IUI-clubje

[MayaM]

Hallo,

Ik begin volgende week aan mijn vierde ronde IUI. Daarna 1 maand pauze, hierin staat de hysteroscopie gepland. En dan in augustus en september 2x IUI. In augustus laat ik nog een DNA onderzoek doen, en maakt mijn gyn een afspraak voor UZ Leuven, waar we dan in september voor de eerste afspraak terecht kunnen. Hij verwacht dat wij dan in december/januari kunnen starten met IVF.

Wat betreft de pauzemaand, die kan echt wel deugt doen, en het is soms echt nodig om de batterijen even op te laden. Ik spreek uit ervaring.... Een jaar geleden kon het bij mij ook niet snel genoeg gaan, ik wou geen tijd verliezen en liep mezelf voorbij, dat is er ook uitgekomen na een tijdje en ben in een groot diep gat gevallen.
Ook op fysiek vlak kan een pauze deugt doen.
En je wordt inderdaad geleefd, je gaat dingen uitstellen, tripjes afzeggen enzovoort... Dat deed ik het afgelopen 1,5 jaar toch, maar nu probeer ik wat meer te genieten. Dingen doen die ik wil doen en van het leven genieten, anders houd ik dit niet vol.

Ook ik kijk dus uit naar mijn weekje naar de zon! Even weg uit deze omgeving en van alles en iedereen.

Ik heb vandaag contact gehad met ziekenhuis en ik ga starten met Menopur. Volgende week alles ophalen en ergens einde van de week krijg ik de uitleg van de gynaecoloog. Spannend en eng... Ben benieuwd hoe me dat gaat meevallen, zelf die spuitjes zetten.
Dan denk ik... Wat we er allemaal niet voor moeten doen he... En als je dan sommige koppels ziet, snel zwanger, veel kinderen,... Dan vraag ik mezelf af of sommige mensen wel beseffen hoeveel geluk ze hebben?

Achja, we kunnen er enkel maar het beste van maken. Maar op sommige dagen is dat bijzonder moeilijk.
Maar het positieve van vandaag: de zon schijnt! en het is bijna weekend!

[EKM81]

Inderdaad, positief blijven, meer kan je niet doen... Ik geloof ook dat positief blijven toch betere kansen geeft op zwangerschap dan super veel stress...

Even een vraagje! Ik heb voor de IUI van dinsdag Puregon genomen, en nu utrogestan. Vorige cyclus enkel utrogestan. De inseminatie was véél vlotter dan anders, maar nadien was erger. Ik heb véél meer buikkrampen, m'n buik staat nu echt opgeblazen... Kan dit door het feit komen dat ik 2 eitjes had, komt dit door Puregon, Utrogestan? Of gwn toeval en samenloop van vanalles?

[lot2110]

@MayaM

Die spuitjes vallen mee hoor. Ik ben wel gewend van spuitjes te zetten. Voor mijn immuunstoornis moet ik elke week een subclan infuus steken, waar ik dan een dik uurtje "aanhang" Dus de prikpen Gonal-f is peanuts vr mij
Maar dat gaat voor jou ook meevallen hoor. Een paar dagen stress, maar nadien prik je gewoon op automatische piloot. No worries!!
Ik heb er ook een moeilijke periode opzitten met het gevoel van "iedereen wordt zomaar zwanger en bij ons lukt het maar niet". Mijn twee beste vriendinnen zijn het afgelopen plots, zomaar, ongepland zwanger geworden van een tweede (!!) kindje! & op de dag dat ik mijn regels kreeg na 1ste IUI vernam ik van andere goeie vriendin dat zij ook opnieuw zwanger is.. Het steekt toch wel hè.. En ook al ben ik ontzettend blij voor hen, toch heb je ergens een wrang gevoel.. (ik toch).
Maar inderdaad: positief blijven.. denk ook wel dat een positieve geest een positieve invloed heeft op het lichaam

@EKM81
geen idee waardoor je meer pijn hebt nu.. Ik gebruik gonal-f en pregnyl, dus heb geen informatie over jouw medicatie.. Sorry! Ik had ook twee eitjes deze ronde: de inseminatie voelde ongeveer hetzelfde als de vorige maar ik had in de namiddag wel meer buikpijn. Vandaag ook gerommel en krampen.. Maar geen idee of het mijn darmen zijn of dat het gynaecologisch is.. Opgeblazen buik had ik eerste keer ook en heb ik nu ook.

FIJN WEEKEND!!!

[Lien86D]

Het wrange gevoel kennen we allemaal denk ik... Natuurlijk ben je blij voor je vriendinnen, maar je zou zooooveel blijer voor jezelf zijn he!

Ik krijg van de utrogestan ook krampen en een opgeblazen buik. Bijwerking van de hormonen zeker? Verder word ik gewoon erg boos van die vieze, stomme bolletjes

[MayaM]

@ EKM81: Ik heb geen ervaring met Puregon en Utrogestan, dus ik kan je niet zeggen of de klachten daar van komen. Wel heb ik 1 IUI gehad waarbij ik meteen erna superveel krampen had, maar dit is blijkbaar van de vloeistof die ze gebruiken. Dit was ook wel weg na enkele uren.
Daarna ook superopgeblazen, veel aangekomen in vocht enzovoort, maar denk dat dit eerder kwam door de hormonen die in het tweede deel van de cyclus vrijkomen. Deze ronde valt het bij mij nog al mee, ook wel wat vocht ophouden en gigantische vreetbuien Moet echt dringend terug gaan sporten, dat is er wat bij ingeschoten de afgelopen weken.

@Lottelies: Jij komt ook veel in aanraking met het ziekenhuis als ik het zo lees, de fertiliteitsbehandelingen en dan nog eens wekelijks voor je immuunstoornis. Wat een moed moet je hebben.
Wat betreft de spuiten, dit zal me wel lukken, ik moet wel, want ik werk bepaalde weken ook 's avonds dus moet ze zowiezo zelf kunnen zetten. Ik hoop wel dat ik de eerste dagen gebruik mag maken van thuisverpleging, zodat die nog eventjes helpen, tot dat ik 100% zeker weet dat ik het zelf kan.

@Lien86D: Ik heb geen ervaring met utrogestan maar heb er al veel over gelezen en op basis daarvan snap ik dat je boos bent. Denk jij ook eens nooit bij jezelf: Waar ben ik toch mee bezig ?!

Wat betreft het wrange gevoel bij een zwangerschap in de omgeving: dat gevoel is voor ons volkomen normaal. Ik haat soms de mensen in mijn omgeving die zwanger zijn, niet persoonlijk die persoon, maar gewoon het gegeven dat ze zwanger zijn. Ik ben er ook van overtuigd dat mensen die niet in het fertiliteitstraject zitten, niet weten wat voor gevoelens wij hebben en wat dat met een mens doen. Ik probeer het dan positief te bekijken want uiteindelijk heb ik al veel geleerd door hetgene waar we als koppel al doorgegaan zijn en wat we nog moeten gaan doorstaan.
Ook ben ik als persoon een beetje veranderd, het is nu makkelijker om onderscheid te maken tussen dingen die echt belangrijk zijn en dingen die het niet waard zijn.

Op een dag zal het voor ons allen ook wel eens lukken, in tussen tijd kunnen we er alleen het beste van maken...

Weet jullie omgeving dat jullie in het fertiliteitstraject zitten? In het begin was dit voor mij een absoluut staatsgeheim Maar nu dat we bijna 2 jaar later zijn, en na mijn BBZ merk ik wel dat ik er losser in wordt, op deze manier hoop ik ook dat mensen inzien wat dat allemaal inhoudt.

Geniet van de zon dames en een prettig weekend !

[EKM81]

Hier het eerste 'wacht'-weekend in mineur. Gisteren na het werk ziek geworden.
Had al wat last van krampen in m'n buik, dat was geen nieuws. Maar van 19u tot midden in de nacht verschillende keren moeten overgeven. Eigenlijk nog nooit zo erg gehad. Nu knock-out in de zetel!
Veel geslapen en ondertussen een héél klein beetje beter, toch al niet meer moeten overgeven. Moeilijk, want je kan niet echt veel medicatie nemen, toch? Heb een dafalgan genomen, omdat ik (waarschijnlijk door het vele overgeven) hoofdpijn had gekregen. En net nu het zonnetje schijnt... Hopelijk morgen weer wat beter!

[Dora26]

@Maya: Dat wrange gevoel herken ik ook sterk en natuurlijk is dat ook 'normaal'... Je gunt het een ander, maar je wil zelf ook wel héél graag.
En inderdaad, ik wist voordien al wel dat de kleine dingen in het leven belangrijk zijn, maar nu nog meer... besef ik dat ik me niet zo druk moet maken om 'prullen', want er zijn veel belangrijkere dingen in het leven!

@EKM81: Veel beterschap! Hopelijk snel weer beter... Veel medicatie kan je idd niet nemen, zelfs iets tegen de misselijkheid is niet altijd oké. Hopelijk brengt het ziek zijn goed nieuws met zich mee!

Hier nu 3de iui (2de met clomid) en 5kg bijgekomen op die korte tijd. Ik voel me daar helemaal niet lekker bij, ben van mezelf al heel onzeker over mijn lichaam en nu op korte periode 5kg erbij en een kledingmaat groter! Mijn jeans passen niet meer Nog mensen die zoveel zijn bijgekomen? Pffff

[Lien86D]

Ik ben hier even op alles tegelijk aan t reageren he:

Van het bijkomen mag ik niet klagen, eigenlijk. Ik was daar nochtans bang voor (en ik besef hoe oppervlakkig dat klinkt he, maar voor mij zou dat echt zoiets geweest zijn van 'en dat moet ik nu OOK nog ondergaan?!?').

Wat de misselijkheid betreft: antimetil is perfect veilig en helpt heel goed! Kan je gewoon zonder voorschrift halen.

En intussen weten mijn goede vrienden het wel. Vind ik ook fijner, want soms wil ik m'n hart eens luchten bij iemand anders dan mijn vriend. En de vriendinnen die intussen zwanger zijn geworden hebben dat, op een uitzondering na, steeds verteld als we ergens alleen waren; geen grote aankondigingen met de hele vriendengroep of zo en zijn super begripvol geweest.

[MayaM]

Ik ben in het begin ook wel aangekomen, 3 a 4 kg denk ik. Maar of dit echt door de Clomid komt? Geen idee eigenlijk, ik heb de indruk dat bij mij de "troostvoeding" eerder de oorzaak zal zijn....
In heel het gedoe met mijn BBZ ben ik best veel afgevallen, ben daar best ziek van geweest. Ik probeer dit gewicht nu wel aan te houden want ik merk dat ik me dan veel beter in mijn vel voel.

Dames nog eens een vraag... Ik heb me weer eens iets in mijn hoofd gehaald vrees ik en ik krijg het er niet uit. Een vriendin die ook aan kindjes wil beginnen is ook al radicaal gestopt met alcohol. Ik zelf drink wel af en toe nog eens een glas wijn of aperitief, maar ik let wel op. Mede ook omdat ik wist dat de afgelopen rondes slechts een kleine kans was tot zwangerschap heb ik gewoon af en toe een glas gedronken. Doordat mijn vriendin dus nu de alcohol al vanaf het begin volledig bant voel ik mij natuurlijk een grote loser. Want ik ben al bijna 2 jaar in behandeling en ik drink wel af en toe een glas... Trek ik mij dit nu weer te veel aan of ... ??

Op een duur begin je aan alles te twijfelen he, als je er zo lang op moet wachten. Ik had me wel voorgenomen dat als ik met Menopur begin, ik wel echt ga opletten. Maar ik weet niet of ik dat kan, mijn glaasjes voor altijd laten staan. Gezelligheid vind ik ook belangrijk, en dat is geen fles leegdrinken, maar 1 onschuldig glaasje op een avond...

Drinken jullie mannen ook wel of geen alcohol? Mijn man heeft altijd een supergoed staal voor IUI en drinkt wel gewoon af en toe zijn biertje. Niet dagelijks, maar occasioneel in het weekend. Een vaak wel eens een zwaarder bier.
Of heef dit dan ook weer invloed op de bevruchting en innesteling?

Ik zit momenteel in de ik-twijfel-aan-alles-fase .... ppff !!!

[EKM81]

Ik ben in het begin ook wel aangekomen, 3 a 4 kg denk ik. Maar of dit echt door de Clomid komt? Geen idee eigenlijk, ik heb de indruk dat bij mij de "troostvoeding" eerder de oorzaak zal zijn....
In heel het gedoe met mijn BBZ ben ik best veel afgevallen, ben daar best ziek van geweest. Ik probeer dit gewicht nu wel aan te houden want ik merk dat ik me dan veel beter in mijn vel voel.

Dames nog eens een vraag... Ik heb me weer eens iets in mijn hoofd gehaald vrees ik en ik krijg het er niet uit. Een vriendin die ook aan kindjes wil beginnen is ook al radicaal gestopt met alcohol. Ik zelf drink wel af en toe nog eens een glas wijn of aperitief, maar ik let wel op. Mede ook omdat ik wist dat de afgelopen rondes slechts een kleine kans was tot zwangerschap heb ik gewoon af en toe een glas gedronken. Doordat mijn vriendin dus nu de alcohol al vanaf het begin volledig bant voel ik mij natuurlijk een grote loser. Want ik ben al bijna 2 jaar in behandeling en ik drink wel af en toe een glas... Trek ik mij dit nu weer te veel aan of ... ??

Op een duur begin je aan alles te twijfelen he, als je er zo lang op moet wachten. Ik had me wel voorgenomen dat als ik met Menopur begin, ik wel echt ga opletten. Maar ik weet niet of ik dat kan, mijn glaasjes voor altijd laten staan. Gezelligheid vind ik ook belangrijk, en dat is geen fles leegdrinken, maar 1 onschuldig glaasje op een avond...

Drinken jullie mannen ook wel of geen alcohol? Mijn man heeft altijd een supergoed staal voor IUI en drinkt wel gewoon af en toe zijn biertje. Niet dagelijks, maar occasioneel in het weekend. Een vaak wel eens een zwaarder bier.
Of heef dit dan ook weer invloed op de bevruchting en innesteling?

Ik zit momenteel in de ik-twijfel-aan-alles-fase .... ppff !!!

Ik drink zelf geen alcohol als we in behandeling zijn. Het is wel traditie dat we bij een slecht resultaat er samen een glaasje op drinken. Alsof we zo toosten op geluk tijdens de volgende ronde. Ik weet dat ze alcohol afraden tijdens de zwangerschap, maar dat een glaasje occasioneel geen kwaad kan. Ik denk dat het erger is als je erom stresst, niet?
Ik ken vrienden die spontaan (en gemakkelijk) zwanger zijn geraakt tijdens de kerstperiode. Zowel man als vrouw hebben in die periode behoorlijk wat gedronken (logisch tijdens de feestdagen), en toch gaat alles goed met de zwangerschap. Dus misschien is het toeval, maar bij hen heeft het geen invloed gehad.
De reden waarom ik er geen drink is omdat ik het niet kan. Zit misschien in m'n hoofd. Ook omdat ik niet weet welke invloed het heeft met de medicatie die ik neem. Gewoon geen risico's die ik wil nemen
Maar jij moet doen waar jij je goed bij voelt. En misschien eens vragen aan de dokter?

[lot2110]

Hey allemaal

@EKM81: ik hoop voor jullie dat het ziek zijn inderdaad goed nieuws betekent!! *fingers crossed*

Op al het andere ga ik algemeen antwoorden

- Ik weeg tijdens de weken dat ik hormonen spuit 1,5 à 2 kg meer dan normaal. Maar in de wachtweken zijn die er direct af.. Er mogen bij mij wat extra kilootjes bij, maar voel er mij ook niet prettig bij hoor. Heb dan het gevoel dat al mijn broeken te krap zitten en dat ik met niks sta Of dat door de hormonen komt of doordat ik in die weken veeleer meer zin heb in chocolade weet ik niet

- Ik ben nooit een drinker geweest (ik lust enkel een glaasje bubbels), maar sinds we gestart zijn met de behandeling heb ik niet meer gedronken, enkel een glaasje na het slechte nieuws van de eerste ronde.

Ikzelf sinds zaterdag vlagen van misselijkheid. Niet dat ik moet overgeven, maar gewoon "aardig".. Ook heel moe, geslapen gisterennamiddag (wat absoluut niet van mijn gewoonte is) en sinds gisteravond ook hoofdpijn.. Het wordt dus een ellendige wachtweek vrees ik Die hormonen doen toch wat met ene lichaam hè

Ondanks het mooie lenteweer (haha) een zonnige en fijne werkweek gewenst!

[Dora26]

Wat alcohol betref; ik drink nu ondertussen al 8 jaar niets meer... Maar dat komt omdat ik nog medicatie neem voor iets anders en die combinatie (alcohol + medicatie) zorgt ervoor dat ik instant misselijk wordt, dus heb ik de alcohol afgezworen. Om eerlijk te zijn mis ik dat ook helemaal niet!
Mijn vriend drinkt zelf ook geregeld zijn biertje; de laatste keer was zijn staaltje minder goed dan de eerste keer en soms heb ik ook wel eens gedacht 'waarom blijft hij drinken terwijl ik al zoveel moeite moet doen met die behandelingen, de alcohol laten staan is dan toch maar een kleine bijdrage'...
Maar uiteindelijk... Je kan niet alles laten hé, wie weet hoe lang ben je nog bezig en moet je al die 'lekkere' dingen laten, als je zwanger bent kan het al helemaal niet meer!
Ik eet nu ook nog steeds rauw vlees, rauwe eieren etc. al die dingen die je tijdens een zwangerschap al moet laten, dus waarom zou je jezelf 'droog zetten' van al die kleine pleziertjes in het leven?
Zolang je niet overdrijft, denk ik wel dat het oké is hoor! Je moet jezelf tussendoor toch ook nog iets gunnen!

Hier alweer aan het aftellen; donderdagochtend eerste follikelmeting alweer!

[lot2110]

Spannend!! Ik duim voor goed groeiende follikeltjes!!

Mijn vriend drinkt sinds we gestart zijn ook bijna niets meer. Niet dat hijdat ervoor wel veel deed, maar de timing is ook wel goed: het voetbalseizoen is gedaan hè

[Lien86D]

Ik moet zeggen dat ik het anders doe. Toen we er in de herfst van aan begonnen, ben ik even volledig gestopt met drinken. Maar zodra het duidelijk was dat er met mij fysiek iets niet ok was, werden de mopjes in de omgeving over het feit dat ik toch wel zwanger moest zijn, vermits ik niet dronk, er te veel aan. En uiteindelijk heb ik beslist om zo normaal mogelijk te leven, om alles wat simpeler te maken. Ik eet sowieso vrij gezond, maar ik eet wel nog af en toe sushi of gerechten met rauwe eieren. Ik let extra op met onze kat (mijn vriend maakt de kattenbak wel schoon, supervoordeel ) en ik sport nog steeds, al vermijd ik in de wachtweken wel buikspieroefeningen en dergelijke. Wat alcohol betreft drink ik zoals daarvoor in de weken dat ik mijn regels heb of hormonen spuit (maar ik overdrijf nooit), en in de wachtweken beperk ik me tot één glas tijdens de occasionele etentjes.

Ik heb niet het gevoel dat ik daarmee m'n kansen beperk, gelet op het feit dat zo veel mensen (die uiteraard er niet zo op gefocust zijn als wij) pas na een maand of anderhalf beseffen dat ze zwanger zijn. Mijn vriend let er ook niet speciaal op, en zijn staal is altijd prima in orde.

Uiteraard moeten we allemaal gewoon doen waar we ons goed bij voelen, en ik begrijp absoluut dat heel wat dames volledig stoppen, maar ik wilde even de andere kant tonen

[MayaM]

@Lien86D: Bedankt voor jou visie, ik zit volledig met jou op 1 golflengte wat dat betreft Stelt me toch weer wat gerust.

Hier zijn de regels vandaag begonnen. Ben enorm ellendig: hoofdpijn, moe, misselijk, licht in het hoofd,...
Op naar donderdag: afspraak met gyn en uitleg Menopur. Ben wel benieuwd. Zaterdagavond al meteen iets gepland dus wil wel even weten hoe ik dat praktisch moet aanpakken....

Ik tel af... nog 1 ronde en dan een maand vakantie. Daar staat nog wel een hysteroscopie in gepland. Daar probeer ik alvast nog niet aan te denken