De Verdwaalde Ooievaar

hallo, 13 maart heb ik mijn 3 de misval gedaan
alle 3 keer was ik 8 weken ver!
en dit op 1 jaar en een half tijd!
nu zijn we ondertussen zo een 7 weken verder de pijn en het verdried gaad deze keer niet weg of vermiderd ook niet! ik weet me geen raad meer met mij zelf! en vandaag krijg ik dan nog eens het nieuws dat ze mijn vruchtje niet hebben kunnen onderzoeken! door 1 of andere reden! ik had zo gehoopt dat ik deze keer iets van mijn vruchtje hing weten! maar ja het lot heeft het nog maar eens anders beslist!
deze week moet ik terug bloed onderzoeken doen om te kijken of ze bij mij niets vinden wa de misvallen kan verklaaren nu ik heb er al eensigste gehad en daar hadden ze niets op gevonden! dus we zien wel wat dat geeft!
ik vindt het nog het ergste van mij zelf dat ik geen simpatie kan op brengen voor kenissen in mij omgeving die wel het geluk hebben van een goeie zwangerschap en of een kindje!
ik probeer die voor het moment zo veel mogelijk te vermijden want ik kan het gewoon niet aan al ik ze dan toch perongeluk zie kan ik er niets aan doen maar stort ik uit in traanen! ik voel me zo elendig en machteloos waarom ik denk ik dan altijd bij me zelf!
ik weet dat ik moet proberen er mij over te zetten maar dit zal deze keer langer duuren dan de vorige keeren dat weet ik nu al!
alvast bedankt om dit eens te lezen!

mvg, shirley

Hey Shirley,

Allereerst een hele dikke knuffel! Het lijkt me logisch dat het verwerken een hele tijd in beslag zal nemen... 3 miskramen is niet niks hé om te verwerken.

En dat je geen sympathie kunt opbrengen voor mensen waar de zwangerschap wel vlot verloopt, kan ik volledig begrijpen. En ik denk dat die mensen dat toch ook wel zouden moeten kunnen begrijpen...

In ieder geval, hier kan je gerust je hart komen uitstorten. Ik wens je heel veel sterkte toe!

Véro.

fluffie schreef:Hey Shirley,

Allereerst een hele dikke knuffel! Het lijkt me logisch dat het verwerken een hele tijd in beslag zal nemen... 3 miskramen is niet niks hé om te verwerken.

En dat je geen sympathie kunt opbrengen voor mensen waar de zwangerschap wel vlot verloopt, kan ik volledig begrijpen. En ik denk dat die mensen dat toch ook wel zouden moeten kunnen begrijpen...

In ieder geval, hier kan je gerust je hart komen uitstorten. Ik wens je heel veel sterkte toe!

Véro.

hallo véro,

alvast danku voor ja steun!
ja ik heb het eens vandoen om mijn verhaal te doen!
ik dacht dat ik hier aleen in stond maar sinds ik hier op het internet aan het surffen was naar dit onderwerp weet ik nu dat ik zeker niet de enige ben die dit moet meemaken!
maar het is vooral de onmacht en twijfels dat ik zo erg vindt!
en het ergste vindt ik dan eigelijk nog als ik terug een positieve test zal hebben dat ik nu al weet dat ik niet blij zal kunnen zijn de gevoelens van schrik en twijfel zullen dirikt die plaats in nemen ik had bij mijn laatste zwangerschap al schrik om iets te doen ik durfde mij al niet meer te bewegen was op ales ennog wa aan te letten maar je ziet wel het heeft niets uit gedaan he!
bedankt voor je steun en reactsie!
groetjes xxx

Hallo kenza,

eerst en vooral wil ik je zeggen dat ik wél met je meevoel.
Ik ben zelf 5 keer zwanger geweest. 4 keer liep het mis. Dit betekent dat we wel een zoontje hebben gekregen. Laat dat misschien je wat moed geven. Maar dat wil niet zeggen dat het verdriet om die andere kindjes weg is. Ik heb ook nog altijd heel moeilijk met de problemen die we hebben om een 2de kindje te krijgen (ben bezig met IVF).
Ik wil je gewoon maar zeggen dat jouw gevoelens heel normaal zijn. Andere mensen maken dit niet mee, weten niet wat je voelt en zeggen daardoor vaak domme dingen.
Misschien moet je hen dan gewwon eens antwoorden dat je het daarmee moelijk hebt.

En als je denkt het niet alleen te kunnen verwerken, kan je misschien professionele hulp zoeken (bv. doorverwijs door je huisarts). Ik heb dat zelf ook gedaan nadat ik ruim een jaar diep in de put heb gezeten. Uit die gesprekken met een psychologe heb ik veel geleerd. Het ging nadien een stuk beter met mij.

Ik wens je in ieder geval veel sterkte en hoop.
Tiny

hallo tiny,

alvast danku voor uw reactsie!
is uw eerst zwangerschap dan dirikt gelukt?
en hebben ze bij u bij uw anderzoeken dan iets gevonden waardoor je met ivf bezich bent?
de reden dat ik dit vraag is omdat ze mij daarover ook al eens hebben gesproken maar bij mij vinden ze geen reden voor mijn miskraamen!
ik moet nu wel volgende week een hystrocopie dien das om eens te gaan kijken in mijn baarmoeder of ze daar iets vinden!
aan de ene kant vindt ik het erg dat ze de reden niet vinden omdat ik weet als ik dan nu terug zwanger zou zijn dat ik mij niet meer ga durven bewegen gewoon puur uit schrik om dat ik niet weet waarom begrijp je?
maar zowiezo zal ik nu even wachten hoe lang weet ik niet maar toch tot ik voel dat ik er klaar voor ben terug sterk genoeg sta!
ik hoop echt dat het jully mag lukken voor een 2 de!
laat je mij iets weten als het jully lukt!
het doet mij toch goed te horen dat je al een kidje hebt zo weet ik dat er voor mij ook nog een kans is!

mvg, shirley ( kenza )

Kenza,

Je mag best, kwaad, ongelukkig, jaloers, ... zijn om andere zwangerschappen. Het belangrijkste is dat jij je mentaal een weg kan zoeken door die wir war van emoties.

Ik ben momenteel wel zwanger na een niet al te lange lijdensweg en als je zin hebt om je gal eens te spuwen op iemand, ga je gang. Ik ken het allemaal, ik weet hoe veel deugd het kan doen. Emoties niet opkroppen.

Heel veel sterkte en een dikke knuffel

dag havanna,

danku voor je reactsie!
eerst en vooral proficiat met je zwangerschap!
met mij gaad het ondertussen al iets beter heb wel nog soms zwakke momenten maar das normaal denk ik !
vergeten zal ik nooit doen en mijn verdied zal er altijd zijn maar in mindere matte!
meschien een persoonelijke vraag maar je zecht een niet zo lange lijdings weg!
wat heb jij dan zoal teggen gekomen?
nu ik hoop dat mijn lijdings weg hier ook stopt maar dat zal ik maar zeker weten als ik terug zwanger ben!
ik blij hoopen dat het mij ooit lukt!
alvast bedankt!
hopelijk laat je me iets weten hoe je zwangerschap verloopt alesins in wens je veel gelukt toe!
groetjes kenza, ...

Dag,

Ik heb al twee miskramen achter de rug op 6maanden tijd, ik heb schrik voor mijn volgende zwangerschap.
De kans dat ik hetzelfde meemaak bij de volgende vind ikzelf groot maar ze zeggen dat de kans dat het lukt altijd groter is dan dat het mislukt, hopelijk lukt het voor ons.
We moeten mekaar steunen en positief denken.
Dat zeg ik nu maar straks zit ik weer in een dip... pffff

Groetjes

Mara

Hoi,

mijn eerste 2 zwangerschappen waren 'gewone', zonder medische hulp. zij eindigden aal 2 in een miskraam. Hiervoor werd nooit een oorzaak gevonden.
Na ons zoontje ben ik nog zwanger geweest van een kindje zonder schedelbeenderen. We hebben die zwangerschap stopgezet. Nadien heb ik nog een buitenbaarmoederlijke gehad.
Er is nooit een oorzaak gevonden of een verband. Ik begrijp dan ook heel goed je twijfels en onzekerheid. Soms weet je liever wat er fout gaat dan in die onzekerheid te leven.
Heb je al verdere onderzoeken gehad ondertussen ?

Liefs
Tiny

Hey Kenza,

Begrijp goed dat je liever een oorzaak zou weten, ook al is daarmee het probleem niet altijd opgelost.

Zelf heb ik ook twee miskramen en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap achter de rug.

Na de buitenbaarmoederlijke zwangerschap ben ik bij een gespecialiseerde gynaecoloog terecht gekomen en zij ontdekte dat er een bloedstollingsfactor niet oké is, wat mogelijk de oorzaak was van de miskramen. Ik ben nu terug zwanger en met elke dag een spuit ben ik al 28 weken ver. Ik ben dus heel blij dat ik iets kan doen dat mijn kans op een goede zwangerschap bevordert, zelfs al is het spuiten niet leuk. Ik hoop dat je ook snel met een bol buikje kan rondlopen.

Tiny, hoe gaat het met jou? Is de IVF niet te zwaar? Ik denk nog vaak aan jou!

Liefs,
Triene

Dag Triene,

ik ben heel blij te horen dat het goed met je gaat... en al 28 weken ver. Super ! En dan te weten dat je dat met een simpel spuitje kan oplossen.

Ik tel ondertussen weer de dagen af. Zit momenteel in de wachtweken van mijn 2de IVF. Nog een week voor de bloedname. We zullen wel zien wat er komt. Ik probeer ondertussen zo veel mogelijk van het leven te genieten.

En al bezig met de praktische rompslomp van babykamer, geboortelijst, kaartjes,...? Geniet in ieder geval van je zwangerschap. 't Is één van de speciaalste periodes in een vrouwenleven. Zeker voor vrouwen bij wie zwanger worden zo moeilijk verliep... en hou zeker ons op de hoogte.

Liefs
Tiny

He Triene,

zo goed verder blijven doen he meid ! blij te lezen dat alles goed gaat met jou en je kleine schat, Groetjes, Audrey

Triene,

Gefeliciteerd met je zwangerschap ! (beetje laat maar kan nog net hé).
Ik wilde je toch even iets vragen ivm die bloedstollingsfactor. Na mijn laatste miskraam, vorige week, sprak onze gyn hier ook over. Hij zei dat hij dit eens wilde laten nakijken. Ik zit er nu constant over te piekeren want hij heeft er verder geen uitleg bij gegeven. En 't was ook de eerste keer dat hij dit vernoemde.
Mag ik vragen hoe ze dit precies hebben vastgesteld bij jou ? Was dat dan via speciale onderzoeken ?

Groetjes,

Anneleen

Bedankt voor de felicitaties. Ik kan steeds meer genieten van de zwangerschap, al zal het angstduiveltje pas verdwijnen denk ik als ik ons kindje in mijn armen heb. Dit weekend zijn we voor het eerst eens samen naar enkele babywinkels geweest. Het voelde nog een beetje onwennig maar nu moeten we stillaan toch het één en ander beginnen regelen.

Tiny, ik duim mee voor jou dat deze IVF succes heeft.
Audrey, hoe gaat het nu met jou?
Ik blijf het forum alleszins volgen en hoop dat ik hier snel goed nieuws lees van jullie!

Anneleen, dat probleem met die stollingsfactor hebben ze vastgesteld via een eenvoudige bloedtest. Het is niet helemaal zeker dat dit de oorzaak was van mijn miskramen maar het kan er zeker mee te maken hebben. En door nu bloedverdunners in te spuiten gaat het voorlopig toch allemaal goed. Ik prijs me gelukkig dat ik hiermee hopelijk eindelijk mijn kinderwens in vervulling kan laten gaan. Want zo'n spuit elke dag is niet prettig maar volgens mij niets vergeleken met IVF en zo. Je moet er dus zeker geen schrik van hebben als dat de diagnose zou zijn want het is iets dat ze redelijk makkelijk kunnen verhelpen. Hebben ze al andere testen gedaan bij jou?
Veel moed alleszins!

Vele groetjes,
Triene