Moeilijkheden met zwanger worden en zwanger blijven (hoe verwerk je twee miskramen?)

Plaats reactie
liesbeth86
Berichten: 1
Lid geworden op: 11 maart 2020, 19:29

Moeilijkheden met zwanger worden en zwanger blijven (hoe verwerk je twee miskramen?)

Bericht door liesbeth86 » 11 maart 2020, 19:48

Nadat ik gisteren voor de tweede keer een curettage onderging, heb ik besloten om zelf ook hulp te zoeken via een forum. Ik heb al vaak (oude) berichten op dit forum gelezen waar ik steun heb kunnen uitputten, zowel tijdens het "zwanger worden proces" als tijdens mijn korte "zwanger zijn periodes" en wou ook graag even mijn eigen verhaal delen. Misschien is er wel iemand die tips kan geven of zijn/haar verhaal ook wil delen?

Mijn man en ik proberen al sinds maart 2017 een eerste kindje te krijgen. Na een 8 maanden proberen, was dit nog steeds niet gelukt en ik was zelf al een beetje wanhopig. Mijn man heeft me dan ten huwelijk gevraagd en we hebben nog tot april 2018 actief getracht om zwanger te worden, maar nadien hebben we gedurende een periode van 4 maanden opnieuw condooms gebruikt omdat ik niet zwanger wou zijn op mijn trouwdag (ook omwille van mijn kleed :D ). Eind augustus 2018 zijn we dan opnieuw actief gestart met zwanger proberen te worden en uiteindelijk is het dan een eerste keer gelukt eind januari 2019. Tot ons groot verdriet werd bij de eerste echo begin maart vastgesteld dat het hartje niet (meer) klopte en het vruchtje op ongeveer 6,5 week gestopt was met groeien. Jammer genoeg lukte het niet om het natuurlijk of met pillen te laten afkomen, dus was een curettage noodzakelijk. Na een maand de pil te slikken, begonnen we eind april vol goede moed aan een nieuwe poging. We hoopten dat het dit keer sneller zou gaan, omdat ik gelezen had dat het soms wel sneller gaat na een miskraam omdat de baarmoeder dan "schoon" is. Maar helaas... de maanden gingen voorbij en het lukte weer niet. We hadden een eerste afspraak bij de fertiliteitsarts in Hasselt eind januari en toen bleek plots dat het toch gelukt was. We waren dolblij toen we twee weken later een kloppend hartje hoorden op 6 weken. Twee weken nadien kregen we opnieuw een echo en het hartje klopte nog steeds. We vertrokken met een gerust gevoel op vakantie voor twee weken. Maar naar het einde van de vakantie toe, had ik plots een "slecht voorgevoel". Ik vond dat de weinige symptomen die ik had er helemaal niet meer waren. Ik verloor geen bloed, maar er was iets dat in mij zei dat het niet klopte. Dus belden we maandag naar de gynaecoloog en we mochten langskomen. Mijn wereld stortte in, want ze zei dat het vruchtje op 9 weken en 5 dagen gestorven was. Ik heb meteen de volgende dag de curettage kunnen laten doen, waar ik blij voor was, want ik wou niet opnieuw dezelfde lijdensweg van 2,5 week van de vorige keer.
Nu proberen we dus het verdriet te verwerken, maar het is moeilijk. Enerzijds is de wens om terug snel zwanger te worden enorm groot en hopen we dat de fertiliteitsarts ons wil helpen zodat het dit keer misschien iets sneller kan gaan. Anderzijds ben ik doodsbang dat ook de volgende zwangerschap weer mis zal lopen. Ik heb het voorgevoel dat er iets "mis" is met mij waardoor het steeds fout afloopt. Ik heb een tijdje ovulatietesten gebruikt en daaruit bleek dat er na mijn ovulatie slechts een 7 à 9-tal dagen zijn, waardoor de luteale fase eigenlijk heel kort is. Toen ik dit opmerkte bij de fertiliteitsarts schreef ze me progesteron voor en dit ben ik dus meteen beginnen te nemen vanaf 4 weken zwangerschap.

Herkent iemand zich in mijn verhaal? Heeft er iemand ervaring met herhaalde miskramen? Zijn er mensen die ervaring hebben met het fertiliteitscentrum in Hasselt?

Alle reacties zijn meer dan welkom!

Yvonne1983
Berichten: 707
Lid geworden op: 18 februari 2016, 12:20

Re: Moeilijkheden met zwanger worden en zwanger blijven (hoe verwerk je twee miskramen?)

Bericht door Yvonne1983 » 19 maart 2020, 20:04

liesbeth86 schreef:
11 maart 2020, 19:48
Nadat ik gisteren voor de tweede keer een curettage onderging, heb ik besloten om zelf ook hulp te zoeken via een forum. Ik heb al vaak (oude) berichten op dit forum gelezen waar ik steun heb kunnen uitputten, zowel tijdens het "zwanger worden proces" als tijdens mijn korte "zwanger zijn periodes" en wou ook graag even mijn eigen verhaal delen. Misschien is er wel iemand die tips kan geven of zijn/haar verhaal ook wil delen?

Mijn man en ik proberen al sinds maart 2017 een eerste kindje te krijgen. Na een 8 maanden proberen, was dit nog steeds niet gelukt en ik was zelf al een beetje wanhopig. Mijn man heeft me dan ten huwelijk gevraagd en we hebben nog tot april 2018 actief getracht om zwanger te worden, maar nadien hebben we gedurende een periode van 4 maanden opnieuw condooms gebruikt omdat ik niet zwanger wou zijn op mijn trouwdag (ook omwille van mijn kleed :D ). Eind augustus 2018 zijn we dan opnieuw actief gestart met zwanger proberen te worden en uiteindelijk is het dan een eerste keer gelukt eind januari 2019. Tot ons groot verdriet werd bij de eerste echo begin maart vastgesteld dat het hartje niet (meer) klopte en het vruchtje op ongeveer 6,5 week gestopt was met groeien. Jammer genoeg lukte het niet om het natuurlijk of met pillen te laten afkomen, dus was een curettage noodzakelijk. Na een maand de pil te slikken, begonnen we eind april vol goede moed aan een nieuwe poging. We hoopten dat het dit keer sneller zou gaan, omdat ik gelezen had dat het soms wel sneller gaat na een miskraam omdat de baarmoeder dan "schoon" is. Maar helaas... de maanden gingen voorbij en het lukte weer niet. We hadden een eerste afspraak bij de fertiliteitsarts in Hasselt eind januari en toen bleek plots dat het toch gelukt was. We waren dolblij toen we twee weken later een kloppend hartje hoorden op 6 weken. Twee weken nadien kregen we opnieuw een echo en het hartje klopte nog steeds. We vertrokken met een gerust gevoel op vakantie voor twee weken. Maar naar het einde van de vakantie toe, had ik plots een "slecht voorgevoel". Ik vond dat de weinige symptomen die ik had er helemaal niet meer waren. Ik verloor geen bloed, maar er was iets dat in mij zei dat het niet klopte. Dus belden we maandag naar de gynaecoloog en we mochten langskomen. Mijn wereld stortte in, want ze zei dat het vruchtje op 9 weken en 5 dagen gestorven was. Ik heb meteen de volgende dag de curettage kunnen laten doen, waar ik blij voor was, want ik wou niet opnieuw dezelfde lijdensweg van 2,5 week van de vorige keer.
Nu proberen we dus het verdriet te verwerken, maar het is moeilijk. Enerzijds is de wens om terug snel zwanger te worden enorm groot en hopen we dat de fertiliteitsarts ons wil helpen zodat het dit keer misschien iets sneller kan gaan. Anderzijds ben ik doodsbang dat ook de volgende zwangerschap weer mis zal lopen. Ik heb het voorgevoel dat er iets "mis" is met mij waardoor het steeds fout afloopt. Ik heb een tijdje ovulatietesten gebruikt en daaruit bleek dat er na mijn ovulatie slechts een 7 à 9-tal dagen zijn, waardoor de luteale fase eigenlijk heel kort is. Toen ik dit opmerkte bij de fertiliteitsarts schreef ze me progesteron voor en dit ben ik dus meteen beginnen te nemen vanaf 4 weken zwangerschap.

Herkent iemand zich in mijn verhaal? Heeft er iemand ervaring met herhaalde miskramen? Zijn er mensen die ervaring hebben met het fertiliteitscentrum in Hasselt?

Alle reacties zijn meer dan welkom!
Hallo Liesbeth,

ook ik heb 2 miskramen achter de rug (telkens pas bij termijn echo ontdekt na goede echo's op 7 weken en bij de eerste ook op 9 weken). Ik kan zonder hulp niet zwanger worden en wilde na de eerste miskraam gelijk door, maar achteraf gezien was mijn lichaam toen nog niet toe aan een nieuwe zwangerschap. Na mijn tweede miskraam (die door progesteron niet uit zichzelf wilde doorzetten en pas 6 dagen na stoppen utrogestan doorkwam) heb ik bewust 3 maanden rust genomen om beter op mezelf te letten en mezelf te dwingen te ontzwangeren. De doctoren waren blij verrast toen ik zei dat we pas in september 2019 wilden beginnen (na 2e miskraam eind mei 2019), zodanig dat we zelfs de meest langdurige onderzoeken konden afwachten. Uiteindelijk hebben ze geen vreemdigheden gevonden waardoor ik herhaaldelijke miskramen had en viel ik in de categorie pech. Ik ben momenteel 27 weken zwanger van de poging na de rustperiode van 3 maanden, dus mijn advies is neem je tijd om dit te verwerken en praat erover met mensen. Het is behoorlijk wat dat je te verduren krijgt.
Heel veel sterkte en hopelijk is de derde keer bij jou ook de goede keer qua zwangerschap!!

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast