@vraagtekens: Tis heel vlot verlopen, mijn ventje en dochtertje waren mee, dus de stress was niet te groot.
Enkel het onaangename gevoel van de 'eendebek', het inspuiten van de zaadjes heb ik niets gevoeld. Na tien minuten blijven liggen mochten we terug naar huis. Heb niets voelen 'uitlopen' de dokter zie trouwens dat als er nog wat moest wegvloeien (zoals hij het zo mooi zei) we daar niet mee moesten inzitten want de zaadjes zoeken meteen hun weg naar het eitje...
@diablo: Ik was toen ik probeerde zwanger te raken van onze dochter zo'n 8 kilo bijgekomen op evenveel maanden tijd. Gebruikte menopur en pregnyl. Kwam waarschijnlijk ook wel door het feit dat ik telkens door de teleurstelling op het einde van mijn cyclus een echte emo-eter was. Ondertussen ben ik wel al 5 kg kwijt van de 8.
Ps: dat van die hoop vind ik echt mooi gezegd door je, is inderdaad waar, voor jezelf durf je niet te veel hopen want dan is de ontgoocheling des te groter maar voor alle anderen hoop je voor de volle 100% mee!!!
Wij zijn hier nog maar met ronde 1 begonnen en zie nu alweer overal zwangere vrouwen. Vraag me ook altijd af hoelang ze al aan het proberen zijn, ookal wens je het niemand toe om in dezelfde situatie als wij te zitten toch ben ik ook stiekem weer elke keer jaloers al je hoort dat het meteen lukt bij anderen.
Tot slot nog een ergernis, mijn ventje zijn neef wordt in december papa, zijn vriendin weet wat wij allemaal moeten doen om zwanger te kunnen worden. Ze vertelde dat 2 vriendinnen van haar ook zwanger zijn, maar van hen ist van het potje, van ons is het tenminste een echte liefdesbaby

Ik kon wel achterovervallen toen ze dit zei, ik denk dat er geen zwaardere beproeving is voor een koppel dan door een fertiliteitsbehandeling te worstelen... waar zijn zij dan met hun liefdesbaby

(ze was trouwens na 2 maand proberen al zwanger, was wel blij voor hen dat het zo vlug gelukt was, maar binnenin voel je toch die jaloezie wat knagen)
Veel succes aan iedereen, we duimen en sturen een pakje hoop naar elk van jullie!!!