De Verdwaalde Ooievaar

Ik weet dat ik eigenlijk geen reden heb om verdrietig te zijn, maar ik ben het toch..

We (ik en mijn vrouw, lesbisch stel) proberen al een tijdje via KID zwanger te worden.
We zijn al een tijdje bezig..ongeveer 1,5 tot 2 jaar.
Ik slik Clomid om een eisprong op te wekken...de donor heeft alle geduld van de wereld en eigenlijk is alles verder ok. Behalve dus dat het maar niet lukt.

Natuurlijk weet ik dat ik geduld moet hebben. Dat het vast allemaal goedkomt. Ik weet het echt wel.

Maar soms voel ik me toch wel een beetje verdrietig en dan weet ik niet zo goed wat ik met mezelf aan moet.

En als mensen dan vragen of wij ook kinderen willen, dan heb ik wel een brok in mijn keel. Als ik een geboortekaartje krijg dan ben ik heel blij voor de ouders, maar dan voel ik me toch een beetje mislukt.

Ik wil niet dat het zoveel met me doet, maar dat doet het wel.

Herkennen jullie dat?

.

Lieve xioire...

jouw gevoel is helemaal te begrijpen!
en we maken het allemaal door, 1 voor 1..

Je zegt dat je al tijdje met KID bezig bent.. hoeveel inseminaties heb je achter de rug?
Denk je aan een overstap op ICSI?

Ikzelf heb 4 KID pogingen gehad. maar wel 6 cyclussen.. kben nogal onregelmatig.
omdat we al zo lang moesten wachten op de donor enzo was mijn geduld met KID op. Ik heb toen zelf de arts gevraagd of ik mocht overstappen op ICSI.. Hij stemde hier mee in en na 1 verse poging en een terugplaatsing van een ontdooide cryo was ik zwanger.
Ik voelde me beter bij het ICSI verhaal omdat je dan gewoon meer en meer duidelijkheid krijgt. Je weet tenminste hoe je lichaam reageert en hoe goed de kwaliteit is van de embryotjes.. ok het is fysiek en emotioneel veel zwaarder.. maar die onzekerheid van de iui daar werd ik gek van..

Waarom vertel ik je dit?!
Wij hebben er ook 2,5 jaar over gedaan om zwanger te zijn.. en ook al is dat lang.. uiteindelijk lukt het..
en elke nee is een stap dichter bij een ja!!! als je verkoper bent krijg je ook veel nee te horen maar er zit wel eens een ja aan te komen hoor!

Voel jezelf geen mislukkeling.. i know.. je doet dat automatisch.. wat is er toch met mij.. waarom lukt het een ander wel en mij niet...
Het doet ook extra pijn te weten dat het snel bij iemand is gegaan..

In begin was ik echt jaloers op elke zwangere vrouw.. tot ik mij eens realiseerde hoeveel vrouwen er in de wachtzaal bij fertiliteit zitten en hoeveel van de zwangere vrouwen die ik op straat tegen kom misschien wel door dezelfde hel zijn gegaan..
Ik moet binnen 3 weken iets afhalen op fertiliteit Jette.. kben 25 weken zwanger dus ik ga iets heeeeel los dragen dat ik niemand kwets dat daar zit..

het is soms niet simpel..

Aub verlies de moed niet! en huil gerust maar!!! dat kan opluchten! het opkroppen is veel slechter!! het komt heus goed!! ik duim voor je!

dank jullie wel voor jullie lieve reacties, dat helpt me enorm!