miskraam
Geplaatst: 8 januari 2009, 14:53
Ik voel mij zo verdrietig van binnen! Ik heb op 5 januari j.l. te horen gekregen dat ik een miskraam had. En ik had al een bang voorgevoel want die zaterdag begon ik al met vloeien. Eigenlijk was dit kindje een "ongelukje". Mijn vriend en ik wilden geen kinderen maar door een ziekte van mij toendertijd is dit wel gebeurd. Eerst moesten wij eraan wennen maar later begon de blijdschap toch te kriebelen maar helaas het mocht niet lang duren. Mijn vriend heeft al twee dochters uit een vorig huwelijk en heeft altijd gezegd ik hoef geen kinderen meer en met mijn veertigste laat ik mij steriliseren. Nu prima zo dacht ik er ook over totdat ik zwanger werd. Nu was het verdriet van de miskraam door ons beiden heel groot maar wat hoorde ik gisteren tot mijn grote verdriet? Mijnheer heeft een afspraak bij de huisarts gemaakt voor een vastectomie (= sterilisatie). Zonder mij daar van tevoren op de hoogte te stellen en zonder dat we daar goed over gepraat hadden. Nu is echt mijn hoop vervlogen dat wij samen nog ooit een kindje krijgen. Ik denk weleens als mijn vriend wegvalt heb ik niemand meer en als ik wegval dan heeft hij zijn kinderen nog, dat vind ik zo oneerlijk!
Ik hoop dat hij zich nog bedenkt maar ik vrees met grote vreze dat hij dit niet doet! Wat nu?
Ik hoop dat hij zich nog bedenkt maar ik vrees met grote vreze dat hij dit niet doet! Wat nu?