zwangerschapswens na buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Geplaatst: 2 januari 2016, 15:12
Hallo iedereen,
Ik ben nieuw hier op dit forum en wou even mijn verhaal kwijt. Ik hoop dat er nog mensen zijn die een gelijkaardig verhaal hebben om te delen. Ongeveer anderhalf jaar geleden ben ik gestopt met de pil omdat wij stilletjes aan aan kindjes wilden starten. Na een tweetal maanden was ik verrassend genoeg zonder er echt mee bezig te zijn al zwanger. Maar al snel bleek er toch iets mis te zijn. Mij HCG stond blijkbaar enorm laag en ik was ondertussen ongesteld geworden. Eerst dacht men dat het een miskraam was, maar aangezien mijn HCG maar bleef stijgen, bleek uiteindelijk na een aantal weken bang afwachten en twijfelen (toch zwanger of niet?), dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had. Omdat we er redelijk vroeg bij waren, kon deze behandeld worden met enkel een injectie van methotrexaat. Nadeel was wel dat we nu een half jaar lang niet meer mochten proberen om zwanger te geraken. Deze zes maanden leken eindeloos maar toen ze eindelijk voorbij waren begonnen we er vol goede moed weer aan. Omdat ik zo graag snel terug zwanger wou worden was ik er nu wel veel meer, zeg maar bijna obsessief, mee bezig (ovulatietesten, vroege zwangerschapstesten,...). Nu, na acht maanden, zijn we nog steeds niet in verwachting en word ik steeds moedelozer. Ik heb het gevoel dat er iets scheelt met mij (want waarom zou ik die buitenbaarmoederlijke zwangerschap in de eerste plaats hebben gehad?) maar het is eigenlijk nog te vroeg om verdere testen te doen. Probleem is ook dat ik er zo hard mee bezig ben dat ik me zelf te veel stress en druk opleg, wat natuurlijk ook niet goed kan zijn voor de vruchtbaarheid. Bovendien zijn er in mijn omgeving heel veel mensen die nu starten met kinderen, en ik weet dat dit zeer egoïstisch is, maar toch ben ik soms echt jaloers op hen als zij snel zwanger zijn.
Reacties of adviezen van mensen met gelijkaardige verhalen zijn altijd welkom!
Ik ben nieuw hier op dit forum en wou even mijn verhaal kwijt. Ik hoop dat er nog mensen zijn die een gelijkaardig verhaal hebben om te delen. Ongeveer anderhalf jaar geleden ben ik gestopt met de pil omdat wij stilletjes aan aan kindjes wilden starten. Na een tweetal maanden was ik verrassend genoeg zonder er echt mee bezig te zijn al zwanger. Maar al snel bleek er toch iets mis te zijn. Mij HCG stond blijkbaar enorm laag en ik was ondertussen ongesteld geworden. Eerst dacht men dat het een miskraam was, maar aangezien mijn HCG maar bleef stijgen, bleek uiteindelijk na een aantal weken bang afwachten en twijfelen (toch zwanger of niet?), dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had. Omdat we er redelijk vroeg bij waren, kon deze behandeld worden met enkel een injectie van methotrexaat. Nadeel was wel dat we nu een half jaar lang niet meer mochten proberen om zwanger te geraken. Deze zes maanden leken eindeloos maar toen ze eindelijk voorbij waren begonnen we er vol goede moed weer aan. Omdat ik zo graag snel terug zwanger wou worden was ik er nu wel veel meer, zeg maar bijna obsessief, mee bezig (ovulatietesten, vroege zwangerschapstesten,...). Nu, na acht maanden, zijn we nog steeds niet in verwachting en word ik steeds moedelozer. Ik heb het gevoel dat er iets scheelt met mij (want waarom zou ik die buitenbaarmoederlijke zwangerschap in de eerste plaats hebben gehad?) maar het is eigenlijk nog te vroeg om verdere testen te doen. Probleem is ook dat ik er zo hard mee bezig ben dat ik me zelf te veel stress en druk opleg, wat natuurlijk ook niet goed kan zijn voor de vruchtbaarheid. Bovendien zijn er in mijn omgeving heel veel mensen die nu starten met kinderen, en ik weet dat dit zeer egoïstisch is, maar toch ben ik soms echt jaloers op hen als zij snel zwanger zijn.
Reacties of adviezen van mensen met gelijkaardige verhalen zijn altijd welkom!