En Girl, sorry, maar je had beter niet gereageerd. Elk z'n mening zeker, maar ik hoop uit de grond van m'n hart dat je dit NOOIT moet meemaken.
20 weken en zwangerschap moeten afbreken...
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
-
Zabbie
- Berichten: 551
- Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00
Lieve K'tje,
wat verschrikkelijk erg voor jullie! Heel veel moed en sterkte gewenst bij deze moeilijke beslissing (die we inderdaad nooit zouden mogen moeten maken!). Hoe hard kan de natuur zijn...
Ik hoop dat jullie bij mekaar (en misschien ook wel hier) heel veel steun kunnen vinden. Neem de tijd die je nodig hebt om afscheid te nemen van jullie kindje.
Dikke knuffel.
wat verschrikkelijk erg voor jullie! Heel veel moed en sterkte gewenst bij deze moeilijke beslissing (die we inderdaad nooit zouden mogen moeten maken!). Hoe hard kan de natuur zijn...
Ik hoop dat jullie bij mekaar (en misschien ook wel hier) heel veel steun kunnen vinden. Neem de tijd die je nodig hebt om afscheid te nemen van jullie kindje.
Dikke knuffel.
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Lieve K'tje,
De moeilijkste beslissing in je leven. Voor een stuk is de beslissing al genomen zo te lezen, maar toch ... je blijft hopen dat ze zich vergissen, niet? Hopen op een positief nieuws ... helaas ...
Geef jezelf tijd en probeer deze tijd 'zinvol' in te vullen voor een mooi afscheid. Probeer uit te zoeken wat en hoe jullie het willen laten verlopen (de bevalling, het afscheid, foto's). Wat je mogelijkheden zijn, ... Het zullen hoe dan ook hele intensieve weken worden, maar vooral jullie gaan mama en papa worden. En dat gevoel 'het ouderschap' gaan jullie voor altijd meekrijgen, ...
Ik had vooral schrik om deze kindjes te vergeten, maar ondertussen weet ik dat ze voor altijd in ons hartje zitten, wat er ook gebeurd !!
weet dat onze gedachten heel vaak bij jullie zijn deze weken ...
Liefs en een hele dikke knuffel !!!
Kathleen
mama van Lars, Inke* (21/11/2005) en Jelle*(05/01/2009)
De moeilijkste beslissing in je leven. Voor een stuk is de beslissing al genomen zo te lezen, maar toch ... je blijft hopen dat ze zich vergissen, niet? Hopen op een positief nieuws ... helaas ...
Geef jezelf tijd en probeer deze tijd 'zinvol' in te vullen voor een mooi afscheid. Probeer uit te zoeken wat en hoe jullie het willen laten verlopen (de bevalling, het afscheid, foto's). Wat je mogelijkheden zijn, ... Het zullen hoe dan ook hele intensieve weken worden, maar vooral jullie gaan mama en papa worden. En dat gevoel 'het ouderschap' gaan jullie voor altijd meekrijgen, ...
Ik had vooral schrik om deze kindjes te vergeten, maar ondertussen weet ik dat ze voor altijd in ons hartje zitten, wat er ook gebeurd !!
weet dat onze gedachten heel vaak bij jullie zijn deze weken ...
Liefs en een hele dikke knuffel !!!
Kathleen
mama van Lars, Inke* (21/11/2005) en Jelle*(05/01/2009)
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
K'tje,
Ik weet niet goed wat schrijven.. Ik loop al de hele dag met tranen in mijn ogen.. Eens goed vloeken? Lucht niet op, of toch niet genoeg..
Ik kan me niet inbeelden wat jullie nu moeten doorstaan, maar ik weet dat ik hetzelfde zou doen als jullie, hoe moeilijk ook.
Aan jullie denken, kaarsjes branden en vingers kruisen lijkt allemaal plots zo banaal, het haalt niets meer uit. Nu moeten jullie zien afscheid te nemen van een kindje dat jullie nooit hebben mogen leren kennen! Dat kan toch niet!!
Neem jullie tijd hiervoor. Ooit zal de toekomst jullie weer toelachen, als jullie er weer klaar voor zijn, lach dan terug, maar eerst huilen tot er geen tranen meer zijn. Zoals je zegt, veel anders kan je nu niet doen..
We huilen hier stilletjes met je mee,
Dikke knuffel,
Wendy
Ik weet niet goed wat schrijven.. Ik loop al de hele dag met tranen in mijn ogen.. Eens goed vloeken? Lucht niet op, of toch niet genoeg..
Ik kan me niet inbeelden wat jullie nu moeten doorstaan, maar ik weet dat ik hetzelfde zou doen als jullie, hoe moeilijk ook.
Aan jullie denken, kaarsjes branden en vingers kruisen lijkt allemaal plots zo banaal, het haalt niets meer uit. Nu moeten jullie zien afscheid te nemen van een kindje dat jullie nooit hebben mogen leren kennen! Dat kan toch niet!!
Neem jullie tijd hiervoor. Ooit zal de toekomst jullie weer toelachen, als jullie er weer klaar voor zijn, lach dan terug, maar eerst huilen tot er geen tranen meer zijn. Zoals je zegt, veel anders kan je nu niet doen..
We huilen hier stilletjes met je mee,
Dikke knuffel,
Wendy
-
Anneleen
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 14 juni 2007, 22:52
K'tje,
Ik wens jou en je partner alvast veel sterkte toe.
Ik weet een beetje door welke hel je nu gaat, wij verloren onze tweeling op 17 weken. Al ben ik nooit voor de vreselijke beslissing gesteld om de zwangerschap al dan niet af te breken. Daar had 'moeder natuur' (die ik al meermaals heb vervloekt) in onze plaats al over beslist.En 't is sowieso een beslissing die niemand ooit zou hoeven te maken.
Maar zoals Audry en Kathleen, die beiden spijtig genoeg ook sterretjesmama zijn, al schreven: neem aub je tijd om dit nieuws te laten doordringen, om op jullie tempo afscheid te nemen van jullie zo gewenste kindje.
Ik begrijp zo goed je reactie als je zegt dat je niet wil weten of 't een jongen of meisje is.
Ik wilde mijn zoontjes eerst niet zien na de geboorte. Maar echt, geloof me, eens jullie mama en papa zijn wil je echt zoveel mogelijk over je kindje weten. Want 't is jullie kindje, dat van jullie een mama en papa zal maken, voor jullie het mooiste kindje dat er maar kan zijn.
Dus nu niks te overhaast beslissen.
K'tje, weet dat er mensen zijn hier die jullie willen steunen in deze heel moeilijke en intense dagen.
Een dikke knuffel,
Anneleen
mama van Tibbe* en Sietse*
Ik wens jou en je partner alvast veel sterkte toe.
Ik weet een beetje door welke hel je nu gaat, wij verloren onze tweeling op 17 weken. Al ben ik nooit voor de vreselijke beslissing gesteld om de zwangerschap al dan niet af te breken. Daar had 'moeder natuur' (die ik al meermaals heb vervloekt) in onze plaats al over beslist.En 't is sowieso een beslissing die niemand ooit zou hoeven te maken.
Maar zoals Audry en Kathleen, die beiden spijtig genoeg ook sterretjesmama zijn, al schreven: neem aub je tijd om dit nieuws te laten doordringen, om op jullie tempo afscheid te nemen van jullie zo gewenste kindje.
Ik begrijp zo goed je reactie als je zegt dat je niet wil weten of 't een jongen of meisje is.
Ik wilde mijn zoontjes eerst niet zien na de geboorte. Maar echt, geloof me, eens jullie mama en papa zijn wil je echt zoveel mogelijk over je kindje weten. Want 't is jullie kindje, dat van jullie een mama en papa zal maken, voor jullie het mooiste kindje dat er maar kan zijn.
Dus nu niks te overhaast beslissen.
K'tje, weet dat er mensen zijn hier die jullie willen steunen in deze heel moeilijke en intense dagen.
Een dikke knuffel,
Anneleen
mama van Tibbe* en Sietse*
-
Triene
- Berichten: 62
- Lid geworden op: 16 oktober 2008, 11:04
K'tje,
Ik wil je ook heel veel sterkte toewensen. Ik mag er niet aan denken dat ik ons kindje nog zou verliezen. Dat lijkt mij zo vreselijk en dan besef ik waarschijnlijk nog niet half hoe pijnlijk het in werkelijkheid aanvoelt. Ik hoop dat je hier op het forum een beetje steun vindt en dat je ook in je omgeving de nodige steun en begrip krijgt.
Heel veel liefs,
Triene
Ik wil je ook heel veel sterkte toewensen. Ik mag er niet aan denken dat ik ons kindje nog zou verliezen. Dat lijkt mij zo vreselijk en dan besef ik waarschijnlijk nog niet half hoe pijnlijk het in werkelijkheid aanvoelt. Ik hoop dat je hier op het forum een beetje steun vindt en dat je ook in je omgeving de nodige steun en begrip krijgt.
Heel veel liefs,
Triene
-
Skael
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 5 februari 2007, 9:44
Lief K'tje,
dit had ik nooit of nooit niet verwacht.
Ik duim en duim dat de personen in kwestie niet moeten meemaken wat wij hebben meegemaakt,
maar geef je eerlijk toe dit is een slag in mijn gezicht.
Zoals ma( Audrey) schrijft, neem aub rustig afscheid van je kindje, neem je tijd, en misschien een raad waar je nu geen nood aan hebt of al heb je er geen behoefte aan op dit moment, laat een kaartje en foto nemen, want wanneer je misschien ooit wel er nood aan hebt, dan heb je nog een heel klein aandenking van jullie kindje, sorry dat ik je dit moet zeggen, wij hebben niet veel, maar wat we hebben dat is van enorm grote waarde, de buitenwereld is enorm cru, echt cru, in je hart wordt je mama, echt waar, het klinkt misschien raar, maar echt in je hart ben je mama,
en zoals een leeuw voor haar jong vecht, zo vecht jij ook voor je engeltje, geloof me maar, ik had het ook niet verwacht, maar dat is wel zo, voor de buitenwereld een gewoon kinderloos koppel, maar in ons hart de trose ouders van twee engeltjes (sterrekes) en geef je eerlijk toe, de site www.metlegehanden.be. brengt inderdaad voor veel personen hulp, neem je tijd aub, echt waar neem je tijd, en doe waar jij je goed bij voelt, ook al denken andere personen er anders over,
en is het niet eenvoudig zo een zware beslissing moeten te nemen,echt waar, heel veel steun gewenst en veel moed, en weet dat je me weet te vinden.
Anneleen, Kathleen, Audrey, ikzelf, wij zijn allemaal fiere mama's van engeltjes (sterrekes)weet dat ieder van ons je op elk op haar manier je wilt steunen als jij er nood aan hebt,
heel veel sterkte gewenst zowel voor jou als voor je partner,
ne hele dikke knuf,
skael (mama van Thomas* en Tjörven*)
ps: je weet me te vinden als je me nodig hebt
dit had ik nooit of nooit niet verwacht.
Ik duim en duim dat de personen in kwestie niet moeten meemaken wat wij hebben meegemaakt,
maar geef je eerlijk toe dit is een slag in mijn gezicht.
Zoals ma( Audrey) schrijft, neem aub rustig afscheid van je kindje, neem je tijd, en misschien een raad waar je nu geen nood aan hebt of al heb je er geen behoefte aan op dit moment, laat een kaartje en foto nemen, want wanneer je misschien ooit wel er nood aan hebt, dan heb je nog een heel klein aandenking van jullie kindje, sorry dat ik je dit moet zeggen, wij hebben niet veel, maar wat we hebben dat is van enorm grote waarde, de buitenwereld is enorm cru, echt cru, in je hart wordt je mama, echt waar, het klinkt misschien raar, maar echt in je hart ben je mama,
en zoals een leeuw voor haar jong vecht, zo vecht jij ook voor je engeltje, geloof me maar, ik had het ook niet verwacht, maar dat is wel zo, voor de buitenwereld een gewoon kinderloos koppel, maar in ons hart de trose ouders van twee engeltjes (sterrekes) en geef je eerlijk toe, de site www.metlegehanden.be. brengt inderdaad voor veel personen hulp, neem je tijd aub, echt waar neem je tijd, en doe waar jij je goed bij voelt, ook al denken andere personen er anders over,
en is het niet eenvoudig zo een zware beslissing moeten te nemen,echt waar, heel veel steun gewenst en veel moed, en weet dat je me weet te vinden.
Anneleen, Kathleen, Audrey, ikzelf, wij zijn allemaal fiere mama's van engeltjes (sterrekes)weet dat ieder van ons je op elk op haar manier je wilt steunen als jij er nood aan hebt,
heel veel sterkte gewenst zowel voor jou als voor je partner,
ne hele dikke knuf,
skael (mama van Thomas* en Tjörven*)
ps: je weet me te vinden als je me nodig hebt
-
lilly
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 27 februari 2008, 13:18
Lieve K'tje,
Ik weet niet wat ik moet zeggen??? Ik vind het zo jammer voor je. Heb er echt kippevel van gekregen
niemand verdient dit. Ik wens jullie heel veel sterkte. ik zou zo je pijn willen wegnemen, maar helaas kan ik dat niet. Weet dat ik heel veel aan je denk. Ik stuur u heel veel liefde en warmte toe.
HEEL VEEL STERKTE.
Liefs
Lilly
Ik weet niet wat ik moet zeggen??? Ik vind het zo jammer voor je. Heb er echt kippevel van gekregen
HEEL VEEL STERKTE.
Liefs
Lilly
-
Sylleke
- Berichten: 5
- Lid geworden op: 25 april 2007, 14:04
Hoi K'tje,
Woorden schieten altijd tekort als je iemand wil troosten bij verlies, maar nu is het echt zoeken naar iets om jullie te helpen.
Beslissen over een leven, hoe fragiel dan ook, tis onmenselijk dat jullie tot die keuze gedwongen worden. En dat jullie afscheid moeten nemen, al druist dat in tegen alles wat jullie gewenst hadden, is dat evenzeer.
Ik wens jou en je partner enorm veel moed, sterkte en vooral veel houvast bij elkaar.
In gedachten zijn wij bij jullie.
Sylleke
Woorden schieten altijd tekort als je iemand wil troosten bij verlies, maar nu is het echt zoeken naar iets om jullie te helpen.
Beslissen over een leven, hoe fragiel dan ook, tis onmenselijk dat jullie tot die keuze gedwongen worden. En dat jullie afscheid moeten nemen, al druist dat in tegen alles wat jullie gewenst hadden, is dat evenzeer.
Ik wens jou en je partner enorm veel moed, sterkte en vooral veel houvast bij elkaar.
In gedachten zijn wij bij jullie.
Sylleke
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
-
Ikkeke
- Berichten: 22
- Lid geworden op: 28 juni 2009, 12:21
Meisje,girl schreef:Ik vind het heel erg voor deze ouders,wens hun veel sterkte. Hoe moeilijk en zwaar situatie ook is, ik persoonlijk zou zw absoluut niet afbreken, want t gaat om een mensje dat ook recht op leven heeft. en wie weet, is er genezing op komst. ik hoop het voor jullie.
Gr
Aan zulke uitspraken heeft de opstarster echt wel wel geen boodschap hoor.
Sterkte K'tje!
Ondertussen ben je bevallen, hoe gaat het nu met je?
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Ik wou jullie even laten weten dat ik maandag bevallen ben van ons dochtertje Laura. Ze is piepklein maar o zo mooi.
Op voorhand hadden we niet gedacht dat de bevalling en ons kindje in onze handen ons zo zou veranderen. Vanaf nu zijn we mama en papa, ook al heeft ze geen eerlijke kans gehad...
Ze leeft voor altijd verder in ons hart, en we zullen er alles aan doen om haar een waardig afscheid te geven.
Het gaat ondertussen met ups en downs, het ene moment huilen we de ziel uit ons lijf, het andere moment gaat het weer wat beter en kunnen we erover praten. Thuiskomen was erg confronterend, alle spullen en gewoon de herinnering aan hoe het was voor het slechte nieuws... De pijn en de leegte zijn niet te beschrijven, dit zou niemand ooit mogen meemaken...
Bedankt voor jullie medeleven, het doet deugd dat zovelen aan ons denken...
Op voorhand hadden we niet gedacht dat de bevalling en ons kindje in onze handen ons zo zou veranderen. Vanaf nu zijn we mama en papa, ook al heeft ze geen eerlijke kans gehad...
Ze leeft voor altijd verder in ons hart, en we zullen er alles aan doen om haar een waardig afscheid te geven.
Het gaat ondertussen met ups en downs, het ene moment huilen we de ziel uit ons lijf, het andere moment gaat het weer wat beter en kunnen we erover praten. Thuiskomen was erg confronterend, alle spullen en gewoon de herinnering aan hoe het was voor het slechte nieuws... De pijn en de leegte zijn niet te beschrijven, dit zou niemand ooit mogen meemaken...
Bedankt voor jullie medeleven, het doet deugd dat zovelen aan ons denken...
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
He lieve mama, proficiat met de geboorte van jullie prachtige kleine meid Laura. Een dikke begripvolle knuffel voor jullie...Ik weet hoe moeilijk het is. De eerste weken heb je het gevoel of je van de wereld gevallen bent en die intussen lustig verder draait. Maar er komt een tijd dat het warme plaatsje dat je dochtertje in je hart heeft, het verdriet zal overschaduwen...En inderdaad, je bent nu mama en papa, voor altijd, van deze dappere kleine meid, die je altijd in je hart zal meedragen. Dikke knuffel Audrey
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten