Mag ik hier ook eens komen mopperen?
Kerstdag hoort een mooie dag te zijn voor iedereen, niet? Zo was het ook gisteren, gezellig met de familie bij elkaar, lekker eten, kwisje,... Tot mijn schoonzus aankondigde dat ze iets moesten vertellen. Voelde mijzelf zo klein, zo kwetsbaar ineens, wanneer ze met haar beide handen een dikke buik vormde.
Ik had zo graag zelf dit gebaar gemaakt. Maar nee, niet wij. Wij zijn zelfs voor zij aan haar tweede begon, begonnen aan ons tweede kindje en nu komt ze dus op kerstdag vertellen dat ze zwanger is van haar derde... Hoe leuk zo 3 kort op elkaar, en alledrie van de eerste keer prijs.
Ik heb echt getwijfeld of ik haar nu proficiat moest wensen of niet. Maar heb mijn moed maar bij elkaar geraapt. De komende 9 maand kan ik er toch niet onderuit dat ik haar buik zal zien groeien.
De hele verder avond heb ik dus moeten aanhoren, dat ze maar naar mijn schoonzus moeten kijken of ze is zwanger, en ook mijn schoonmoeder verklaarde fier dat het bij haar ook zo was. Nou bij mij niet!
En zijn wij nog niet voor het tweede bezig? Want wij moeten ook dringend voor een tweede kindje zorgen. Wat zeg je dan? Nu nee, met die bouw is dat toch niet makkelijk. Geen kat die daar vragen over stelt, maar we zijn intussen wel al 6 maand verhuisd. Je kan dit niet eeuwig als excuus gebruiken...
Ik wil dat zwanger zijn iets unieks is voor mijn ventje en mij, maar net zoals bij onze eerste zwangerschap, zullen we nu wel in de schaduw staan van mijn schoonzus.
Dan moet de 2de iui natuurlijk wel lukken en ik heb er geen vertrouwen in.
Sorry voor mijn geklaag.
Grootgevaarke, heb je al nieuws?
.
