij misschien wel al eens Ventje laten testen in zijn o-zo-geliefde uz, en waren we een jaar geleden waar we nu zijn!!!
Maar ja, wij waren nog niet zo lang bezig, dus waren we voor hem nog niet belangrijk genoeg? Allee, ik kreeg toch zo'n indruk! Vooral na mijn laatste consultatie, daarom ben ik ook nooit meer naar hem gegaan..
En nu ben ik dus heeeel blij dat we de overstap gedaan hebben naar een nieuwe arts!! Maar ik vind het jammer dat ik nu met het gevoel zit dat we een gans jaar verloren zijn..
-
Badeend
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 26 januari 2009, 14:43
NR.5
Enfin, afgelopen weekend een vriendin aan de lijn gehad, onlangs waren we van elkaar te weten gekomen dat ook zij en haar man naar de IVF-club moesten, een hele geruststelling dat ik eindelijk iemand in mijn omgeving had gevonden waar ik er openlijk mee kon over praten en die ook weet wat het allemaal inhoud ipv al die andere luchtledige 'ik begrijp hoe je voelt' en 'ik leef met je mee' zeikerds. Fijn, dacht ik, een lotgenote. Kon ik eindelijk eens mijn hart uitstorten en raad vragen.
Tot 2 dagen geleden, gsm gaat over, was te laat dus bel terug: ja lap, het moeilijkste gesprek dat je moet voeren: ze zijn zwanger, gewoon spontaan! Blijten, blijten, en het rotte is dat dat niet helpt!
Zij gaat 2010 wel als mama in en het voelt klote. Na bijna 5 jaar proberen en 5 pogingen achter de rug had het verdomme aan mij moeten zijn!!! Het raast door mijn kopje. Het is vdmme niet eerlijk.
Zij wordt nummer 5 waar ik binnen dit en 8 maanden op kraambezoek moet en ik kijk er nu al tegenop, telkens weer gaan lachen en blij wezen voor een ander! Want dat wordt van je verwacht, niet?
Blijven ademen zegt men dan, voila, gal gespuwd!
Tot 2 dagen geleden, gsm gaat over, was te laat dus bel terug: ja lap, het moeilijkste gesprek dat je moet voeren: ze zijn zwanger, gewoon spontaan! Blijten, blijten, en het rotte is dat dat niet helpt!
Zij gaat 2010 wel als mama in en het voelt klote. Na bijna 5 jaar proberen en 5 pogingen achter de rug had het verdomme aan mij moeten zijn!!! Het raast door mijn kopje. Het is vdmme niet eerlijk.
Zij wordt nummer 5 waar ik binnen dit en 8 maanden op kraambezoek moet en ik kijk er nu al tegenop, telkens weer gaan lachen en blij wezen voor een ander! Want dat wordt van je verwacht, niet?
Blijven ademen zegt men dan, voila, gal gespuwd!
-
bieke01
- Berichten: 360
- Lid geworden op: 28 juli 2009, 13:48
-
Noa09
- Berichten: 3484
- Lid geworden op: 5 mei 2009, 12:46
Ongepaste, kwetsende opmerkingen
Pft,
Er moet me even iets van het hart.
Ik zit al bijna 2j in de MMM in de hoop ooit mama te worden.
Onlangs kwam ik terug in contact met iemand die vroeger bij mij op school heeft gezeten.
Ze wil, net als ik trouwens, BAM worden.
Ik heb erge endometriose en heb er al een heel behandelingstraject opzitten, zij weet dat.
Zij is met de voorbereidende procedure gestart en staat nog helemaal aan het begin van de behandelingen.
Weet je wat ze zei?
'Gij moogt eerst zwanger worden, want gij zijt al langer bezig en dan krijg ik uw kleertjes'
En ook 'Ik heb geen problemen, mijn cyclus is perfect regelmatig, mijn eisprong komt exact op tijd'.
Tja, ik kan er ook niet aan doen dat mijn lijf niet echt meewil he?
Zo'n mensen zouden zelf eens moeten doormaken wat de meesten onder ons hier allemaal moeten doorstaan, dan zouden ze wel anders piepen, maar het zijn juist die mensen bij wie alles vanzelf gaat he.
Het is zo unfair...
Noa09
Er moet me even iets van het hart.
Ik zit al bijna 2j in de MMM in de hoop ooit mama te worden.
Onlangs kwam ik terug in contact met iemand die vroeger bij mij op school heeft gezeten.
Ze wil, net als ik trouwens, BAM worden.
Ik heb erge endometriose en heb er al een heel behandelingstraject opzitten, zij weet dat.
Zij is met de voorbereidende procedure gestart en staat nog helemaal aan het begin van de behandelingen.
Weet je wat ze zei?
'Gij moogt eerst zwanger worden, want gij zijt al langer bezig en dan krijg ik uw kleertjes'
En ook 'Ik heb geen problemen, mijn cyclus is perfect regelmatig, mijn eisprong komt exact op tijd'.
Tja, ik kan er ook niet aan doen dat mijn lijf niet echt meewil he?
Zo'n mensen zouden zelf eens moeten doormaken wat de meesten onder ons hier allemaal moeten doorstaan, dan zouden ze wel anders piepen, maar het zijn juist die mensen bij wie alles vanzelf gaat he.
Het is zo unfair...
Noa09
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Grrr!! Al-weer een zwangerschapsaankondiging op het trouwforum!!!
'ik ben al zes weken!!' 'niet gepland ( ) maar o zo welkom' En ze hoopt natuurlijk dat ze haar kleed gaan kunnen aanpassen...
en dan een hele reeks felicitaties natuurlijk!!!
Heb het niet kunnen laten
Mijn antwoord:
"Ik wens je een dikke proficiat.
Maar toch kan ik niet laten om te bedenken dat het niet eerlijk is Wij wachten nu al twee jaar vruchteloos op ons eigen wondertje, en het begint er naar uit te zien dat mijn kleed tegen onze trouwdag nog steeds niet zal moeten vergroot worden
Dus geniet ervan! Je beseft maar half hoeveel geluk je hebt.. "
HAHA! Een eye-opener voor alle naïeve bruidjes
Vind het erg dat ik zo stout geworden ben door dit alles..
'ik ben al zes weken!!' 'niet gepland (
) maar o zo welkom' En ze hoopt natuurlijk dat ze haar kleed gaan kunnen aanpassen...en dan een hele reeks felicitaties natuurlijk!!!
Heb het niet kunnen laten
Mijn antwoord:"Ik wens je een dikke proficiat.
Maar toch kan ik niet laten om te bedenken dat het niet eerlijk is
Wij wachten nu al twee jaar vruchteloos op ons eigen wondertje, en het begint er naar uit te zien dat mijn kleed tegen onze trouwdag nog steeds niet zal moeten vergroot worden Dus geniet ervan! Je beseft maar half hoeveel geluk je hebt.. "
HAHA! Een eye-opener voor alle naïeve bruidjes
Vind het erg dat ik zo stout geworden ben door dit alles..
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten