Audrey,
had je er dan bewust voor gekozen om niet zwanger te zijn op dat moment? Mss dat ik dan terug zwanger zou willen zijn omdat ik denk dat het me op 28 november zal troosten.
Die Nederlandse heeft bij mij al een aantal pu en terugplaatsingen gedaan. Is inderdaad een hevige en ook grappige. Trouwens als ik die mollige verpleegster zie wordt ik direct goed gezind. Wat een optimisme straalt die vrouw uit.
Maar ik geloof dat mijn "dossier" bijgehouden wordt door dr Gordts. Inderdaad 5 jaar, maar alles je de zwangerschappen en zo er aftrekt zal er nog een 1 overblijven van effectief proberen. Ik heb ook een paar keer een pauze ingelast, dat ik het niet meer zag zitten.
We zijn op mijn 28ste begonnen mt de behandelingen. Had ik geweten wat ik nu wist, zou ik vroeger gestart zijn. Maar oh neen, Lin wou nog van het leven genieten. Dit beklaag ik me nu wel.
Dikke knuffels
Lin
20 weken en zwangerschap moeten afbreken...
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Lief c'tje,
van harte proficiat dat je mama bent geworden. Helaas is het niet zoals je het had gewenst, maar de moederliefde, het mama gevoel was er wel degelijk.
Ik wil je een hele lieve knuffel geven, om je veel moed en sterkte toe te wensen.
Kathleen
mama van Lars (09/05/2003), Inke* (21/11/2005) en Jelle* (05/01/2009)
van harte proficiat dat je mama bent geworden. Helaas is het niet zoals je het had gewenst, maar de moederliefde, het mama gevoel was er wel degelijk.
Ik wil je een hele lieve knuffel geven, om je veel moed en sterkte toe te wensen.
Kathleen
mama van Lars (09/05/2003), Inke* (21/11/2005) en Jelle* (05/01/2009)
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
C'tje, vooreerst een dikke begripvolle knuffel voor jou en toch ook een proficiat met je zoontje, je prachtige kleine schat. Neem inderdaad je tijd om dit verlies te verwerken. 't is niet meer dan normaal dat je nu even van de wereld bent en enkel maar tranen kan vergieten. Neem daar gewoon je tijd voor, ga daar door, sta erbij stil, koester je zoontje...stilletjes aan zal het dan weer beter gaan. Nog een dikke knuffel, Audrey (mama van Renéetje* en 4 engeltjes)
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Lin, als het aan mij had gelegen was ik dan wel zwanger geweest hoor. Het kon mij ook allemaal niet snel genoeg gaan. Alleen achteraf als ik nu terug kijk en met wat ik weet van nu zwanger zijn, weet ik dat ik de eerste maanden echt die tijd voor Renéetje heb nodig gehad.
Ja Valkie (zo noemen mijn man en ik haar) is een zotte vlaai. Mijn TP was pure slapstick. We hebben daar alles bij elkaar gegierd. Nu, het was ook zo voorbij. Maar ze heeft me ook wel goed begeleid toen met Renéetje. Ik heb haar wel graag.
Ach meid, ik ben op mijn 36 begonnen dus nog een veel groter kieken. Maar dat kan je niet terugdraaien en intussen zijn er ook mooie momenten en ervaringen geweest.
Knuf Audrey
Ja Valkie (zo noemen mijn man en ik haar) is een zotte vlaai. Mijn TP was pure slapstick. We hebben daar alles bij elkaar gegierd. Nu, het was ook zo voorbij. Maar ze heeft me ook wel goed begeleid toen met Renéetje. Ik heb haar wel graag.
Ach meid, ik ben op mijn 36 begonnen dus nog een veel groter kieken. Maar dat kan je niet terugdraaien en intussen zijn er ook mooie momenten en ervaringen geweest.
Knuf Audrey
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Beste Audrey,
ik heb heel weinig contact mt Leuven. Bloedafname en echo's laat ik hier doen. Ik heb hen wel gebeld om over Luisa te vertellen. En de mevrouw aan de telefoon was heel lief, maar ik kreeg geen dokter te spreken. Daar had ik het in het begin wel moeilijk mee. We kregen telkens een andere dokter, die dan blijkbaar ons dossier niet had gelezen en dan wel eens domme dingen zei. Toen was het ook zo dat zij tijdens de zomervakantie een aantal weken dicht waren. Ik vond dat pure waanzin en heb hen dat toen ook verteld. En vorig jaar merkte ik dat zij nu mt een permanentie werken. (de TP is vorige keer in augustus gebeurd)
Ik heb al een paar mindere dagen gehad. Gisteren zijn we met Mauro naar een speeltuin geweest. En jawel, mama's mt dikke buikjes à volonté. Was er niet goed van.
Maar het is weer een nieuwe dag, dus ook nieuwe kansen.
Knuffel Lin
ik heb heel weinig contact mt Leuven. Bloedafname en echo's laat ik hier doen. Ik heb hen wel gebeld om over Luisa te vertellen. En de mevrouw aan de telefoon was heel lief, maar ik kreeg geen dokter te spreken. Daar had ik het in het begin wel moeilijk mee. We kregen telkens een andere dokter, die dan blijkbaar ons dossier niet had gelezen en dan wel eens domme dingen zei. Toen was het ook zo dat zij tijdens de zomervakantie een aantal weken dicht waren. Ik vond dat pure waanzin en heb hen dat toen ook verteld. En vorig jaar merkte ik dat zij nu mt een permanentie werken. (de TP is vorige keer in augustus gebeurd)
Ik heb al een paar mindere dagen gehad. Gisteren zijn we met Mauro naar een speeltuin geweest. En jawel, mama's mt dikke buikjes à volonté. Was er niet goed van.
Maar het is weer een nieuwe dag, dus ook nieuwe kansen.
Knuffel Lin
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Ja lieve meid, die confrontatie is altijd hard he. Bij mij was het in de winter, dus kan je mensen makkelijker ontlopen, maar dan nog zag ik niks anders dan dikke buiken en kinderwagens. En als je met je zoontje naar buiten gaat, dan kom je sowieso op plekken waar de concentratie wat hoger ligt. Ik kon echt heel onrationeel kwaad worden op die mensen, maar dat schijnt er allemaal bij te horen.
'k Hoop dat het zonnetje een beetje kan helpen vandaag, en anders Luisa, lieve meid, geef je mama eens een dikke knuffel vanaf je donzige wolkje
'k Hoop dat het zonnetje een beetje kan helpen vandaag, en anders Luisa, lieve meid, geef je mama eens een dikke knuffel vanaf je donzige wolkje
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi Audrey,
kwaad ben ik niet echt op die mensen. Het is meer jaloersheid en enorm verdriet dat me overvallen.
Morgen komt de moeder van Pedro Luisa's grafje bezoeken. Toen Luisa geboren werd was ze op bezoek bij familie in Spanje. Normaalgezien bleef ze nog 5 weken, maar kon het nu niet meer opbrengen om nog langer te blijven. Het as niet makkelijk een vlucht terug naar België te boeken tijdens het hoogseizoen.
Ik denk niet dat ik het momenteel aankan om met hen mee naar het grafje te gaan. Ik wil niet terug alles over me heen krijgen. Ik ben al blij mt de matige emotionele vorderingen die ik gemaakt heb. Zie op tegen morgen.
Luisa heeft me inderdaad zo'n knuffel gegeven dt mijn hals er nog pijn van doet.
Knuffel
Lin
kwaad ben ik niet echt op die mensen. Het is meer jaloersheid en enorm verdriet dat me overvallen.
Morgen komt de moeder van Pedro Luisa's grafje bezoeken. Toen Luisa geboren werd was ze op bezoek bij familie in Spanje. Normaalgezien bleef ze nog 5 weken, maar kon het nu niet meer opbrengen om nog langer te blijven. Het as niet makkelijk een vlucht terug naar België te boeken tijdens het hoogseizoen.
Ik denk niet dat ik het momenteel aankan om met hen mee naar het grafje te gaan. Ik wil niet terug alles over me heen krijgen. Ik ben al blij mt de matige emotionele vorderingen die ik gemaakt heb. Zie op tegen morgen.
Luisa heeft me inderdaad zo'n knuffel gegeven dt mijn hals er nog pijn van doet.
Knuffel
Lin
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Hoi Lin,
Speeltuinen... blijft moeilijk.
Na m'n derde mislukte IUI ben ik echt weggelopen van een speeltuin. M'n broers met aanhangsel en kinderen waren daar nog, maar ik holde terug naar huis. Met tranen in de ogen. Het gaat niet hé. je ziet alleen die dikke buiken die voorzichtig bukken om een andere ukkie op te rapen omdat hij/zij viel. Daar loopt er nog een rond waar ze voor moeten kijken en traantjes wegvegen. hij zit een meter van je zoontje te kijken naar alles ...
M'n moeder was toen een beetje boos op m'n reactie. Ze bedoelde het wel goed, maar ze wilde vooral niet dat ik me opsloot. Nu gaat het beter. Lars is groter, ik laat hem een vriendje meenemen en ik kan een boekje lezen aan de kant. Ook zit hij op de grotere speeltuigen zodat ik niet meer tussen de buiken zit (dat er nog iemand achter stond zag ik zelfs niet). Dus ja, nu gaat dat al beter. Maar ik begrijp je hoor. Ergens ben je blij dat je daar kan rondlopen met een kleintje maar toch ... het is echt heel dubbel. ik me er ook wel slecht bij gevoeld naar Lars toe, maar ben dus ook niet meer vaak naar mega speeltuinen geweest.
Voor je schoonmoeder ... ik ben maar één keer met familie naar het grafje geweest, omdat het steentje er stond. Het gaf me zo'n vreemd gevoel ..
Nu gaan vrienden en familie alleen, ik vind de verrassing dan ook leuk achteraf. ik denk dat het voor je schoonmoeder ook niet gemakkelijk is, misschien kan je heel even meegaan en haar dan alleen laten? Of misschien kan jij iets geven aan haar om bij Luisa te zetten? Echt je moet je neit verplicht voelen, doe het zoals jij het wilt. Het is niet omdat je niet wilt, dat je je er naartoe moet sleuren ... het geeft je nog een veel slechter gevoel achteraf. Dus waarom gewoon niet eerlijk zijn?
Lin nog een kleine opmerking: het labo is gesloten in GHB tijdens de vakantie. Het labo is terug actief na de 15de. Dokters en vroedvrouwen kunnen nog aanwezig zijn ...
Ik denk aan jullie morgen
groetjes
kathleen
Speeltuinen... blijft moeilijk.
Na m'n derde mislukte IUI ben ik echt weggelopen van een speeltuin. M'n broers met aanhangsel en kinderen waren daar nog, maar ik holde terug naar huis. Met tranen in de ogen. Het gaat niet hé. je ziet alleen die dikke buiken die voorzichtig bukken om een andere ukkie op te rapen omdat hij/zij viel. Daar loopt er nog een rond waar ze voor moeten kijken en traantjes wegvegen. hij zit een meter van je zoontje te kijken naar alles ...
M'n moeder was toen een beetje boos op m'n reactie. Ze bedoelde het wel goed, maar ze wilde vooral niet dat ik me opsloot. Nu gaat het beter. Lars is groter, ik laat hem een vriendje meenemen en ik kan een boekje lezen aan de kant. Ook zit hij op de grotere speeltuigen zodat ik niet meer tussen de buiken zit (dat er nog iemand achter stond zag ik zelfs niet). Dus ja, nu gaat dat al beter. Maar ik begrijp je hoor. Ergens ben je blij dat je daar kan rondlopen met een kleintje maar toch ... het is echt heel dubbel. ik me er ook wel slecht bij gevoeld naar Lars toe, maar ben dus ook niet meer vaak naar mega speeltuinen geweest.
Voor je schoonmoeder ... ik ben maar één keer met familie naar het grafje geweest, omdat het steentje er stond. Het gaf me zo'n vreemd gevoel ..
Nu gaan vrienden en familie alleen, ik vind de verrassing dan ook leuk achteraf. ik denk dat het voor je schoonmoeder ook niet gemakkelijk is, misschien kan je heel even meegaan en haar dan alleen laten? Of misschien kan jij iets geven aan haar om bij Luisa te zetten? Echt je moet je neit verplicht voelen, doe het zoals jij het wilt. Het is niet omdat je niet wilt, dat je je er naartoe moet sleuren ... het geeft je nog een veel slechter gevoel achteraf. Dus waarom gewoon niet eerlijk zijn?
Lin nog een kleine opmerking: het labo is gesloten in GHB tijdens de vakantie. Het labo is terug actief na de 15de. Dokters en vroedvrouwen kunnen nog aanwezig zijn ...
Ik denk aan jullie morgen
groetjes
kathleen
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hoi Kathleenchris,
Tja speeltuinen, naast ons zat een jong koppel mt een dochtertje dat net kon lopen en een baby'tje in de maxi cosy. De vrouw zag er afgepeigerd uit. Mijn nicht heeft twee zoontjes die net een jaar schillen. Zij heeft echt afgezien en nu nog trouwens. Ik ben niet jaloers op het feit dat zij twee kinderen heeft, maar wel om het feit dat allemaal zo makkelijk ging bij hen, dat zij het zelf in de hand hadden, dat het zo natuurlijk ging.
Een ander familielid is hoogzwanger (uitgerekend voor eind aug.). Ik ben eens benieuwd hoe ik op de geboorte van haar kindje zal reageren.
Mijn man gaat met zijn moeder naar Luisa's grafje. Veel zal van mijn gemoed morgen afhangen. Zij stond erop dat ze zelf iets meebracht om op het grafje te zetten. Dat heb ik ook liever.
vind je het niet schrijnend dat het labo voor een aantal weken gesloten is?
Zij moeten toch een klein benul hebben van het feit dat alles in het werk stellen om zwanger te worden. Ons leven wordt georganiseerd rond bloedafnames, echo's, hormonen slikken, pu,tp. Heel ons lichaam schreeuwt om zwanger te worden en dan gaan zij lekker op vakantie. Dat wil zeggen dat alles tenminste met een maand wordt uitgesteld, wat voor ons een eeuwigheid lijkt. Ik was blij toen ik vorig jaar te horen kreeg dat zij open bleven. Maarja, 't is niet dat het me het verhoopte geluk gebracht heeft. Spijtig genoeg.
Onze sterrekindjes gaan voor prachtig weer zorgen de komende dagen. Het zijn toch zo'n schatjes, he!
Groetjes LIn
Tja speeltuinen, naast ons zat een jong koppel mt een dochtertje dat net kon lopen en een baby'tje in de maxi cosy. De vrouw zag er afgepeigerd uit. Mijn nicht heeft twee zoontjes die net een jaar schillen. Zij heeft echt afgezien en nu nog trouwens. Ik ben niet jaloers op het feit dat zij twee kinderen heeft, maar wel om het feit dat allemaal zo makkelijk ging bij hen, dat zij het zelf in de hand hadden, dat het zo natuurlijk ging.
Een ander familielid is hoogzwanger (uitgerekend voor eind aug.). Ik ben eens benieuwd hoe ik op de geboorte van haar kindje zal reageren.
Mijn man gaat met zijn moeder naar Luisa's grafje. Veel zal van mijn gemoed morgen afhangen. Zij stond erop dat ze zelf iets meebracht om op het grafje te zetten. Dat heb ik ook liever.
vind je het niet schrijnend dat het labo voor een aantal weken gesloten is?
Zij moeten toch een klein benul hebben van het feit dat alles in het werk stellen om zwanger te worden. Ons leven wordt georganiseerd rond bloedafnames, echo's, hormonen slikken, pu,tp. Heel ons lichaam schreeuwt om zwanger te worden en dan gaan zij lekker op vakantie. Dat wil zeggen dat alles tenminste met een maand wordt uitgesteld, wat voor ons een eeuwigheid lijkt. Ik was blij toen ik vorig jaar te horen kreeg dat zij open bleven. Maarja, 't is niet dat het me het verhoopte geluk gebracht heeft. Spijtig genoeg.
Onze sterrekindjes gaan voor prachtig weer zorgen de komende dagen. Het zijn toch zo'n schatjes, he!
Groetjes LIn
-
Lin
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 17 juli 2009, 15:48
Hallo,
is daar iemand? Iedereen aan het genieten van het goede weer? Dat ben ik niet gewoon dat er een hele dag niemand iets genoteerd heeft.
Een ongeluk komt nooit alleen zeggen ze altijd, awel ik het vandaag mijn tweede ongelukje in ontvangst genomen.
Toen ik de groentenwinkel verliet, heb ik mijn enkel omgeslagen en ben ik gevallen. Gevolg: gezwollen enkel, een geschaafde knie, een gehavende vinger. Net nu ik terug wat in mijn element kwam, wordt ik terug verbannen naar de zetel. Dik tegen mijn goesting. Ocharme mijn ventje. Hij draait weer voor veel op.
Nu had ik ook wel een excuus om niet mee naar Luisa's grafje te gaan. Ik wil haar voor mij en vind het moeilijk om haar te delen. Maar al bij al is het goed verlopen, volgens mijn man. Na het bezoek is er met geen woord meer over Luisa gesproken. Had er ook geen behoefte aan, dus was ik mijn schoonmoeder dankbaar.
dikke knuffel allemaal
Lin
is daar iemand? Iedereen aan het genieten van het goede weer? Dat ben ik niet gewoon dat er een hele dag niemand iets genoteerd heeft.
Een ongeluk komt nooit alleen zeggen ze altijd, awel ik het vandaag mijn tweede ongelukje in ontvangst genomen.
Toen ik de groentenwinkel verliet, heb ik mijn enkel omgeslagen en ben ik gevallen. Gevolg: gezwollen enkel, een geschaafde knie, een gehavende vinger. Net nu ik terug wat in mijn element kwam, wordt ik terug verbannen naar de zetel. Dik tegen mijn goesting. Ocharme mijn ventje. Hij draait weer voor veel op.
Nu had ik ook wel een excuus om niet mee naar Luisa's grafje te gaan. Ik wil haar voor mij en vind het moeilijk om haar te delen. Maar al bij al is het goed verlopen, volgens mijn man. Na het bezoek is er met geen woord meer over Luisa gesproken. Had er ook geen behoefte aan, dus was ik mijn schoonmoeder dankbaar.
dikke knuffel allemaal
Lin
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Hey, hier ben ik ook nog eens.
Met mij gaat het de laatste dagen weer iets beter.
Gisteren ben ik de hele dag meegeweest met m'n ventje die moest werken, en het was echt leuk. Ik denk dat ik die spontante dingen wel ga missen eens ik terug ga werken...
Gisteren ook voor de eerste keer een dag niet naar het grafje van Laura* geweest. Voor mij niet zo erg, ik denk dat ik daar langzaamaan minder behoefte aan heb dan m'n vriend. Toen het hem gisteravond begon te dagen, dan zag ik toch wel teleurstelling in z'n ogen. Ik heb hem gezegd dat het toch helemaal niet erg was, dat we niet dagelijks hoeven te gaan, dat ze sowieso bij ons is. Maar ik begrijp wel dat het voor hem nodig is om te gaan.
Voor mij ook wel hoor, en ik ga elke avond met hem mee, en af en toe ga ik overdag alleen. Maar die drang om er te zijn neemt af. Heel raar.
Morgen hebben we onze langverwachte afspraak bij de gyne... Ik hoop echt dat we groen licht krijgen en dat we in september onze cryopoging kunnen doen, maar ik ben er weeral zo hard mee bezig dat ik schrik krijg, straks krijg ik het deksel op m'n neus...
Maar voorlopig is het een kwestie van mezelf nuttig te maken in de hoop dat het vlug morgenavond is...
En vooral als ik buitenshuis ben, met al die zwangere vrouwen, kleine kindjes, lachende gezinnetjes die ik zie, ben ik al vollop aan het fantaseren over een volgende zwangerschap. Het is tegelijk leuk en vreselijk, hoe kan ik daaraan denken? En hoe zal ik ooit nog kunnen echt blij zijn? Moest er een middel bestaan om de zwangerschap over te slaan en gewoon direct een kindje te hebben, amaai, dat zou een succesformule worden denk ik.
Mijn vriend begint ook meer en meer mee te gaan in mijn gedachten over de volgende poging, dat merk ik aan dingen die hij zegt enzo.
Anderen zullen dat waarschijnlijk niet of moeilijk begrijpen, maar ik heb zo'n drang om weer met heel m'n hart en ziel naar een kind te verlangen. Nee niet om Laura* te vervangen, zij is en blijft voor altijd ons eerste kindje. Maar nu voel ik me letterlijk en figuurlijk zo leeg. En dat gevoel om vlug met een nieuwe poging te starten, dat gaat maar niet over, integendeel...
Misschien zit ik nog volop in de rouwperiode en zal ik over een jaar beseffen dat het zus of zo moest zijn. Maar foert, dit is hoe ik me nu voel...
Ik wil haar gewoon ontzettend graag een broertje of zusje schenken.
Met mij gaat het de laatste dagen weer iets beter.
Gisteren ben ik de hele dag meegeweest met m'n ventje die moest werken, en het was echt leuk. Ik denk dat ik die spontante dingen wel ga missen eens ik terug ga werken...
Gisteren ook voor de eerste keer een dag niet naar het grafje van Laura* geweest. Voor mij niet zo erg, ik denk dat ik daar langzaamaan minder behoefte aan heb dan m'n vriend. Toen het hem gisteravond begon te dagen, dan zag ik toch wel teleurstelling in z'n ogen. Ik heb hem gezegd dat het toch helemaal niet erg was, dat we niet dagelijks hoeven te gaan, dat ze sowieso bij ons is. Maar ik begrijp wel dat het voor hem nodig is om te gaan.
Voor mij ook wel hoor, en ik ga elke avond met hem mee, en af en toe ga ik overdag alleen. Maar die drang om er te zijn neemt af. Heel raar.
Morgen hebben we onze langverwachte afspraak bij de gyne... Ik hoop echt dat we groen licht krijgen en dat we in september onze cryopoging kunnen doen, maar ik ben er weeral zo hard mee bezig dat ik schrik krijg, straks krijg ik het deksel op m'n neus...
Maar voorlopig is het een kwestie van mezelf nuttig te maken in de hoop dat het vlug morgenavond is...
En vooral als ik buitenshuis ben, met al die zwangere vrouwen, kleine kindjes, lachende gezinnetjes die ik zie, ben ik al vollop aan het fantaseren over een volgende zwangerschap. Het is tegelijk leuk en vreselijk, hoe kan ik daaraan denken? En hoe zal ik ooit nog kunnen echt blij zijn? Moest er een middel bestaan om de zwangerschap over te slaan en gewoon direct een kindje te hebben, amaai, dat zou een succesformule worden denk ik.
Mijn vriend begint ook meer en meer mee te gaan in mijn gedachten over de volgende poging, dat merk ik aan dingen die hij zegt enzo.
Anderen zullen dat waarschijnlijk niet of moeilijk begrijpen, maar ik heb zo'n drang om weer met heel m'n hart en ziel naar een kind te verlangen. Nee niet om Laura* te vervangen, zij is en blijft voor altijd ons eerste kindje. Maar nu voel ik me letterlijk en figuurlijk zo leeg. En dat gevoel om vlug met een nieuwe poging te starten, dat gaat maar niet over, integendeel...
Misschien zit ik nog volop in de rouwperiode en zal ik over een jaar beseffen dat het zus of zo moest zijn. Maar foert, dit is hoe ik me nu voel...
Ik wil haar gewoon ontzettend graag een broertje of zusje schenken.
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
He K'tje, wat je daar schrijft is heel herkenbaar hoor. Ik wilde het ook zo snel mogelijk...een nieuw leventje..als stap terug in het leven. Een klein lijfje om te knuffelen,om vast te houden, lief te hebben, teentjes van te tellen...al die dingen die je nu wil doen, maar niet kan doen...
Ik duim alvast voor een heel goei gesprek morgen !
Dat echt moeten gaan, dat verdwijnt inderdaad na een tijdje. Dan ging ik omdat ik graag ging, nu misschien zelfs een beetje uit mama-plichtsbesef, al klinkt dat zo negatief. Ik merk dat ik nu ook niet echt meer moet gaan, maar als ik niet ga heb ik het gevoel dat ik Renéetje te kort doe, zeker nu met de zwangerschap. Percies of ik haar al vervangen heb. Afin, rare kronkels, niet te veel op letten.
Ik hoop dat je nog even kan genieten van je beter voelen en van je rust, zowel innerlijk als qua tijd.
Ik duim alvast voor een heel goei gesprek morgen !
Dat echt moeten gaan, dat verdwijnt inderdaad na een tijdje. Dan ging ik omdat ik graag ging, nu misschien zelfs een beetje uit mama-plichtsbesef, al klinkt dat zo negatief. Ik merk dat ik nu ook niet echt meer moet gaan, maar als ik niet ga heb ik het gevoel dat ik Renéetje te kort doe, zeker nu met de zwangerschap. Percies of ik haar al vervangen heb. Afin, rare kronkels, niet te veel op letten.
Ik hoop dat je nog even kan genieten van je beter voelen en van je rust, zowel innerlijk als qua tijd.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten