De Verdwaalde Ooievaar

Hoi iedereen,

In april 2014 zijn we gestart met de eerste ivf/icsi poging, bleek dat we 4 embryo's hadden via ICSI, eentje werd teruggeplaatst 28 april, de rest is ingevroren.
Twee weken later bleek ik zwanger... totaal niet verwacht maar zo blij! de weken vlogen voorbij, de 12 weken gepasseerd, alles goed. De 16 weken ook een mooie echo, we kregen een zoontje.
Op 20 weken gingen we op controle, donderslag bij heldere hemel, ons zoontje was overleden. Onze wereld stortte in, dit kon ons toch niet overkomen.. De donderdag bevallen van een klein ventje, zo mooi, met alles erop en eraan. Prachtig gezichtje, 10 vingertjes, 10 teentjes.. Tot op heden hebben alle onderzoeken niets uitgewezen, brute brute pech.. Het is nu 6 weken geleden en het verdriet blijft maar niet meer zo intens als in het begin.. Gisteren had ik terug een dipje, plots kwam het terug boven dat we in januari geen kindje gaan vasthouden, dat mijn zus & mijn beste vriendin in maart mogen bevallen, enz... Mijn man wil dit jaar geen nieuwe poging meer, zijn dromen zijn letterlijk uiteen gespat.. hij weet ook niet hoe het in 2015 zal zijn.. Ikzelf weet het ook allemaal niet meer, ik ben zo bang voor de toekomst.. Gaan de andere embryo's het goed doen, wat als ik het terug verlies, ... Hoe moet ik nu weer hoop krijgen in de toekomst? Aan de ene kant wil ik wel opnieuw verder gaan, maar dan ook niet..
Hopelijk kunnen jullie me wat helpen...

Liefs
Ruth

Hallo Ruth,

In de eerste plaats sterkte met het verwerken van dit slechte nieuws.
Weet dat je gevoelens heel normaal zijn. Je hele leven is overhoop gegooid en alles moet terug zijn weg vinden.
Een miskraam komt steeds hard aan, zeker als je reeds 5 maanden zwanger bent. Geef jezelf en mekaar de tijd om dit te verwerken, het heeft tijd nodig. En gun jullie die tijd. Heel het leven wordt overhoop gehaald, heelwat vragen en onzekerheden. De blijdschap van je zwangerschap en daarna als donderslag bij heldere hemel je miskraam. Vergeten ga je dit niet, maar met de tijd gaat het wel een beetje slijten.
Helpen kan ik je helaas niet, maar een luisterend oor bieden kan misschien ook even opluchten.
Zelf heb ik op 4 september te horen gekregen dat onze zwangerschap op 8 weken opnieuw is misgelopen (nr 7 op rij, bij de vorige hebben we nooit hartslag gehad).
Zelf ben ik nog in ziekte en ik wacht tot we de resultaten van het genetisch onderzoek krijgen voor ik het werk terug ga hervatten. Ik heb het soms nog mogelijk en denk af en toe nog aan hoe het zou zijn moest er een zwangerschap wel goed zijn afgelopen, denk dat dit heel normaal is.

Dikke knuffel, Ann