Hoop
Geplaatst: 19 augustus 2008, 12:31
zelf heb ik nog nooit de stap gezet om op fora over onze moeilijk te vervullen kinderwens te vertellen.
Toch trok ik er meermaals naartoe op zoek naar informatie maar vooral naar hoop en troost. Dikwijls zat ik dan ook tranen met tuiten te wenen voor mijn scherm.
Daarom voel me nu een beetje verplicht om jullie deze hoopgevende boodschap door te spelen.
Ik ben 30 en had/heb een zware vorm van endometriose. Begin juni werd ik door mijn gyneacoloog geopereerd. Hij haalde een dikke chocoladecyste uit mijn eierstok en verwijderde zo goed en zo kwaad als het kon de meeste verklevingen. Echt hoopvol was hij niet na de operatie. IVF zou waarschijnlijk een noodzaak zijn. Toch mochten we nog drie maanden met moeder natuur proberen.
En dan nu het goede nieuws... deze keer zit ik niet vol tranen maar doodmisselijk voor mijn scherm. Een maandje flink ons best gedaan en bingo. Het is nog heel pril dus we durven nog niet al te blij te zijn, maar in ieder geval wou ik jullie deze hoopvolle boodschap niet onthouden. Geef de moed niet op, HET KAN!
Toch trok ik er meermaals naartoe op zoek naar informatie maar vooral naar hoop en troost. Dikwijls zat ik dan ook tranen met tuiten te wenen voor mijn scherm.
Daarom voel me nu een beetje verplicht om jullie deze hoopgevende boodschap door te spelen.
Ik ben 30 en had/heb een zware vorm van endometriose. Begin juni werd ik door mijn gyneacoloog geopereerd. Hij haalde een dikke chocoladecyste uit mijn eierstok en verwijderde zo goed en zo kwaad als het kon de meeste verklevingen. Echt hoopvol was hij niet na de operatie. IVF zou waarschijnlijk een noodzaak zijn. Toch mochten we nog drie maanden met moeder natuur proberen.
En dan nu het goede nieuws... deze keer zit ik niet vol tranen maar doodmisselijk voor mijn scherm. Een maandje flink ons best gedaan en bingo. Het is nog heel pril dus we durven nog niet al te blij te zijn, maar in ieder geval wou ik jullie deze hoopvolle boodschap niet onthouden. Geef de moed niet op, HET KAN!