Ooit geraken we uit die put!Pfff, iedere dag suikerbonen.. gezellig...
dagelijkse confrontatie op het werk
-
florence
- Berichten: 107
- Lid geworden op: 24 november 2007, 9:12
m'n zwangere collega (waarover deze topic begonnen is) is een hele tijd thuis geweest om te rusten maar nu is ze terug.
ze zat daarnet heel de tijd in m'n zicht over haar ontblootte buik te wrijven....
ik kon het niet meer aanzien, heb m'n pc uitgezet, m'n boeltje gepakt en ben naar huis vertrokken...
dit was pas haar tweede werkdag, het is goed begonnen..
ze zat daarnet heel de tijd in m'n zicht over haar ontblootte buik te wrijven....
ik kon het niet meer aanzien, heb m'n pc uitgezet, m'n boeltje gepakt en ben naar huis vertrokken...
dit was pas haar tweede werkdag, het is goed begonnen..
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Daar kan ik me maar 1 ding bij afvragen: is dat nu echt nodig? Als je niet zwanger bent ga je toch ook niet met je buik bloot zitten op het werk? 
Sommige mensen hebben echt geen takt he... Ik kan me goed voorstellen dat je daar overstuur van was.
Ik heb vannacht raar gedroomd. Ik droom heel vaak dat ik zwanger ben, of een miskraam heb, maar vannacht heb ik voor de eerste keer gedroomd dat we een kindje geadopteerd hadden. Misschien is mijn onderbewuste eindelijk mee?
Sommige mensen hebben echt geen takt he... Ik kan me goed voorstellen dat je daar overstuur van was.Ik heb vannacht raar gedroomd. Ik droom heel vaak dat ik zwanger ben, of een miskraam heb, maar vannacht heb ik voor de eerste keer gedroomd dat we een kindje geadopteerd hadden. Misschien is mijn onderbewuste eindelijk mee?
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Dat zou ik me nu toch ook afvragen of dat nu echt nodig is. Zeg. En super confronterend! Ik zou ook geen werk meer verzet hebben die dag, das zeker.
Vereltje, in onze dromen verwerken we wat we overdag meemaken hé. Geen wonder dat we alle mogelijke opties "overdromen". Ja, misschien wil dit zeggen dat je onderbewuste klaar is om die stap in overweging te nemen... Wat helemaal niet wil zeggen dat het ook moet, of dat het nooit anders gaat lukken hé. In de toekomst kijken kan het onderbewustzijn niet, daar hou ik me ook vaak aan vast. Weet je al meer over je volgende operatie?
Vereltje, in onze dromen verwerken we wat we overdag meemaken hé. Geen wonder dat we alle mogelijke opties "overdromen". Ja, misschien wil dit zeggen dat je onderbewuste klaar is om die stap in overweging te nemen... Wat helemaal niet wil zeggen dat het ook moet, of dat het nooit anders gaat lukken hé. In de toekomst kijken kan het onderbewustzijn niet, daar hou ik me ook vaak aan vast. Weet je al meer over je volgende operatie?
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Ik moet nu dinsdag (1e dag van mijn cyclus) met de decapeptyl beginnen, en als ik mijn derde inspuiting gehad heb moet ik bellen voor een afspraak voor die nieuwe laparo. De gyne houdt nog een kleine optie open dat mijn eileiders toch een beetje doorgankelijk worden door de decapeptyl, maar daar reken ik niet op. Ik hoop maar dat ik niet te veel last heb van die hormonen!!!
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Hoi
Ik begrijp jullie allemaal zo goed!!! Als ik jullie verhalen lees voel ik jullie verdriet omdat ik hetzelfde meemaak. Alleen, die collega van mij is nog niet zwanger maar probeert t wel te zijn en zo doet ze haar ook voor. Ze heeft een week of 3 geleden haar spiraaltje laten weghalen en 10 dagen na haar eerste menstruatie beweerde ze zwanger te zijn. Ze is moe, ze is misselijk als ze teveel gegeten heeft, ze is duizelig als ze te snel ronddraait, enz...
Ik ben bijna 6 weken geleden geopereerd van endometriose, ik had ook cysten en vergroeiingen. Mijn hele verhaal staat op deze site bij "lotgenoten met endometriose gezocht".
De specialisten hebben me verzekerd dat er een grote kans is dat ik binnen de 6 maanden spontaan kan zwanger geraken, zo niet gaan ze mij verder helpen met ivf of iui ofzo.
Ik ben nu nog steeds ant wachten op mijn eerste menstruatie.
Ik ben hier ongeveer al zo'n een 3 jaar mee bezig. Altijd laparoscopies en hormonen(orgametril en decapeptyl) om in de menopauze te komen voor mijn grote operatie, enz...
Ik word dus elke dag geconfronteerd door mijn "tekortkoming". Het begint echt zwaar te wegen nu en het is echt pijnlijk. Ik begin die collega te haten en wil gewoon schreeuwen naar haar dat ze helemaal niet zwanger kan zijn of tenminste dat nu nog niet kan weten en zeker die tekenen niet kan voelen enz... Ze beweerde zelfs dat ze haar eitje heeft voelen bevrucht worden en voelde een blok in haar buik. Ik ben zover gekomen dat ik haar niets meer wil gunnen, ik moet kotsen van haar. Ze is op reis vertrokken en ik heb haar voor express geen goei reis gewenst.
Ze kwam zo naast mij staan en met een air zei ze, "ja ik eerst, en binnen een paar maanden jij he". Ik ben er al zo lang mee bezig en zij zou op 38-jarige leeftijd van de eerste maand zwanger zijn na 3 jaar een spiraal gehad te hebben. Daar word ik echt misselijk van en vind ik zo oneerlijk.
Ze gaat met mijn eer lopen en dat doet zo pijn. Ze heeft al een zoon van 14 en trekt alle aandacht naar haar toe.
Ik doe mijn job graag maar t is te veel dat ik elke dag naar haar gezicht moet zitten staren terwijl ze doet "alsof" ze al zwanger is, omdat t van de eerste keer (zwangerschap van haar zoon)ook direct gelukt was.
Sorry voor de wrange smaak van mijn bericht, maar t moest even van mijn hart. Ik kon het niet meer alleen dragen.
Ik wens jullie veel sterkte en leef met jullie mee!!!
Groetjes
Ik begrijp jullie allemaal zo goed!!! Als ik jullie verhalen lees voel ik jullie verdriet omdat ik hetzelfde meemaak. Alleen, die collega van mij is nog niet zwanger maar probeert t wel te zijn en zo doet ze haar ook voor. Ze heeft een week of 3 geleden haar spiraaltje laten weghalen en 10 dagen na haar eerste menstruatie beweerde ze zwanger te zijn. Ze is moe, ze is misselijk als ze teveel gegeten heeft, ze is duizelig als ze te snel ronddraait, enz...
Ik ben bijna 6 weken geleden geopereerd van endometriose, ik had ook cysten en vergroeiingen. Mijn hele verhaal staat op deze site bij "lotgenoten met endometriose gezocht".
De specialisten hebben me verzekerd dat er een grote kans is dat ik binnen de 6 maanden spontaan kan zwanger geraken, zo niet gaan ze mij verder helpen met ivf of iui ofzo.
Ik ben nu nog steeds ant wachten op mijn eerste menstruatie.
Ik ben hier ongeveer al zo'n een 3 jaar mee bezig. Altijd laparoscopies en hormonen(orgametril en decapeptyl) om in de menopauze te komen voor mijn grote operatie, enz...
Ik word dus elke dag geconfronteerd door mijn "tekortkoming". Het begint echt zwaar te wegen nu en het is echt pijnlijk. Ik begin die collega te haten en wil gewoon schreeuwen naar haar dat ze helemaal niet zwanger kan zijn of tenminste dat nu nog niet kan weten en zeker die tekenen niet kan voelen enz... Ze beweerde zelfs dat ze haar eitje heeft voelen bevrucht worden en voelde een blok in haar buik. Ik ben zover gekomen dat ik haar niets meer wil gunnen, ik moet kotsen van haar. Ze is op reis vertrokken en ik heb haar voor express geen goei reis gewenst.
Ze kwam zo naast mij staan en met een air zei ze, "ja ik eerst, en binnen een paar maanden jij he". Ik ben er al zo lang mee bezig en zij zou op 38-jarige leeftijd van de eerste maand zwanger zijn na 3 jaar een spiraal gehad te hebben. Daar word ik echt misselijk van en vind ik zo oneerlijk.
Ze gaat met mijn eer lopen en dat doet zo pijn. Ze heeft al een zoon van 14 en trekt alle aandacht naar haar toe.
Ik doe mijn job graag maar t is te veel dat ik elke dag naar haar gezicht moet zitten staren terwijl ze doet "alsof" ze al zwanger is, omdat t van de eerste keer (zwangerschap van haar zoon)ook direct gelukt was.
Sorry voor de wrange smaak van mijn bericht, maar t moest even van mijn hart. Ik kon het niet meer alleen dragen.
Ik wens jullie veel sterkte en leef met jullie mee!!!
Groetjes
Laatst gewijzigd door Lady-V op 11 november 2008, 0:46, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Hihi Vereltje... 
Lady-V, zo'n mensen zou je bijna (nee echt niet helemaal) een verminderde vruchtbaarheid toewensen! Die collega van je heeft compleet geen idee van haar eigen cyclus. Erg. Hopelijk moet ze er nooit achter komen maar ik kan me echt goed voorstellen dat je haar vreselijke dingen toewenst!
Lady-V, zo'n mensen zou je bijna (nee echt niet helemaal) een verminderde vruchtbaarheid toewensen! Die collega van je heeft compleet geen idee van haar eigen cyclus. Erg. Hopelijk moet ze er nooit achter komen maar ik kan me echt goed voorstellen dat je haar vreselijke dingen toewenst!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Hallo Lady-V,
Ik begrijp heel goed je frustratie. Ik zou het daar ook ongelooflijk lastig mee hebben. Bij ons loopt het ook continu rond van de zwangeren. Maar gelukkig kan ik daar wel goed mee om. Maar als één van mijn collega's of wie dan ook zo tegen mij zou beginnen zou ik ook bijna ontploffen. Ik zou net hetzelfde gevoel hebben als jij; willen schreeuwen dat ze zich niet moet laten bedotten door haar lichaam, dat ze naïef is, dat ze niet weet wat het is te wachten op een baby. Om heel eerlijk te zijn is dit de reden waarom ik verhuisd ben de site 9maand.com naar deze hier. Ik kon niet meer tegen die naïeve praat. Ik kon er niet meer tegen dat de "beginnelingen" onnozele hoop koesteren aan de hand van tekens die er helemaal geen zijn.
Maar probeer te slikken en door te gaan. Ze weet van niet beter. Ze weet niet wat het is om te wachten, smachten, verlangen naar een baby. Ze weet niet wat een wonder een bevruchting is.
Dikke knuffel,
Bokje
Ik begrijp heel goed je frustratie. Ik zou het daar ook ongelooflijk lastig mee hebben. Bij ons loopt het ook continu rond van de zwangeren. Maar gelukkig kan ik daar wel goed mee om. Maar als één van mijn collega's of wie dan ook zo tegen mij zou beginnen zou ik ook bijna ontploffen. Ik zou net hetzelfde gevoel hebben als jij; willen schreeuwen dat ze zich niet moet laten bedotten door haar lichaam, dat ze naïef is, dat ze niet weet wat het is te wachten op een baby. Om heel eerlijk te zijn is dit de reden waarom ik verhuisd ben de site 9maand.com naar deze hier. Ik kon niet meer tegen die naïeve praat. Ik kon er niet meer tegen dat de "beginnelingen" onnozele hoop koesteren aan de hand van tekens die er helemaal geen zijn.
Maar probeer te slikken en door te gaan. Ze weet van niet beter. Ze weet niet wat het is om te wachten, smachten, verlangen naar een baby. Ze weet niet wat een wonder een bevruchting is.
Dikke knuffel,
Bokje
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Chance dat het een verre collega was. Kheb gezegd "das niet altijd simpel he", en twas toch direct stil (tegen alle verwachtingen in eigenlijk want de mens was stiepelzat - personeelsfeest).
Afin, ik hoef die mens toch (hopelijk) nooit meer te zien!
Mijn dichte collega's hebben het volgens mij allemaal door, ook al heb ik nooit iets gezegd. Toen mijn zus zei dat ze het eigenlijk al wist, was ik ook verschoten. Soms zou ik het hier wel willen vragen, of ze het weten... (soms )
Afin, ik hoef die mens toch (hopelijk) nooit meer te zien!
Mijn dichte collega's hebben het volgens mij allemaal door, ook al heb ik nooit iets gezegd. Toen mijn zus zei dat ze het eigenlijk al wist, was ik ook verschoten. Soms zou ik het hier wel willen vragen, of ze het weten... (soms
)-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten