dagelijkse confrontatie op het werk

[Sterretje]

't is dat hé. Als ze zwanger zijn mag iedereen eht weten, maar we weten niet wat ze er voor moeten doen hebben hé.

't is alleen zo confronterend voor ons allemaal hé.

toch vind ik dat ze IVF/ICSI/... wat meer in de aandacht mogen brengen.
Ge staat er van versteld hoeveel keer Ann Van Elzen vandaag over de tongen zal gaan (bij de kapper )

[K'tje]

In mijn omgeving is iedereen redelijk vertrouwd met IVF e.d. Jammer genoeg kent iedereen tegenwoordig wel iemand hé.

Toen ik zwanger was hebben we nooit onder stoelen of banken gestoken dat het via ICSI gegaan was. (tijdens de behandelingen wist zo goed als niemand er iets vanaf)

En iedereen reageerde eigenlijk redelijk gepast.
De meesten stellen veel vragen, maar daar heb ik het nooit moeilijk mee gehad, integendeel. Alles om die taboesfeer te verminderen.

Ook nu leeft iedereen heel erg met ons mee tot we terug mogen starten (in november pas )

Het neemt natuurlijk die jaloerse gevoelens niet weg...

Maar ik dwing mezelf om te zeggen dat ik het hen gun, gelijk wie. (maar mezelf en wij hier allemaal eigenlijk toch het meest zenne...)

[Wendel]

Tja, Repelsteeltje, misschien waren ze ook al bezig van voor ze getrouwd waren hé.. Ik dacht dat ik dat gelezen had in maart ongeveer..

En ja, zoals K'tje zegt, vruchtbaarheidsbehandelingen zijn ook geen écht taboe meer, iedereen kent inderdaad al verhalen van anderen. Maar aan de andere kant, als je dan zou vertellen dat het niet gemakkelijk gaat, kan je dan reacties krijgen zoals "kijk naar die en die, bij hen is het ook gelukt".
Dus dan snappen mensen nog niet dat je dat daarom niet vanzelfsprekend vindt dat het ook bij jou zal lukken.. Die angst die je hebt, kan je niet altijd duidelijk maken.

En ja, blij zijn voor een ander en tegelijk immens verdrietig voor jezelf..

[Kim*]

Vorig jaar rond deze tijd waren op mijn werk ongeveer 10 collega's zwanger. Ik had er 1 voor mij zitten, 1 naast mij en elke keer als ik de lift pakte, had ik ook prijs Ik was altijd blij dat ze bevallen waren want om de 1 of andere reden gaan mijn jaloerse gevoelens dan weg (misschien omdat ik weet dat ze veel slapeloze nachten hebben en hun leven helemaal op z'n kop staat terwijl ik kan gaan en staan waar ik wil?). Ik probeer me der nie al te druk in te maken - makkelijker gezegd dan gedaan - want minstens 80% van mijn collega's zijn vrouwen dus de kans dat er eentje zwanger is, is redelijk groot. 'k Zou alleen willen dat ik de volgende was

[liezeke]

morgen niew werk,

ben benieuwd voor de vragen...
hm, en de vele dikke buiken.

liesje

[Wendel]

Hey Liesje,
hoe is't gegaan?

Bij mij gister ook de eerste werkdag na mijn verlof. En de stomme zwangere collega voelt nu dus constant de nood om haar hand zo plat op haar buik te leggen. Ze is nu ± 14 weken ver en 'goh, amai, was me dat een stamp'. Ze voelt het dus al schoppen.. Nuja, dit van iemand die al misselijk was 1 week na de conceptie, kunnen wel verwachten dat bij haar alles net dat ietsje sneller gaat hé

Nu iets anders: ik zeg al twee jaar, als ik ooit een kindje heb, wil ik een klein tattootje op de binnenkant van mijn pols. Zij (de domme collega) heeft haar eerste laten tatoëren bovenaan haar rug, en zou haar tweede eronder zetten. Ik dus zo dom geweest om te zeggen 'ik ga..'. En dus drie dagen later gaat zij nu, eens ze bevallen is, een tattoo zetten op haar pols
Godverdomme, hoe is't mogelijk!!!!! De trut!!!!

Nu, ik heb de oplossing gevonden: ik laat mijn tattoo al zetten, maar dan zonder letter erin é! Ik kan niet controleren dat ik eerst zw ben, maar ik kan dít verdorie wel controleren! Ik laat haar niet mijn dromen en ideëen afpakken!
Dus ja, zaterdag afpsraak bij de tatto-artist

[liezeke]

hihi,
keigoe idee, wendy!
hoe durft ze....
ja, ik heb ook een hekel aan die vrouwen die zo meelijwekkend of zoetzemerig hun buik zitten masseren! allee ja, ze mogen zunnu, maar niet in mijn buurt!
vorige week een hoogzwangere op bezoek gehad maar dat was een schatje, die heeft geen moment (tenzij er een vraag over gesteld werd) zitten neuten over haar zwangerschap.

op het werk viel het goed mee, echt een paar supertoffe collega's, ik werd er zelf opgewekt van! maar was een beetje ziek en was blij dat het enkel administratief werk was, anders zijn mijn kindjes maar de dupe van mijn russenleed...
en nog geen rare opmerkingen, al antwoord ik op de 'kindjes'vraag met 'den bouw' als excuus, ze blijken het te slikken!

liesje

[melika]

amai wenneke das echt stom zoiets hé
zo van die mensen die als je hen iets vertelt het ineeens zelf gaan doen
laat je niet doen zenne en laat ji maar lekker die tattoo eerst zetten

op mijn werk goed nieuws (mss grof maar toch) collega die gestopt is met de pil ( je kent dat wel eerst alles uit mijn lijf en dan beginnen we eraan )gaat eind deze maand weg
dus moest ze ondertussen zwanger geraken heb ik er toch geen last van

[fluffie]

Vraag gisteren een collega aan een ander: "en, gaan jullie binnenkort aan een tweede beginnen?"

Waarop de andere collega: "ja hoor, mijn man gaat eerst opslag vragen en dan komt er een tweede"

Zelfs nu ik zelf zwanger ben, krijg ik nog altijd grijs haar van zo'n uitspraken. Alsof het allemaal zo makkelijk te plannen valt!!

Véro.
xx

[Wendel]

Domme Collega zat hier naast mijn eiland-collega:

- Goh, dat ding hier in mij geeft nogal gas, hoor!
- Als ik heel hard duw onderaan mijn buik, dan voel ik het.
- Ik weet al wat ik ga doen voor doopsuiker.
- Ik wil zo snel mogelijk weten wat het is, dan kan ik al leuke dingskes kopen, en beginnen aan de geboortekaartjes en namen beslissen.
- Pff, ik zou willen dat het wat vooruitgaat, het gaat zo traag allemaal!

Die laatste was voor mij de druppel! Ze WEET dus dat ik al anderhalf jaar bezig ben en nog steeds wacht op uberhaupt IETS.. Ben dus heel theatraal opgestaan van mijn bureau en gezegd 'ik ga naar het toilet' op een dreigende toon en ja, toen ik terugkwam was ze weg

Stom wijf!

[Loeki]

Hier ook een gehoord gisteren. Vrouw die haar man bedrogen had een paar maanden terug. Bovendien wordt ze lichamelijk mishandeld. "Ja, we gaan het terug goedmaken, hij wil nog een kindje van mij". Maand later : ja hoor, prijs, zwanger.

Allee seg, zo hard in je buik porren naar dat kindje, ocharme!!!

[Wendel]

Maar neen, Loekie, niet naar dat kindje, naar 'dat ding' (zoals ze het zelf noemt..)

[Sterretje]

Wendel,

kun je echt niet van bureau verhuizen? Lijkt me een nachtmerrie! Ik leef met je mee hoor
xxx

't is echt niet eerlijk en de manier waarop ze er tegenover jou mee omgaat is beneden alle peil!

Trek je stoute schoenen aan en zeg haar rechtuit dat je van al die 'onnozelheid' niets wil horen en of ze aub wil rekening houden met de gevoelens van andere mensen en dat je heus niet haar hele zwangerschap wil meebeleven in geuren en kleuren.!

Ik had op dat gebied een lieve collega, niet te veel over haar buik wrijven, niette veel klagen en enkel over de voorbereidingen/baby in spé spreken als ik er naar vroeg...

[Wendel]

Sterretje,

Ze zit niet eens op het bureau hier, maar ze komt dan op de lege stoel zitten vlak naast mijn collega, en we kunnen haar niet zo gemakkelijk buiten kijken.. Vooral als de bazen afwezig zijn, is het niet te doen! Ze heeft hier zojuist dik half uur gezeten!
(en ja, da's kweet-niet-hoe ambetant, want dan heeft ze zicht op mijn scherm en kan ik niet forummen hihi)

Ze heeft intussen mijn tattoo gespot en ja hoor 'hihi, binnen een jaartje heb ik er daar ook ene'
Pff, domme geit!

Hihi, het doet altijd deugd om zo op haar af te geven! Ik kan daar echt van genieten! Zij verdient een speciale smiley:

[Wendel]

Wow, drie keer 'hihi' in 1 berichtje..