De Verdwaalde Ooievaar

Van onze directeur kreeg ik vorige week een hele mooie tekst. Die had hij eens gelezen op een tentoonstelling en hij had hem daar gefotografeerd.
Nu, na het verlies van onze zoontjes, vond hij deze tekst wel toepasselijk.
't Deed me echt wel iets om zo'n tekst te krijgen, uit onverwachte hoek

Volle melk

Ik zoek mezelf op
Degene die ik maanden terug
Verlaten had
Om in die tijd
Volkomen te zijn in het maken van jou

Dit is de tijd om terug te keren
Maar met elke gebaar ben ik van jou
Vol melk en zingend tegen de stormen

Je loslaten
Wat blijft er dan van me over ?

(-Bieke Roose-)

Anneleen,

Echt heel mooi en heel toepasselijk he...We zijn nu iets wat we altijd zullen blijven namelijk 'mama' en als men dat van ons wegneemt....

Maurits had ook nog een mooi tekstje gevonden voor afscheid van Renéetje. 't is wel van een ander kaliber, maar het maakt het allemaal minder triest :

An angel in the book of life
wrote down an infant's birth
and mentioned as he closed the book
...too beautiful for this earth

Ook wel mooi dat je directeur hier aan denkt, en zo laat merken dat hij heel begaan is.

Hoe gaat het vandaag ? Knuffel, Audrey

wij verloren op 4 november ons zoontje wim op 22 weken.daar ik hier al een tijdje alles zo een beetje volg ,maar er nog niet goed over kan praten wil ik jullie allen veel sterkte wensen .deze morgen had ik een kaartje gekregen met een mooi gedicht het is moeilijk om het te lezen .maar het is wel heel erg mooi.



Lieve mama

Dat jij zo om mij treurt
dat doet me veel verdriet
heus mama het gaat goed met me
jammer dat je het niet ziet
hierboven zijn veel engeltjes om me heen
het gaat goed met me, ik ben niet alleen
mama, je moet weten hoeveel ik van je hou
ook al zie je me niet, ik ben altijd bij jou
lieve mama, een glimlach op jouw gezicht
dat doet me zoveel goed
het is moeilijk dat je zonder mij verder moet
maar mama, je hebt zoveel te geven
maak weer een beetje plezier in je leven
ook al is er zoveel gebeurd
ik wil niet dat je treurt
mama je hart doet pijn
maar troost je aan de gedachte
dat we ooit weer samen zullen zijn


knuffels aan allen hier

Audry en Maurits,
Kort maar toch zo mooi, dat tekstje. Wat mogen we toch fier zijn op onze kleine engeltjes hé.

Nel,
Bedankt dat je dit gedicht met ons wil delen.
Ik wens je veel sterkte bij het verwerken van het vedriet om jullie zoontje Wim. Ik hoop dat je misschien toch eens de kracht en de moed vindt om hier te komen vertellen over Wim.
Je weet dat we hier steeds willen zijn om elkaar te steunen.

Liefs,

Anneleen
mama van 2 engeltjes

Lieve Nel, mama van Wim,

Eerst een hele dikke knuffel voor jou...'k voel met je mee en 'k begrijp je verdriet. Veel sterkte...En het voordeel van dit forum is dat het je toelaat op je eigen 'snelheid' deel te nemen...Dus neem je tijd, en geef gerust een seintje als je behoefte hebt aan een babbel.

Tekstje brengt de tranen echt wel naar boven he, zo ontroerend lief. Zou het alleen zo graag echt van mijn dochtertje horen..

Gisteren ook tot tranen toe bewogen door dit tekstje van mijn buurvrouw :

Vlieg met de wind, lief kind,
Dartel in de zon,
Slaap in de armen van de maan
Fonkel als een helder sterretje in de hemel,
Renéetje is je naam.

Het mooiste is toch als mensen onze kindjes niet vergeten he.

Nel en Anneleen, nog een dikke knuffel van mij
Reneetje geeft er eentje aan Wim, Tibbe en Sietse

Prachtig ... en vooral omdat jullie de teksten kregen.
Nel, wees welkom hier en wees maar een fiere moeder ook al moesten we veel te vroeg afscheid nemen van Wim*.
Heel veel liefs en ik vind jullie reacties sprakeloos !
Kathleen
mama van Inke*

thx voor alle mooie woorden en de steun.het is nog steeds heel moeilijk om erover te praten, maar het betert wel.het praten dan toch het gemis word precies erger en het loslaten zal het ergste zijn.maar vergeten doen we ons ventje niet.alle dagen brand er een kaarsje niet alleen voor wim ,maar voor al die lieve en mooie engeltjes hier.





Mijn zoon is nu een sterretje.
Mijn ventje zo mooi en klein,
Jij zal nu een sterretje zijn.
Wat schijn je mooi en licht,
in mijn gedachten zie ik je gezicht.
Ik hou nog zoveel van jou,
dat ik je nooit vergeten zou.
Mijn schat straal maar in de hemel zo goed als je kan,
zodat ik er van genieten kan.
Mijn ventje zo mooi en klein,
iemand zo als jij zal er nooit meer zijn...



mama van wim*

Hi Nel,

Ik herken het heel erg, dat het gemis steeds erger wordt. Ik hunker met de dag meer naar mijn dochtertje.. en ik zou kunnen blijven huilen. Mijn man is terug volop in het werk gevlogen, letterlijk dag en nacht en volgens hem moet ik dat ook doen..moet er echt niet aan denken. En ben jij momenteel nog thuis ? Lukt het je een beetje ?

Ben wel blij te horen dat je er beter over kan praten...

en inderdaad, iemand zoals Wim* en Renéetje* zal er nooit meer zijn, zo mooi, zo puur, zo geliefd.

Deze nacht heb ik er voor het eerst over gedroomd. Vandaag is het exact een maand geleden en net nu moest ik een echo laten doen voor het jaarlijkse kankeronderzoek..Dokter bleef maar aandringen of ik een operatie had gehad in mijn buik...tja een bevalling en curretage... hoe is het met het kindje...na mijn antwoord bij mij de tranen, bij hem de geambeteerde stilte..en dan uiteindelijk, 'niet te veel zorgen maken, het zal nog wel lukken'...Maar daarmee krijg we onze schatten niet terug he.
Hier brandt ook steeds een kaarsje voor onze engeltjes. Zal mij sevens nog eens goed warm aankleden en naar mijn engeltje naartoe rijden. En haar vertellen over Wim. 'k hoop dat ze elkaar ergens in de sterrenhemel tegenkomen.

Dikke knuffel,

Audrey, mama van Renéetje

hey Audrey

werken zit er echt nog niet in.ik ga dat zeker nog niet aan kunnen, al het gevraag van hoe gaat het en de volgende keer zal het mss wel lukken .nee dat kan nog niet,en voor mij is er ook geen volgende keer meer.kreeg gisteren te horen dat er teveel risico's aan verbonden zijn voor de baby en ook voor mij ,dus niet meer proberen .daarom dat alles nu nog moeilijker te verwerken is.dus voor de moment speelt er teveel in het hoofdje en leef ik precies op automatische piloot.
maar 1 ding weet ik zeker en dat is dat Wim* en Renéetje gelukkig zijn samen met alle andere engeltje boven in die sterrenhemel,en die gedachte troost mij wel.


nel mama van Wim*

Oh nel, wat vind ik dat verschrikkelijk erg voor jou. Dat is een dubbel verlies dat je te verwerken krijgt. Ik kan me voorstellen dat je nu inderdaad helemaal niet wil gaan werken. Maar meiske toch, een hele hele dikke knuffel. En als je erover wil praten, moest je daar aan toe zijn of behoefte aan hebben ...mail gerust.
Nog eens een dikke knuffel voor jou en Wim* van mij en Reneetje*

15/7/08

Ergens ontastbaar ver...
schittert dierbaar een lieve kleine ster,
deze zal nooit vergeten dat wij nooit vergeten,
schitter maar lieve ster en straal maar zacht,
jij blijft altijd een deel van ons, zoals een mooi
sterretje behoort tot de nacht


K&T

Hallo,

ook ik heb een miskraam gehad (in 2006) op bijna 8 weken. Januari 2007 waren we opnieuw zwanger en toen heeft mijn man na de 12-weken echo volgende tekst geschreven:

PERFECT GEWOON

In het begin was er angst
Niet wetende wat zou gebeuren
De eerste weken duurden het langst
Want we zagen van de regenboog al eens alle kleuren
Maar nu is die voorbij
Want al ben je een hij of zij
Zwemmend in je eigen zee
Een stukje van ons op TV
Soms weten we niet wat we zien
Is dat daar je hartje misschien?
Hoofdje, beentje, armpje, of wat denk je?
Nu al ben jij
Ons allerspeciaalste geschenkje
Zon, regen of donder
Ons eigenste wonder
Dochter of zoon
Perfect gewoon

Die hebben we dan ook op ons geboortekaartje laten drukken. Want al is het voor veel mensen nog maar een "klompje cellen", voor ons was het ons eerste kindje dat we nooit zullen vergeten... Niet iedereen begreep de achterliggende connotatie van de tekst, maar daar hebben we ons niet aan gestoord.

Ik krijg morgen een kijkoperatie, ik heb vandaag te horen gekregen dat ik met zekerheid een BBZ heb. Ik heb dit topicje nog eens afgestoft omdat gedichten mij altijd veel troost bieden (ook al jank ik meestal de ogen uit mijn hoofd terwijl ik ze lees.) Hier zijn er twee van mij. Sterkte aan iedereen die met zo'n pijnlijk verlies geconfronteerd wordt.

Verstoppertje
Mama, tel tot 100. Ik ben er wel, maar je ziet me niet.
Mama, weet je echt niet waar ik zit?
Mama, kijk dan, kijk. Ik groei. Een beetje traag misschien.

Mama, ik lig hier niet zo goed. Het wordt hier wat krap.
Mama, ik krijg honger. Waarom kun je me niet vinden?
Mama, ik voel me niet zo goed.

Mama, ik ben bang. Ik heb mezelf opgesloten.
Mama, waar ben je ? Ik wil niet alleen zijn.
Mama, ik wil eruit.

Mama, wat is dat felle licht ? En wie is die rare mijnheer met zijn groen kleed ?
Mama, niet boos zijn, het was maar een spelletje.
Mama, kiekeboe, hier ben ik.

Mama, waarom huil je ?
Je hebt me toch gevonden ?

16/8/2010 (Voor EUGène, die de juiste weg niet vond)

Worden
Je bent vasthoudend.
Je geeft niet toe.
Je bent koppig.
Dat heb je van de mama.

Spijtig dat je verloren liep.
Dat je de juiste weg niet vond
En het niet wilde vragen.
Dat heb je van de papa.

Zoveel potentieel.

Maar jij zal
Eeuwig worden.
Nooit zijn.

16/08/2010

jeetje nat...word ik emotioneel van hoor

knuffel van een lotgenootje

*nat*, zo mooi... ik word er heel stil van...

Heel veel sterkte voor jou...

Noa09