Hallo!
Wij proberen nu 16 maanden om kindjes te krijgen en ik moet zeggen... Ik heb het ferm lastig momenteel!
Maart dit jaar kreeg ik te horen dat ik PCO had. Na een tijdje zoeken en proberen, bleek Clomid (3 pilletjes) te helpen.
Nu ben ik alweer ongesteld geworden en de moed zakt me een beetje in de schoenen!
Iedereen in mijn omgeving lijkt zonder al te veel moeite zwanger te worden en dat maakt het allemaal niet eenvoudiger.
Het vervelende is dat ik nog steeds een onregelmatige cyclus heb en dus niet echt weet wanneer het "de moment" is.
Heb al ovulatietests gebropeerd, maar zonder resultaat.
Mensen in mijn omgeving zeggen: "Probeer er niet te hard mee bezig te zijn." Maar hoe doe je dit in hemelsnaam???
Wat doen jullie? Wat helpt bij jullie? ...?
PCO en Clomid
-
~Flien~
- Berichten: 67
- Lid geworden op: 31 mei 2010, 14:12
bij PCO werken ovulatietesten niet.
Een vriendin van mij is zwanger met hulp van clomid en ze heeft ook PCO!
Ik zou voorstellen aan de gyn of ze geen follikelmetingen wil doen en dan pregnyl als het eitje rijp is, zodat je wel kan timen wanneer het de moment is!
Kom hier je frustratie er maar afschrijven hoor! Doen wij ook allemaal wel eens!
Een vriendin van mij is zwanger met hulp van clomid en ze heeft ook PCO!
Ik zou voorstellen aan de gyn of ze geen follikelmetingen wil doen en dan pregnyl als het eitje rijp is, zodat je wel kan timen wanneer het de moment is!
Kom hier je frustratie er maar afschrijven hoor! Doen wij ook allemaal wel eens!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Dag Bientje
Terwijl je clomid neemt, volgt je gyn je dan op met bloednames/echo?
Toen ik clomid nam (ook PCO), moest ik soms om de dag naar de gyn tot hij zag dat ik eisprong ging krijgen.
Jammer genoeg hielp clomid niet bij mij en ik had er enorme bijwerkingen van!
Wij zijn na enkele maanden direct naar IVF overgeschakeld, maar dat is natuurlijk iets drastischer.
Ik heb wel een dochtertje uit 3x IVF en ben nu opnieuw zwanger uit 1x ICSO...
Succes!
Terwijl je clomid neemt, volgt je gyn je dan op met bloednames/echo?
Toen ik clomid nam (ook PCO), moest ik soms om de dag naar de gyn tot hij zag dat ik eisprong ging krijgen.
Jammer genoeg hielp clomid niet bij mij en ik had er enorme bijwerkingen van!
Wij zijn na enkele maanden direct naar IVF overgeschakeld, maar dat is natuurlijk iets drastischer.
Ik heb wel een dochtertje uit 3x IVF en ben nu opnieuw zwanger uit 1x ICSO...
Succes!
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi bientje,
Hier ook iemand dat PCO heeft en een heel onregelmatig cyclus.
Ons verhaal:
Na 6 maanden proberen hadden we nog steeds geen kindje, op zich niet zo erg maar ik ben toch eens bij de gynaecoloog langs geweest om al eens te zien of het langer zou duren dan bij andere mensen. Ahv een bloedafname heeft hij gemerkt dat ik PCO had. Er werd mij Clomid, Aacéfémine en Parlodel voorgeschreven. Mijn volgende bloedafnames waren zeer positief. Al mijn waarden waren perfect! Maar na 4 cyclussen nog steeds niets behalve serieuze bijwerkingen
ik voelde dat het serieus mis ging met mijn lichaam door al die hormonen. Dus hebben we besloten om een pauze van 2 maanden in te lassen. In juli kreeg ik opnieuw mijn maandstonden (na 1j proberen) en dit was de zoveelste teleurstelling die er teveel aan was! Ik was toen op het werk, het was heel druk, iedereen rond mij was zwanger en mijn collega's toonden niets van begrip. Ik zat wat in de put. Van op het werk heb ik besloten om te bellen naar het CRG van het UZ Brussel, ventje wou dit al vroeger doen maar ik wou het niet aanvaarden dat we problemen hadden. Die dag kon ik het niet meer aan en heb ik dan een afspraak gemaakt.
We mochten pas tegen september op eerste gesprek gaan. Na een paar onderzoeken bij mij en mijn man werd er bevestigd dat ik PCO had MAAR dat ventje eveneens serieus slecht zaad had. Dat was even slikken en verschieten! Onze enige optie was ICSI. In december zijn we begonnen met de eerste behandeling en we hebben heel veel geluk gehad want in ons geval was de eerste keer de goede keer. Deze maand moet ik bevallen van ons wondertje, eindelijk!
Is je man al getest? Soms werkt Clomid niet omdat er toch een probleem is met het zaad.
Ben je al getest op endometriose?
Heb je al gedacht om contact op te nemen met een fertiliteitscentrum? Misschien zou je dit eens moeten overwegen... Ik wou ook eerst niet maar zou ik het kunnen overdoen, ik zou veel vroeger geweest zijn!
Bij mij heeft DVO serieus geholpen in mijn moeilijke perioden en zelfs nu nog! Ik ben hier mensen tegengekomen die mij verstaan, mijn gevoelens begrijpen en waardoor ik minder gefrustreerd ben.
Ook veel babbelen met mijn ventje helpt al kroop hij toch wel in zijn schulp ivm zijn probleem. Niemand mocht het weten, hij wou er niet over praten, ... Nu is dit wel wat verbeterd en kan hij toch al wat meer open zijn over onze situatie.
Het zijn moeilijke momenten en ik hoop echt dat je er door geraakt en snel zwanger bent!
Groetjes
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com
Hier ook iemand dat PCO heeft en een heel onregelmatig cyclus.
Ons verhaal:
Na 6 maanden proberen hadden we nog steeds geen kindje, op zich niet zo erg maar ik ben toch eens bij de gynaecoloog langs geweest om al eens te zien of het langer zou duren dan bij andere mensen. Ahv een bloedafname heeft hij gemerkt dat ik PCO had. Er werd mij Clomid, Aacéfémine en Parlodel voorgeschreven. Mijn volgende bloedafnames waren zeer positief. Al mijn waarden waren perfect! Maar na 4 cyclussen nog steeds niets behalve serieuze bijwerkingen
ik voelde dat het serieus mis ging met mijn lichaam door al die hormonen. Dus hebben we besloten om een pauze van 2 maanden in te lassen. In juli kreeg ik opnieuw mijn maandstonden (na 1j proberen) en dit was de zoveelste teleurstelling die er teveel aan was! Ik was toen op het werk, het was heel druk, iedereen rond mij was zwanger en mijn collega's toonden niets van begrip. Ik zat wat in de put. Van op het werk heb ik besloten om te bellen naar het CRG van het UZ Brussel, ventje wou dit al vroeger doen maar ik wou het niet aanvaarden dat we problemen hadden. Die dag kon ik het niet meer aan en heb ik dan een afspraak gemaakt.We mochten pas tegen september op eerste gesprek gaan. Na een paar onderzoeken bij mij en mijn man werd er bevestigd dat ik PCO had MAAR dat ventje eveneens serieus slecht zaad had. Dat was even slikken en verschieten!
Onze enige optie was ICSI. In december zijn we begonnen met de eerste behandeling en we hebben heel veel geluk gehad want in ons geval was de eerste keer de goede keer. Deze maand moet ik bevallen van ons wondertje, eindelijk!Is je man al getest? Soms werkt Clomid niet omdat er toch een probleem is met het zaad.
Ben je al getest op endometriose?
Heb je al gedacht om contact op te nemen met een fertiliteitscentrum? Misschien zou je dit eens moeten overwegen... Ik wou ook eerst niet maar zou ik het kunnen overdoen, ik zou veel vroeger geweest zijn!
Bij mij heeft DVO serieus geholpen in mijn moeilijke perioden en zelfs nu nog! Ik ben hier mensen tegengekomen die mij verstaan, mijn gevoelens begrijpen en waardoor ik minder gefrustreerd ben.
Ook veel babbelen met mijn ventje helpt al kroop hij toch wel in zijn schulp ivm zijn probleem. Niemand mocht het weten, hij wou er niet over praten, ... Nu is dit wel wat verbeterd en kan hij toch al wat meer open zijn over onze situatie.
Het zijn moeilijke momenten en ik hoop echt dat je er door geraakt en snel zwanger bent!
Groetjes
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com
-
Bientje
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 14 september 2010, 20:11
Hey allemaal!
Merci voor de antwoordjes...
Ik vind het ongelooflijk fijn om al die reacties te lezen en op die manier toch ook de positieve kant te bekijken.
Om effe op de vragen te antwoorden:
Mijn gynaecologe is verbonden aan een fertiliteitscentrum, dus ze volgt me echt op de voet en ik vermoed dat ze wel verdere stappen zal ondernemen als het de spuigaten uitloopt.
Tot in mei werd ik tweewekelijks opgevolgd door haar. Inwendige echos om te kijken of er al een eitje was en dat groot genoeg was. Daarna liet ze me de keuze... Wil je maandelijks op controle komen om te kijken of er nog steeds een eitje is en wanneer het springt? of wil je effe met rust gelaten worden. Ik heb bewust voor het laatste gekozen, omdat ik er ook van overtuigd ben dat als het allemaal een beetje te stressie wordt, het al zeker niet zal lukken.
De eerste maanden heb ik nog bloed moeten laten nemen en daaruit kon ik dan afleiden dat er een eisprong was geweest. Als er in december nog steeds geen goed nieuws is, moet ik terug bij haar op consultatie en dan zien we wat de volgende stap is.
Ik hoop nog steeds dat die volgende stap (wat die ook mag zijn) niet genomen moet worden...
Met het zaad van mijn vriend is niets mis, dat is rteeds in het begin getest. Ook bij mij zijn er bijkomende testen gebeurd om na te gaan of PCO wel degelijk het enige probleem is.
En dan een vraagje:
Flien: Waarom werken ovulatietesten niet bij PCO? Ik heb door clomid elke maand een eitje en dat springt ook, dan kunnen die testen je LH-piek toch meten???
En... wat doet die pregnyl eigenlijk? Wat heeft die meer dan clomid? Ik weet er eigenlijk niet zoveel van, omdat ik me bewust niet eerder wilde informeren dan nodig. Nu ben ik er wel aan toe, daarom maakte ik me ook lid van DVO en moet ik toegeven dat je verhaal van je afschrijven echt wel wonderen kan doen!!!
Groetjes,
Bientje
ps:
Cassyke: ben je ondertussen al bevallen? Wat is het geworden en stellen jij en je baby het goed?
Merci voor de antwoordjes...
Ik vind het ongelooflijk fijn om al die reacties te lezen en op die manier toch ook de positieve kant te bekijken.
Om effe op de vragen te antwoorden:
Mijn gynaecologe is verbonden aan een fertiliteitscentrum, dus ze volgt me echt op de voet en ik vermoed dat ze wel verdere stappen zal ondernemen als het de spuigaten uitloopt.
Tot in mei werd ik tweewekelijks opgevolgd door haar. Inwendige echos om te kijken of er al een eitje was en dat groot genoeg was. Daarna liet ze me de keuze... Wil je maandelijks op controle komen om te kijken of er nog steeds een eitje is en wanneer het springt? of wil je effe met rust gelaten worden. Ik heb bewust voor het laatste gekozen, omdat ik er ook van overtuigd ben dat als het allemaal een beetje te stressie wordt, het al zeker niet zal lukken.
De eerste maanden heb ik nog bloed moeten laten nemen en daaruit kon ik dan afleiden dat er een eisprong was geweest. Als er in december nog steeds geen goed nieuws is, moet ik terug bij haar op consultatie en dan zien we wat de volgende stap is.
Ik hoop nog steeds dat die volgende stap (wat die ook mag zijn) niet genomen moet worden...
Met het zaad van mijn vriend is niets mis, dat is rteeds in het begin getest. Ook bij mij zijn er bijkomende testen gebeurd om na te gaan of PCO wel degelijk het enige probleem is.
En dan een vraagje:
Flien: Waarom werken ovulatietesten niet bij PCO? Ik heb door clomid elke maand een eitje en dat springt ook, dan kunnen die testen je LH-piek toch meten???
En... wat doet die pregnyl eigenlijk? Wat heeft die meer dan clomid? Ik weet er eigenlijk niet zoveel van, omdat ik me bewust niet eerder wilde informeren dan nodig. Nu ben ik er wel aan toe, daarom maakte ik me ook lid van DVO en moet ik toegeven dat je verhaal van je afschrijven echt wel wonderen kan doen!!!
Groetjes,
Bientje
ps:
Cassyke: ben je ondertussen al bevallen? Wat is het geworden en stellen jij en je baby het goed?
-
~Flien~
- Berichten: 67
- Lid geworden op: 31 mei 2010, 14:12
-
florien
- Berichten: 2
- Lid geworden op: 7 oktober 2010, 20:53
Hey Bientje,
Ik weet wat je doorstaat. Wij zijn ook reeds een jaar aan het proberen. Ik reageer telkens anders op Clomid. Ik had eens een mooi eitje van 5 pilletjes, zelfs eentje van 3 pilletje, dan had ik soms geen eitje, maar dan van 10 pilletjes een overstimulatie enzo... Mijn man zijn zaad is ook niet optimaal. Wel veel zwemmertjes maar niet echt bewegelijk. Ik hoop dat gewoon al de omstandigheden eens optimaal zijn zodat we in verwachting kunneng geraken. Het is een zware weg. Maar ik hoop dat het in 2011 ergens raak mag zijn. Ik denk ook als je lang probeert dat je dan nog zo blij bent met uw zwangerschap! We hebben nog veel opties voor de boeg hé. Dus het moet toch al lukken dat er geen enkel aanslaat. Veel succes nog.
Ik weet wat je doorstaat. Wij zijn ook reeds een jaar aan het proberen. Ik reageer telkens anders op Clomid. Ik had eens een mooi eitje van 5 pilletjes, zelfs eentje van 3 pilletje, dan had ik soms geen eitje, maar dan van 10 pilletjes een overstimulatie enzo... Mijn man zijn zaad is ook niet optimaal. Wel veel zwemmertjes maar niet echt bewegelijk. Ik hoop dat gewoon al de omstandigheden eens optimaal zijn zodat we in verwachting kunneng geraken. Het is een zware weg. Maar ik hoop dat het in 2011 ergens raak mag zijn. Ik denk ook als je lang probeert dat je dan nog zo blij bent met uw zwangerschap! We hebben nog veel opties voor de boeg hé. Dus het moet toch al lukken dat er geen enkel aanslaat. Veel succes nog.
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi bientje!
Je lijkt wel goed opgevolgd te worden dus volgens mij komt dit zeker in orde hoor! Het zal misschien wat tijd vragen en de bijhorende teleurstellingen aar volgens mij zou het zeker moeten lukken hoor! Hier duimen we alvast!
Ondertussen ben ik inderdaad bevallen van het mooiste meisje in mijn leven. We hebben ze Annelore genoemd
Je lijkt wel goed opgevolgd te worden dus volgens mij komt dit zeker in orde hoor! Het zal misschien wat tijd vragen en de bijhorende teleurstellingen aar volgens mij zou het zeker moeten lukken hoor! Hier duimen we alvast!
Ondertussen ben ik inderdaad bevallen van het mooiste meisje in mijn leven. We hebben ze Annelore genoemd
-
Bientje
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 14 september 2010, 20:11
-
philomeentje
- Berichten: 103
- Lid geworden op: 21 juni 2010, 18:56
Dag meiden,
ik lees al zo lang mee in het forum, maar heb nog niet veel durven schrijven. Ik heb al veel steun gehad aan jullie schrijfsels, en put er toch ook telkens wat extra moed uit.
Ook wij zijn een jaar geleden gestopt met de pil en toen ik na twee à drie maanden nog steeds niet gemenstrueerd had, maakte ik me toch zorgen. Dan contact opgenomen met de gyn en een reeks onderzoeken gedaan: bij mij bloed afgenomen, bij mijn ventje een onderzoek naar z'n zwemmertjes. De gyn kon me bij mijn volgende bezoek al meteen vertellen dat ik pco heb, met insulinedeficiëntie. Dus: proberen af te vallen, medicatie om mijn insuline op peil te houden (glucophage)en starten met duphaston en clomid. Met alle bijwerkingen van dien. De zwemmertjes van mijn ventje blijken in orde te zijn. Clomid had ook bij mij een zeer wisselend effect, en de maandelijkse follikelmetingen waren dan weer succesvol, dan weer helemaal niet. Ik heb twee keer een pregnylspuit gekregen, en daar kreeg ik veel bijwerkingen van, ik dacht ook echt dat ik zwanger was! Maar dan volgde alweer een negatieve zwangerschapstest...
Ondertussen heeft mijn gyn vorige week een kijkoperatie in mijn buik uitgevoerd: de pco-cystes in mijn eierstokken opengeprikt en heel mijn buikholte eens goed onderzocht. Hij heeft blijkbaar ook een fibroom gevonden aan de buitenkant van m'n baarmoeder. Ik ben ondertussen zo goed als hersteld, maak me zorgen over dat fibroom (is het verwijderd? is het iets dat een invloed heeft op mijn vruchtbaarheid?), en zit nu te wachten op m'n volgende afspraak bij de gyn, we zouden dan eventueel starten met Menopur-spuiten.
Ik ben ondertussen ergens wel blij dat we door het wachten op en de operatie zelf toch een beetje tot rust zijn kunnen komen en weer wat naar elkaar zijn toegegroeid. Heel de organisatie en mallemolen waar je in geraakt als je met de rest van de behandeling bezig bent is zwaar en stresserend. Het lijkt alsof je alleen nog maar bezig bent met zwanger worden en al de rest bijzaak is. En ergens is dat voor mij inderdaad ook zo. Zo vind ik het bijvoorbeeld ook vreselijk om alweer te moeten horen dat een collega of bevriend koppel zwanger is, zonder veel moeite. En dat ik altijd volledig overstuur ben na een babybezoek.
Ik hoop toch dat er voor ons, net als voor jou, Cassy'ke, ook een baby'tje bestemd is. Het is echt fijn om te horen dat de behandeling ook kan werken. Veel succes met je kleine meid! En aan Bientje, Sterretje, Flien en Florien: sterkte meiden!
ik lees al zo lang mee in het forum, maar heb nog niet veel durven schrijven. Ik heb al veel steun gehad aan jullie schrijfsels, en put er toch ook telkens wat extra moed uit.
Ook wij zijn een jaar geleden gestopt met de pil en toen ik na twee à drie maanden nog steeds niet gemenstrueerd had, maakte ik me toch zorgen. Dan contact opgenomen met de gyn en een reeks onderzoeken gedaan: bij mij bloed afgenomen, bij mijn ventje een onderzoek naar z'n zwemmertjes. De gyn kon me bij mijn volgende bezoek al meteen vertellen dat ik pco heb, met insulinedeficiëntie. Dus: proberen af te vallen, medicatie om mijn insuline op peil te houden (glucophage)en starten met duphaston en clomid. Met alle bijwerkingen van dien. De zwemmertjes van mijn ventje blijken in orde te zijn. Clomid had ook bij mij een zeer wisselend effect, en de maandelijkse follikelmetingen waren dan weer succesvol, dan weer helemaal niet. Ik heb twee keer een pregnylspuit gekregen, en daar kreeg ik veel bijwerkingen van, ik dacht ook echt dat ik zwanger was! Maar dan volgde alweer een negatieve zwangerschapstest...
Ondertussen heeft mijn gyn vorige week een kijkoperatie in mijn buik uitgevoerd: de pco-cystes in mijn eierstokken opengeprikt en heel mijn buikholte eens goed onderzocht. Hij heeft blijkbaar ook een fibroom gevonden aan de buitenkant van m'n baarmoeder. Ik ben ondertussen zo goed als hersteld, maak me zorgen over dat fibroom (is het verwijderd? is het iets dat een invloed heeft op mijn vruchtbaarheid?), en zit nu te wachten op m'n volgende afspraak bij de gyn, we zouden dan eventueel starten met Menopur-spuiten.
Ik ben ondertussen ergens wel blij dat we door het wachten op en de operatie zelf toch een beetje tot rust zijn kunnen komen en weer wat naar elkaar zijn toegegroeid. Heel de organisatie en mallemolen waar je in geraakt als je met de rest van de behandeling bezig bent is zwaar en stresserend. Het lijkt alsof je alleen nog maar bezig bent met zwanger worden en al de rest bijzaak is. En ergens is dat voor mij inderdaad ook zo. Zo vind ik het bijvoorbeeld ook vreselijk om alweer te moeten horen dat een collega of bevriend koppel zwanger is, zonder veel moeite. En dat ik altijd volledig overstuur ben na een babybezoek.
Ik hoop toch dat er voor ons, net als voor jou, Cassy'ke, ook een baby'tje bestemd is. Het is echt fijn om te horen dat de behandeling ook kan werken. Veel succes met je kleine meid! En aan Bientje, Sterretje, Flien en Florien: sterkte meiden!
-
Bientje
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 14 september 2010, 20:11
Pfffft philomeentje...
Hoe komt het dat ze dat fibroom nu pas ontdekt hebben?
Ik begin nu al meteen te panikeren, misschien heb ik dat ook wel en heeft de dokter het niet gezien???
Hoe voel je je nu? Is er al nieuws van de verdere behandeling?
Ik ga binnenkort ook terug op consultatie bij de gynaecologe, omdat ik me niet meer zo goed voel bij clomid. Ik heb van die 15 pilletjes echt veel last!
Ik duim voor jullie hoor!!!
Hoe komt het dat ze dat fibroom nu pas ontdekt hebben?
Ik begin nu al meteen te panikeren, misschien heb ik dat ook wel en heeft de dokter het niet gezien???
Hoe voel je je nu? Is er al nieuws van de verdere behandeling?
Ik ga binnenkort ook terug op consultatie bij de gynaecologe, omdat ik me niet meer zo goed voel bij clomid. Ik heb van die 15 pilletjes echt veel last!
Ik duim voor jullie hoor!!!
-
philomeentje
- Berichten: 103
- Lid geworden op: 21 juni 2010, 18:56
@ Bientje: dat fibroom hebben ze nu pas ontdekt door eens in mijn buik te gaan kijken tijdens de laparoscopie. Spijtig genoeg weet ik nog niks meer, moet nog wachten op de volgende consultatie (8 november) en dan weet ik meer. Vind het toch wel eng, want ik weet niet wat er nu weer boven m'n hoofd hangt.
Ik voel me lichamelijk best okee, maar heb net gelezen dat vrienden van ons alweer zwanger zijn van hun tweede kindje, en dat steekt toch weer... Ben ergens al blij dat zoiets als Facebook bestaat, nu kan ik gerust wat minder blij kijken, dat gaat niet als iemand het je vertelt, hè.
Veel succes!
Ik voel me lichamelijk best okee, maar heb net gelezen dat vrienden van ons alweer zwanger zijn van hun tweede kindje, en dat steekt toch weer... Ben ergens al blij dat zoiets als Facebook bestaat, nu kan ik gerust wat minder blij kijken, dat gaat niet als iemand het je vertelt, hè.
Veel succes!
-
Miekec
- Berichten: 83
- Lid geworden op: 4 oktober 2010, 15:18
Hallo iedereen,
Net hetzelfde eigenlijk als bij philomeentje, heb ik al veel gelezen hier, maar nooit echt iets durven schrijven.
Ik probeer er steeds zo weinig mogelijk over te babbelen, maar nu zit mijn emmertje wel helemaal vol denk ik.
Wij zijn ondertussen 15 maanden aan het proberen. Ik had ook een zeer onregelmatige cyclus (soms 45 dagen, ...) In november vorig jaar hebben we een miskraampje gehad van een paar weken. Nu neem ik al gedurendende 5 cyclussen clomid. Ik heb één maar een controle moeten laten doen ivm de eitjes en die zaten toen mooi klaar. Ondertussen heeft mijn man ook al drie keer een zaadtest moeten doen. De eerste keer was redelijk (snelle zwemmers wat minder) de tweede keer hebben ze het staal kwijt gespeeld (grmbl) en de derde keer was het resultaat niet goed. Alles waarden zowel kwalitatief als kwantitatief waren gedaald. Dus de gynaecoloog heeft ons nu doorgestuurd naar een fertiliteitskliniek. Daar mogen we naar toe op 2 november. Kben er heel bang voor. Donderdag was er een reportage op koppen. Ze vertelden dat nog steeds 10 % van de koppels niet zwanger geraken bij vruchtbaarheidsbehandelingen. En ook vertelden ze de prijs en dat was toch ook even verschieten.
Momenteel zie ik het even allemaal niet meer zitten. Kben nu ook op het einde van mijn cyclus en stilletjes hoop ik dat het misschien nu eindelijk gelukt is zodat we niet door moeten. Want van al die clomid heb ik wel afgezien. Voelde heel down dan.
Het spijt me als ik te hard gezaagd heb ...
Lieve groeten,
Mieke
Net hetzelfde eigenlijk als bij philomeentje, heb ik al veel gelezen hier, maar nooit echt iets durven schrijven.
Ik probeer er steeds zo weinig mogelijk over te babbelen, maar nu zit mijn emmertje wel helemaal vol denk ik.
Wij zijn ondertussen 15 maanden aan het proberen. Ik had ook een zeer onregelmatige cyclus (soms 45 dagen, ...) In november vorig jaar hebben we een miskraampje gehad van een paar weken. Nu neem ik al gedurendende 5 cyclussen clomid. Ik heb één maar een controle moeten laten doen ivm de eitjes en die zaten toen mooi klaar. Ondertussen heeft mijn man ook al drie keer een zaadtest moeten doen. De eerste keer was redelijk (snelle zwemmers wat minder) de tweede keer hebben ze het staal kwijt gespeeld (grmbl) en de derde keer was het resultaat niet goed. Alles waarden zowel kwalitatief als kwantitatief waren gedaald. Dus de gynaecoloog heeft ons nu doorgestuurd naar een fertiliteitskliniek. Daar mogen we naar toe op 2 november. Kben er heel bang voor. Donderdag was er een reportage op koppen. Ze vertelden dat nog steeds 10 % van de koppels niet zwanger geraken bij vruchtbaarheidsbehandelingen. En ook vertelden ze de prijs en dat was toch ook even verschieten.
Momenteel zie ik het even allemaal niet meer zitten. Kben nu ook op het einde van mijn cyclus en stilletjes hoop ik dat het misschien nu eindelijk gelukt is zodat we niet door moeten. Want van al die clomid heb ik wel afgezien. Voelde heel down dan.
Het spijt me als ik te hard gezaagd heb ...
Lieve groeten,
Mieke
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten