Hallo iedereen,
Ik zit hier al een tijdje mee te lezen, maar nog niet direct ons verhaal gedeeld. Jullie lijken ons een voor een allemaal super toffe meiden/vrouwen !
Ik zal ons eventjes voorstellen. Wij zijn Sharon en Annelies, 23 en 33 jaar. Wij zijn 2 vrouwen met een kinderwens. Het was bij ons direct duidelijk dat Annelies het kindje ging dragen. Annelies is 33 jaar, en is er al meer klaar voor, dan ik. Annelies is erg gezond, geen overgewicht, altijd geregeld ongesteld, etc. Misschien was dat fout van ons, maar wij dachten, we doen dit wel eventjes.
In September 2014 hadden we ons eerste gesprek in de fertiliteitkliniek. Dat verliep allemaal super goed. In November 2014 heeft Annelies haar kijkoperatie gehad, dat doen ze preventief, maar dat zag er ook allemaal super goed uit, dus onze gedachte, wij doen dit wel even, werd alleen maar versterkt.
In December 2014 zouden we de eerste cyclus meedoen. Op dag 8 mochten we binnen komen, en dan gingen we kijken naar de eitjes/follikels. Het zag er niet direct goed uit, de eitjes waren te klein. Door een hormonale afwijking denken de eitjes te vroeg dat ze klaar zijn met groeien. Dat heeft een speciale naam, maar daar kan ik zo eventjes niet opkomen. Dokter zei dat het deze cyclus niets ging worden. In januari kwamen we terug, maar dan op dag 1, zoals we met de dokter in December hadden afgesproken. Annelies liet bloed afnemen, we kregen alvast een voorraad Menopur mee, en in de middag zouden we te horen krijgen, hoe of wat. We mochten beginnen met de Menopur, en op dag 8 terug komen. Dag 8 was aangekomen, de eitjes groeide goed. Op dag 14 mochten we een Pregnyl zetten. Dat was onze eerste IUI poging. Die mislukte.
Er is toen een cyclus geweest, waar dat de eisprong spontaan was geweest, dus 11 dagen Menopur voor jan ... gespoten. Zo frustrerend.
Alles was voor de rest onder controle, met de Menopur groeien de eitjes super goed. Alles zit op schema, maar het wilt gewoon niet lukken. Je gaat je afvragen of er dan toch iets is wat we niet zien, maar de arts zegt dat alles goed is.
Wij beseffen heel goed dat het hetero koppels zijn, die al vaak maanden/jaren proberen voordat ze bij een fertiliteitarts terecht komen, dus wat hebben wij een geluk dat het niet anders kan ! We hebben ook nog maar 2/3 pogingen gehad, dus waar zeuren we over in feite. Maar het is zwaar, je wilt dit zoooo graag. Je kan het ook niet direct met mensen delen, en dat is ook niet zo fijn. Wij hopen dat we dit met jullie mogen/kunnen delen, en dat jullie kunnen mee hopen voor ons. Net zoals we dat doen voor jullie.
Nu weten we vrijdag of onze 3de poging wel gelukt zou zijn. De timing was deze keer perfect, we hebben geen Pregnyl moeten spuiten. Vrijdag (24-4) hadden we een afspraak, en uit het bloedonderzoek bleek, dat ze een eisprong had ! Zijn even later terug gereden voor de inseminatie. Toch denken we nu weer, het zal wel weer niet. Ze voelt zich niet anders dan normaal, blablabla. Maar is er dan nog een kleine kans dat het wel lukt ?
Merci voor het lezen van ons bericht.