De Verdwaalde Ooievaar

Ik heb hier al een onderwerp lopen over mijn kinderwens(ik wil bewust alleenstaande moeder worden via donorsperma), maar nu heb ik een bijkomende vraag waarvoor ik dit nieuwe topic ben gestart.

Ik ben op het punt in de procedure gekomen waarop ik een eerste gesprek heb gehad met de psycholoog naar wie mijn gynaecologe me heeft doorverwezen. Volgens haar was dit noodzakelijk omdat ik nog maar 23 jaar ben. Dat is een standaard screening volgens haar en zou geen problemen geven.

Ik was vandaag op gesprek en blijkbaar zal ik nog een keer moeten terugkeren, want bij 1 gesprek kon hij niet zo veel besluiten.
Persoonlijk vind ik het vreemd dat er zo'n procedure gevolgd wordt, aangezien heel wat mensen op verschillende fora het Jan Palfijn aanraden vanwege z'n flexibele en vlotte manier van werken.

Ben ik me zorgen voor niets aan het maken of is hier meer aan de hand?
Tot nu toe verliep alles best wel vlot. Alleen die screening vind ik er wat eigenaardig aan(een psycholoog kost tegenwoordig ook al 60 euro, totaal niets van terug vergoed door het ziekenfonds).

Ik vind het in ieder geval erg vreemd. Maar goed, normaal gezien worden alleenstaanden sowieso naar dr. Decleer doorverwezen, volgens mij, dus dat zal waarschijnlijk het verschil verklaren. Dat dr. Decleer daar niet moeilijk over gaat doen, is zeker. Ik was destijds ook 23, en ik ken (via een ander forum) iemand die 21 was en behandeld werd door dr. Decleer.
Ik denk dat je twee opties hebt nu: of je gaat door met de procedure waar je nu mee bezig bent, of je vraagt om door Decleer behandeld te worden. Op zich lijkt het mij niet slecht om die psychologische gesprekken toch maar gehad te hebben. Je weet nooit of je er iets nuttig uithaalt, toch? Ik hoor van sommige mensen dat ze de psychologische gesprekken (vb. in LIFE) toch erg waardevol vonden. En eerlijk? €60 is niks in verhouding met wat ik inmiddels al betaald heb tijdens heel dit traject...
Zou je er ook niet een positiever gevoel aan overhouden als je die psychologische screening wel vlot doorloopt? En dan heb je gelijk de gyne die je wou.

Bedankt voor je reactie Valaki.

Op zich vind ik die gesprekken niet zo erg omdat het, zoals jij zegt, ook nuttig kan zijn. Ik heb bijvoorbeeld van hem de bevestiging gekregen dat ik een sterke persoonlijkheid heb en weet wat ik wil. Ik ken mezelf natuurlijk en heel wat mensen uit mijn omgeving hebben me dit vaak gezegd, maar dat van een professional horen is echt wel fijn.

Indien het bij deze Gyne niet goed afloopt ga ik zoiezo proberen bij Dr. Decleer. Ik weet alleen niet of hij zal willen behandelen, want mijn gyne heeft het in team besproken en volgens mij zit hij daar ook in. Toen is gezegd dat ik psychologische gesprekken moest doorstaan.

Ik heb gewoon de angst dat ik binnen 2 weken maandag "neen" te horen ga krijgen. Dat zou echt vreselijk moeilijk te aanvaarden zijn. Je moet weten dat ik al een hele weg(letterlijk en figuurlijk) heb afgelegd om zo ver te geraken. Dan nog een "neen" krijgen zou bijzonder hard zijn. Zeker omdat ik weet dat ik zeker van m'n stuk ben.
Vandaar mijn negatieve gevoelens tegenover die psychologische gesprekken. Ik heb gewoon schrik dat ik daar 1 onnozel ding van de stress verkeerd gezegd hebt en dat ze me daarop verkeerd gaan inschatten en gaan weigeren... Zou toch jammer zijn?

Ik denk dat Decleer dat niet zou kunnen maken, omdat wel echt heel discriminerend is als zijn andere patiënten wel gewoon mogen starten zonder enige vorm van screening...
In ieder geval: moed houden, hè! Het komt echt goed! Op wat voor manier dan ook!