Bericht
door voetjes » 16 juni 2015, 15:29
hoi iedereen,
Wij zijn nieuw hier en weten eigenlijk niet goed zo waar beginnen met het verhaal. Wij zijn jonge mamas van 31 met al een zoontje van bijna 8 uit een eerdere relatie.
Wij zijn vorig jaar januari begonnen aan heel de tocht naar een 2de kindje in het middelheim. Daar zeiden ze ons (achteraf wel terecht eigenlijk) dat we beter nog wat zouden wachten. Onze verbouwing was nog niet af en we woonden nog niet zo heel lang samen.
Dus in oktober (toen onze verbouwing zo goed als af was en er ondertussen trouwplannen waren) zijn we dan naar het uza gestapt en zijn we daar een procedure gestart. Daar hebben we alle verplichte psychologische tests gedaan, en hadden we er eigenlijk een goed oog op dat we dan binnenkort misschien wel mochten starten, tegen de zomer ofzo, wij hielden namelijk al rekening met de traagheid van het uza.
Maar toen in het midden van de kerstvakantie ben ik in het midden van de nacht afgevoerd naar de spoed met een ambulance met enorme pijn. Bleek dat ik een ciste ter grootte van een tennisbal had die geknapt was. 7 jaar eerder had ik ook al zoiets meegemaakt, maar veel kleiner. De gyneacoloog van het zh zei dat ik pcos heb en dat ik teveel eitjes aanmaak die niet rijpen, dus dat kinderen krijgen met omwegen zou moeten gebeuren. Dus vertelde ik dat we de hele mallemolen aan psychologische troep waren aan het doen in het uza. Hij had toen geantwoord dat hij dat maar idioot vond en als we het beu waren maar naar hem moesten komen. WIj hebben toen nog lachend gezegd dat hij ons plan B zou zijn.
In maart waren we eindelijk klaar met alle verplichte psychologische gesprekken en moesten we alleen nog een motivatie schrijven (de psycholoog vond dat we ons moesten verantwoorden omdat we allebei een atypische jeugd hebben gehad) waarin we moesten uitleggen waarom we een kind wilden en waarom we dachten dat we binnen 20 jaar nog samen zouden zijn enzo, waarna we eindelijk aan de medische testen zouden kunnen beginnen en daarna misschien eindelijk op een wachtijst voor donorzaad zouden kunnen komen. Wij wilden dat perfect doen dus hebben we er onze tijd voor genomen om die motivatie goed te schrijven, heel veel met elkaar gepraat en gaandeweg samen een brief opgesteld waar we allebei volledig achter stonden. Maar voor we het konden opsturen viel er al een brief van het uza in de bus. Afgewezen op gewetensclausule. We zijn nog nooit zo boos en teleurgesteld geweest.
De dag erop hebben we meteen gebeld naar de gyneacoloog van het zh dat mij in de kerstvakantie zo goed had geholpen. Ons plan B. 18 mei was onze eerste afspraak. Wij hebben wel alles zelf moeten doen, zelf naar het labo zaad gaan aanvragen,en cyclusopvolging zelf heel fel achtergezeten. Gisterenavond gingen we voor een foliekelmeting maar toen bleek dat ze al 30mm en 24mm waren, en dat de bloedwaarden ook wel aantoonden dat alles op punt stond om te springen. Dus hebben we gebeld naar het labo en zijn we het zaad gaan ophalen en is de iui gisterenavond nog gebeurd. Lang leve chlomid en pregnyl. FF voor alle duidelijkheid: wij hebben niks illegaals gedaan, wij hebben alleen al het loopwerk en papierwerk waar normaal heel veel tijd en geld in kruipt, dat een fertiliteitscentrum normaal doet, zelf gedaan.
Nu dus de zenuwslopende wachtweken. Wij duimen alvast voor iedereen in die ook in deze mallemolen zit.
En laat je niet zomaar een nee verkopen. Waar een wil is is een weg. Kwestie van de aanhouder wint.
IUI 1 op 15/06/2015 : negatief
IUI 2 op 16/07/2015: negatief
zomerstop
IUI 3 september 2015 niet doorgegaan door overstimulatie
IUI 3 op 09/10/15 MK op week 5
IUI 4 op 20/11/15
. Net gehoord dat ik de komende 4 dagen 1,5 Menopur per dag moet spuiten aangezien mn waarde nog maar 97 staat na 6 dagen Menopur. Maandag dan bloedname en waarschijnlijk echo.
.