IUI-clubje

[Nageltje]

@veer: Welkom! Ik vind het ook zeer moeilijk om dragen, sinds het mislukken van IUI 4 heb ik veel 'down' momenten. Voel mij zo machteloos, tis niet iets wat je kan 'kopen' of waar je voor kan 'studeren' (zoals een examen)! In onze vrienden/kennissenkring zijn er ook enkele lesbische koppels het afgelopen jaar zwanger/mama geworden via IUI en dat na poging 1 of 2. Niemand van hen weet dat we er ook mee bezig zijn. Pffff...

@Dromertje84: Bedankt voor de info! Is dat dan 100mg of 200mg (deze hoeveelheden vind ik op internet)? Ik ga hier toch eens naar informeren voor mijn volgende poging... Bloedname is (bij mij) standaard 15 dagen na IUI. Maar meestal (buiten deze poging) had ik op die dag al mijn menstruatie. Een aantal dagen op voorhand is er bij zwangerschap normaal ook al HCG aanwezig, maar ik denk dat ze standaard testen vanaf de dag dat je overtijd bent om vroege MK's (en teleurstelling) uit te sluiten.

Ik voel dat menstruatie eraan zit te komen. Hopelijk morgen dag 1 en dan kunnen we weer starten (met lood in de schoenen...)!

Hebben jullie je familie/vrienden ingelicht waar jullie mee bezig zijn? Ik zo weinig mogelijk mensen, wil alle vragen à la 'en hoe staat het ermee?' + boodschappen uit medelijden vermijden (ook al is dat dan goed bedoeld)...

[anne17]

nageltje ; de utro word idd voorgeschreven om innesteling te verbeteren en zodat je baarmoederslijmvlies mooi dik zou blijven en niet vroegtijdig zou afbrokkelen.

dromertje : ik mag altijd testen 14 dgn na iui . er word wel geen bloedafname gedaan bij mij.

veer : welkom hier! het is idd een moeilijk en zwaar traject ! vooral dat emotionele is een zware dobber en de hormonen doen daar niet veel goed aan.

Ik mag donderdag op counseling gesprek voor opstart ivf . ik ga blij zijn als het zover is . dan kunnen we eindelijk terug aan de slag. ik moet nu voorlopig de pil nemen tot opstart. ik heb wel al bijna 3 weken mijn maandstonden. raar hé. maak me daar wel een beetje zorgen over gezien de endometriose. en is natuurlijk ambetant ook . maar heb al gelezen dat dit normaal kan zijn en zal het dan donderdag eens bevragen.

succes iedereen

[T&T]

@anne: al 3 weken ongesteld, klinkt niet best. Misschien best donderdag melden en eventueel bloedprik vragen. Maar voor de endometriose is ongesteld zijn juist goed. Het groeit alleen wanneer ze voorbij zijn. Zolang je lichaam BMS afstoot, groeit de endo ook niet aan. Maar plezant is het niet!

@veer: welkom!!!! Ik hoop dat dit clubje je kan helpen om alles beter een plaats te geven. We begrijpen je hier echt wel! De teleurstellingen zijn altijd zwaar om dragen.

@dromertje: in Jette is het altijd 15 dagen na inseminatie. Maar als ze je zeggen vroeger te gaan, zou ik dat doen. Als het gelukt is, gaan ze toch al iets van HCG moeten zien denk ik. Ik ga normaal altijd op dag 15 maar als ik merk dat het echt niet gelukt is durf ik al op dag 14 of 13 bloedname te laten doen.

@nageltje: hopelijk wordt je snel ongesteld. Allée, dat klinkt wat dubbel maar dan kan je weer van start! Wij hebben enkel onze directe familie ingelicht, meer niet. Ik vind het al vreselijk dat mijn mama tijdens de wachtweken dagelijks belt om te vragen hoe gaat. Dus nu weet alleen mijn zus van deze poging. Ik wil geen "ocharme", "en, en, en" of "voel je al iets" meer.

Ik heb vanmorgend echo 2 gehad. 2 follikels links. Eéntje van 14mm en één van 18mm. Dus zal straks pregnyl worden. Ik wacht nog op telefoon van Jette. Dus ik smeek iedereen en alles voor een mega vruchtbare week!!!

[veer]

Dank jullie wel!

Ik vind het wel ontzettend fijn om verhalen te horen/ lezen van dames in hetzelfde schuitje zitten, voelt toch alsof je elkaar wat beter begrijpt en kunt steunen.
Wij hebben wel verteld aan mensen die dichtbij staan over onze wens en het traject.
Regelmatig word gevraagd hoe het ermee staat... en soms wil je er juist even niet mee geconfronteerd worden... aan de andere kant leven ze ook ontzettend mee en is het ook heel prettig om juist deze spannende en moeilijke tijd met hen te kunnen delen.

[stephanie14]

Ik mag ook altijd 15 dagen testen na UI. Vorige keren ben ik op dag 14 gegaan omdat mij dat beter uit kwam.
Ik krijg pas 2 à 3 dagen mijn regels nadat ik gestopt ben met utro. Heel vervelend vind ik. Moet ook 3x per dag steken.

Ik moet morgen terug voor bloed en echo. Mijn bloedwaarden zijn gezakt ipv gestegen Vraag me af hoe dat kan komen... iemand ervaring? Heb de dosis puregon moeten verhogen. Wat zit een mens toch raar ineen...

Wij hebben het aan onze directe familie gezegd en ook aan hele goede vrienden. Kwestie om toch niet altijd de vraag te krijgen "èèèèèn???? nog geen kindjes??" Dat deed zo pijn keer op keer Moet zeggen dat het nu wel makkelijker is om erover te praten. Er is een last van ons gevallen sinds ze het weten.

Ondertussen ken ik nog iemand die zwanger is na UI, dus meiden: HET KAN !! niet opgeven!

[Dromertje84]

@Veer: welkom! Ik schrijf hier zelf nog maar pas en voel me al helemaal thuis, dat komt dus goed! Kan deugd doen om van gedachten te wisselen met mensen die dezelfde gevoelens ervaren.

@Nageltje: ik neem de 200mg, geen idee op welke basis de de 100 of 200 geven... In het begin wist niemand dat we voor kindjes gingen, maar 2,5 jaar na onze trouw worden er toch vaak vragen gesteld. We hebben er dan ook voor gekozen om onze dichtste kring op de hoogte te stellen (ouders, close vrienden) en we vinden toch dat het oplucht om er eens over te kunnen praten. Zo zijn we ook al van 2 koppels te weten gekomen dat het bij hen ook niet van een leien dakje verlopen is.

@Anne: ik kan me voorstellen dat je snel wil starten met de volgende stap, veel succes !!

@T&T: spannende uren voor jou, succes !!

Ondertussen heb ik nog altijd buikpijn, maar erger dan dat ik mn regels zou krijgen. Net assistente van de gynaecoloog aan de lijn gehad: ze raadt aan om morgen toch al een bloedname te laten doen - indien ik niet zwanger ben, kan ik dan ook al stoppen met de utro. Ze zegt dat het geen zin heeft om onszelf zo op de proef te stellen door nog enkele dagen te wachten, en dat is eigenlijk wel waar. Fingers crossed dan maar !!

[T&T]

@dromertje: spannend. Ik duim voor je.

@nageltje: wij hebben beslist om het alleen nog te vertellen aan mensen die ons vragen waarom we nog geen kinderen hebben. We zijn tenslotte al bijna 38. Wie het vraagt krijgt bij ons een eerlijk antwoord. Wie niets vraagt, weet het niet. Dat is grotendeels zelfbescherming. We willen geen super verhalen meer horen over mensen die mensen kennen waarbij het wel gelukt is, of onnodig medelijden. Het ergste vind ik mensen die dan zeggen dat ze je begrijpen maar het nooit hebben meegemaakt. Daarom zwijgen we eerder. Alleen hier heb ik het gevoel dat ik echt begrepen word.

IUI staat bij mij gepland. Vanavond om 22u15 pregnyl en dan woensdagmorgend inseminatie. Mijn ventje moet al om 8u15 in jette zijn. Dat is echt wel vroeg en midden spits. Dus hij gaat weer mega gestresseerd zijn. Wil iedereen misschien een lichtje sturen naar hierboven dat het eindelijk mag lukken. Na 4 ICSI's en 5 IUI heb ik het stilaan gehad met hoop en verdriet. Voor één keer wil ik eens bangelijk goed nieuws krijgen...

[Nageltje]

Dat is grotendeels zelfbescherming. We willen geen super verhalen meer horen over mensen die mensen kennen waarbij het wel gelukt is, of onnodig medelijden. Het ergste vind ik mensen die dan zeggen dat ze je begrijpen maar het nooit hebben meegemaakt. Daarom zwijgen we eerder. Alleen hier heb ik het gevoel dat ik echt begrepen word.

Wat een mooie omschrijving!

Ik heb het alleen aan mijn baas en mijn zus (die zelf ook in behandeling is, oh ironie) verteld. Mijn vriendin heeft het wel verteld aan al haar collega's. Zij krijgt nu vaak de vraag hoe het ermee staat en hoe het met mij gaat. Toen ze 1 van hen vertelde dat ik een 'ween'-dag had nadat IUI 4 was mislukt, heeft die geantwoord: 'Maar alé, das ook belachelijk, er is ni eens iets geweest!' niemand zou dat ooit in mijn gezicht zeggen (hoop ik), maar er zijn er zeker meer die dat wel zouden denken (terwijl ze in je gezicht medelijden hebben). Dát wil ik dus vermijden!

Veeeeel succes T&T!
Ik duim voor een goede uitslag Dromertje!
Succes met 'de nieuwe start' Anne!

[Dromertje84]

Hier is het over & out voor de eerste IUI poging: de bloeduitslag was negatief. We hebben geprobeerd om niet te veel te hopen (jullie weten als geen ander hoe dat voelt) maar het blijft toch een zware dobber. Direct stoppen met utro, goedkeuring van het ziekenfonds afwachten voor de menopur (1e IUI was een poging met een natuurlijke cyclus) en over naar ronde 2. Concentreren is nu een beetje moeilijk hier...

@T&T: ik denk morgenochtend aan jullie !!

[veer]

@dromertje, wat ontzettend jammer.... natuurlijk heb je iedere keer stiekem wat hoop.. Het blijft moeilijk. Veel sterkte!

[T&T]

Dromertje: laat je gevoelens de vrije loop! In dit verhaal is er geen juist of fout, geen goed of slecht. Wat je voelt, is jouw waarheid en krop dat vooral niet op. Probeer het positief te bezien dat je vanaf nu hormonen mag spuiten en dat dit je kans alleen maar kan verhogen. Toch een heel ferme knuffel!

[Nageltje]

@dromertje: heel jammer! Hopelijk krijg je snel goedkeuring voor menopur en dan met nieuwe energie naar de volgende poging (maar uit ervaring weet ik dat je daar misschien vandaag en de eerst volgende dagen nog niet 'naar uitkijkt')...

[claires]

hallo allemaal,

Na al enkele maanden mee te lezen, is het misschien tijd om me toch ook aan te sluiten.
Ik ben ondertussen 2,5 jaar aan het proberen. Vorig jaar in januari miskraam gehad. Ik was ondanks alles toch blij. Ik kon zwanger worden en een miskraam komt toch vaker voor. In juni weer zwanger. Toen was ik toch wel erg ongerust en ja hoor, nog sneller dan de keer ervoor, kreeg ik weer een miskraam. Dan maar de mmm in. Zowel Gent als Jette bezocht, want hoe kies je in hemelsnaam een ziekenhuis voor zoiets belangrijks? Keuze is op jette gevallen. Na alle onderzoeken een gesprek met de gyn die het "dikke pech" noemde. Pech omdat er geen oorzaken zijn voor niet zwanger worden zo lange tijd en pech dat het twee maal misgelopen is. Ze stelde dan ook voor om eerst onder begeleiding en zonder echte behandeling het te proberen. De periode van commandovrijen was begonnen, met enkel ondersteuning van utro. Ondertussen zijn we vier maand verder en is het duidelijk dat ik vier maand tijd heb verloren.. Volgende week moet ik terug en zal ze KI voorstellen. week later valt mijn volgende eisprong dan ongeveer, dus als we dan niet snel bij counseling op afspraak kunnen zijn we weer een maand kwijt voor echte behandeling..

het begint ontzettend te wegen..
Vooral omdat ik toch niet het gevoel heb dat het super professioneel loopt. Zo ben ik in 2 maand tijd al 2 maal moeten gaan voor echo om daar dan te horen te krijgen "oeps, we zien niets meer, je eisprong was waarschijnlijk gisteren".

Ik hoop alleszins dat we nu snel naar KI kunnen overgaan en het dan allemaal wat professioneler aanvoelt. Mijn man zou echter liever overschakelen naar Gent, maar hoeveel tijd gaat dat weer osten...

Ik heb ondertussen het gevoel dat mijn familie en vrienden 1 voor 1 op vakantiebus gestapt zijn en vertrokken naar betere oorden en dat ik als enige achterblijf om hen uit te zwaaien. Ik heb ee ngeweldige man, maar toch vind ik het ongelooflijk hoe alleen je je voelt tijdens deze periode...

[stephanie14]

Welkom Claires !

Jammergenoeg welkom eigenlijk... Wat een triest verhaal. Ik leef echt met je mee. Ikzelf ga ook naar Jette en mag tot nu toe niet klagen van hun professionalisme. Ben er zeer tevreden over. Ook al ben ik zelf uit het Gentse ga ik telkens naar Jette. Nu begint dat ook te wegen. Ook 3 maand commandovrijen gedaan (goed gezegd ) en had toen ook het gevoel dat ik 3 maand kwijt was...

De moed niet verliezen ! Ik weet dat het moeilijk is, geloof me. We geraken er wel zeker? Deze morgen terug echo gehad en mijn follikels zijn niet gegroeid ondanks verhoogde dosis puregon. Deze maand is waarschijnlijk verloren want zit al op dag 18 :'( Echt een weendag vandaag.

Gelukkig is er het forum! Ik ben het volledig eens met T&T: hier heb ik het gevoel echt begrepen te worden!

[veer]

Hallo claires,

Hopelijk heb je na het gesprek weer wat meer vertrouwen en kun je gauw gaan starten met de ki.
Ik herken het gevoel van alleen staan ondanks dat ook ik een geweldige partner heb. Voor iedereen voelt het anders en iedereen gaat er weer op een andere manier mee om.
Dit forum is een hele fijne plek om allerlei info en verhalen te kunnen lezen en je gevoelens te kunnen delen. Hopelijk maakt dat het een klein beetje draaglijker voor je.