IUI-clubje

[irisbloem]

Hallo iedereen

Ik had gisteren mijn zesde poging. Het was zo een emotionele dag! Normaal ben ik altijd de sterke, veel dragende vrouw,
maar gisteren heb ik toch na héél lang de tranen op te houden ze even moeten laten gaan.
Na meer dan twee jaar proberen, 6 IUI pogingen valt het me toch allemaal even zwaar.
Gewoon de koppels zien in de wachtruimte en ik weer alleen (mijn man moest wel werken natuurlijk), er moeilijk kunnen over communiceren en weinig steun van mijn wederhelft helpt zeker niet in het proces. Het is me gewoon allemaal even te veel. Ik wil stoppen, maar het verlangen naar een klein wondertje is zo groot..en pijnlijk.

Nu was het de laatste IUI en zeker geen succes. Het staaltje van mijn man was niet goed, geen idee hoe of wat. Zelfs te weinig om te insemineren, maar ze hebben het wel gedaan. Al moet ik niet te veel hoop hebben zeggen ze. Mijn hoop is al begraven na mijn vierde mislukte inseminatie.

Gisteren dacht ik om mss eens bij een psycholoog te gaan. Dus wellicht een rare vraag, maar iemand ervaring met een psycholoog in Gent of van horen zeggen...

Alvast bedankt

Groetjes Sarah

Ik voel mij exact hetzelfde Ik had net mijn 5de poging, ben al meer dan anderhalf jaar bezig en heb de hoop ook opgegeven na mijn 4de mislukte inseminatie. Mijn man kan ook nooit mee (het is vaak al moeilijk om het staal te kunnen gaan maken), gelukkig kan mijn moeder meestal wel maar het is toch niet hetzelfde ... Ik heb 2 weken geleden bij mijn man aan de alarmbel getrokken omdat ik vond dat ik ook niet genoeg steun kreeg, we hebben dan eens goed gepraat en dat heeft geholpen. Ik heb ook al gedacht om naar een psycholoog te gaan maar ik denk niet dat dit mij gaat helpen. Afleiding is voor mij nog altijd het beste, en binnenkort even op vakantie. Ik loop ook verschrikkelijk moe door alles pffff Ik zou enerzijds zo graag stoppen en mijzelf rust gunnen zowel lichamelijk als psychisch maar de wens is ook te groot en de psychische rust ga ik niet krijgen. Daarnet is ook één van mijn ganzen plots gestorven, dat verdriet komt er dan ook nog eens bij
Ik wens jou veel sterkte!

[MjVB]

Hey dames, allemaal zo herkenbaar.
Het wachten is moordend. Al 4x mislukt - nog tot 6/8 wachten of deze poging wat wordt. Zowel in augustus als september krijg ik de vele bezoekjes aan het ivf-centrum niet ingepland
In mijn hoofd heb in het opgegeven. Ik ben ook blij met wat ik heb. Maar waarom lukte het vorige keer in ronde 1 en lukt het nu niet. Mijn hart schippert constant tussen hoop en wanhoop.
Maar toch dames, moeten we positief blijven. Een evt. Bevrucht eitje wil vast een positieve en warme baarmoeder

[Sarah90]

@irisbloem
Bij mij is dat dus juist hetzelfde hé. Alleen s morgens al het staaltje maken is al stress, dan nog dat ziekenhuis, dan nog mijn werk...pfff. Hoe kan je ontspannen in zo situaties?! Mijn moeder is ook al een paar keer mee geweest, maar de laatste keren had ik echt behoefte aan mijn partner.

Ja ik heb net een maand rust ingelast en lichamelijk was dit zoveel beter. Psychisch is zoals jij het beschrijft.
Mijn agenda zit bomvol voor afleiding. Ik werk fulltime, volg extra twee opleidingen (nu is het wel vakantie maar was toch een heel druk jaar), vrijwilligerswerk, familie, vrienden...soms denk ik waar vind ik zelf de tijd nog om aan een kinderwens te denken, zo druk! Maar ja hoor, die gedachten/verlangens blijven er ondanks de drukte.

Sterkte met het verlies van jouw gansje. Afscheid nemen van een diertje kan ook zo een pijn doen.
Voor jouw ook héél veel sterkte en geluk!

@MjvB
Ja vanaf de vierde mislukte IUI voel je dat toch hé. En idd die overstap naar IVF, er komt zoveel bij kijken. Augustus past voor mij ook al niet...en zo verstrijken de maanden.

Ik ben blij dat je al kan genieten van een eerste wondertje, maar ik begrijp je verlangen naar een tweede.
Ik hoop dat deze IUI jouw geluk is
Veel succes!!

[irisbloem]

Hallo,

Ik begin precies steeds meer last te hebben van de pregnyl en utrogestan. De eerste keren viel het mee maar sedert mijn 4de inseminatie zijn mijn klachten erger en blijven ook langer aanhouden. Deze keer is het extra erg, ik zou constant willen huilen, loop verschrikkelijk moe, heb last van rusteloze benen, lig er zelfs van wakker 's nachts, ook heb ik meer buikpijn precies of ik elk moment regels ga krijgen maar ik zit nog maar op de derde dag na de inseminatie. Ook ben ik de voorbije maanden nog maar enkele dagen zonder pijnlijke borsten geweest. Zijn er nog mensen die dit ervaren?

Alvast bedankt voor jullie reactie!

[ellie87]

@ irisbloem: ik neem deze maand geen hormonen en ik moet zeggen dat ik me echt wel beter voel. Niet dat ik door had dat ik me slecht voelde door de hormonen, maar nu dat ik ze niet genomen heb voel ik me oppeens veel minder moe en heb ik amper nog "negatieve buien". Volgens mij is de invloed van die homonen echt niet te onderschatten!
Maar oké, binnen een maand begin ik er terug aan want anders heb ik geen cyclus voor het goede doel he

Veel succes nog aan iedereen hier !

[Floorr]

Voel al paar dagen t aankomen en zie het ook telkens aan mijn lichaam. Maandstonden komen eraan!
Eerste dagen kan ik er zo depri van lopen! Echt down
Waarom moet alles zo moeilijk zijn?!?

Nog zolang wachten tt eerste seminatie. Word er gek van!!

[MjVB]

Hey Dames,

Vandaag voel ik me behoorlijk rot.... Ik volg ook op het 9maand.be Forum en daar worden ze allemaal plots zwanger.... Bovendien kreeg ik gisteren de opmerking dat ik zeker 5kg ben bijgekomen van de hormonen. Tofff Dank u!
Wanneer weten jullie meer?
Ik moet morgen nog maar eens een pregnyl 5000 spuiten en volgende week zondag bloedafname (6/8). Door de 3x 5000 pregnyl kan ik thuis nooit zelf testen. Het geeft telkens vals positief... niet zo leuk dus. En de dokter belt na de bloedafname tussen 18u en 20u - (vorige keer was het 21u20!!) Heb er zo weer geen zin in, in negatief nieuws.
Anderzijds kijk ik ook wel uit naar minstens 2 mdn zonder hormonen. Hopelijk raak ik zo die kilo's ook weer kwijt...

[irisbloem]

Hey Dames,

Vandaag voel ik me behoorlijk rot.... Ik volg ook op het 9maand.be Forum en daar worden ze allemaal plots zwanger.... Bovendien kreeg ik gisteren de opmerking dat ik zeker 5kg ben bijgekomen van de hormonen. Tofff Dank u!
Wanneer weten jullie meer?
Ik moet morgen nog maar eens een pregnyl 5000 spuiten en volgende week zondag bloedafname (6/8). Door de 3x 5000 pregnyl kan ik thuis nooit zelf testen. Het geeft telkens vals positief... niet zo leuk dus. En de dokter belt na de bloedafname tussen 18u en 20u - (vorige keer was het 21u20!!) Heb er zo weer geen zin in, in negatief nieuws.
Anderzijds kijk ik ook wel uit naar minstens 2 mdn zonder hormonen. Hopelijk raak ik zo die kilo's ook weer kwijt...

Ik heb ook altijd een hekel aan het wachten op dat telefoontje, met negatief nieuws ik neem utrogestan en dan mag ik pas op dag 16 gaan voor bloedtest, doe het altijd zo om helemaal zeker te zijn. Nu zal ik op vakantie zijn op het moment dat ik mag testen, dus zal het een urinetest worden maar dat mag pas op dag 18 pfff, gelukkig is dat de dag voor we weer naar huis gaan want wil de stemming op vakantie niet vergallen met mijn triest gemoed ... Bij mij zal het dus 11 augustus zijn als ik het zal weten ...

[Sarah90]

Dag iedereen

Ik voel me ook beter tijdens de rustmaanden zonder hormonen, zowel lichamelijk als emotioneel.
Nu doet ook weer alles zo pijn en voel ik mij veel vermoeider dan anders.
8 augustus zal ik het weten, maarja het voelt al negatief dus ik ga er zeker mijn zinnen niet opzetten.

@Floorr, ja waarom moet het allemaal zo moeilijk gaan. Ik heb ook geen idee. Veel sterkte, die eerste dagen zijn verschrikkelijk.

@MjVB Hopelijk krijg je deze keer een positief telefoontje. Ik ben ook wat bijgekomen van de hormonen, maar in de rustmaanden verlies ik die even snel. Het is meer zo opgeblazen gevoel dat ik heb..borsten en buik pfff.

Allé we liggen beetje allemaal dicht bij elkaar voor onze uitslagen! Veel geluk dames!

[SOHN]

Hoi iedereen,

Eventjes weggebleven door reis en omdat ik alles even wou laten rusten.
Vorige week hogere dosis Clomid opgestart en vandaag 2 follikels van 18 en 13 mm! Heel blij nadat er de vorige keer geen reactie was. Donderdag eerste keer IUI. Ik mag wel niet te hoge verwachtingen hebben zei de dokter aangezien mijn baarmoederslijmvlies zeer dun is. Maargoed, we zien wel, positief blijven en hopen op het beste!

@Saarje en MjVB: ik voel me ook enorm opgeblazen aan buik en borsten als ik aan de clomid zit! Ik heb tot zaterdag Clomid genomen en voelde me echt dik die dagen. Sinds vandaag is het weer beter, ofwel beeld ik het me in. Echt raar he wat dat doet met je lijf! Ik heb geen (werkende) weegschaal meer dus kan het niet in gewicht zien, maar ik denk dat er ook wel een 2-3 kilo bij is ondertussen. Wel lastig nadat ik van mijn 19 tot 29 altijd rond de 65-66 kilo heb gehangen, denk dat ik nu wel tegen de 70 begin te komen. Is niet echt dik voor mijn 1m72, maar is toch moeilijk als je er altijd vrij slank hebt bijgelopen :/. Dringend een weegschaal aanschaffen om het wat in de gaten te houden!

Veel succes nog aan iedereen en ik duim voor de dames in de wachtweken!

[Sarah90]

Hey Sohn,

Dat is super goed nieuws!! Veel succes vandaag met je eerste IUI, dat het direct een geslaagde mag zijn!

[HanneL]

Hallo iedereen

Ik lees al even mee op dit forum, maar sinds vorige maand hoor ik ook bij het IUI-clubje. Even kort schetsen: mijn eigen gynae zei steeds dat er niets aan de hand was, ook al had ik enorm veel bloedingen. Op aanraden van mijn acupuncturiste zijn we naar Dr. Decleer gestapt. Wat blijkt, ikzelf heb PCO en mijn man zijn spermakwaliteit is verre van optimaal. Mijn man werd inmiddels behandeld voor spataders, maar ondanks de verminderde kwaliteit is Dr. Decleer gestart met een tweede inseminatie. Hij zegt dat onze kansen toch tussen de 15% en 20% liggen. Ik vind dit moeilijk te geloven aangezien de beweeglijkheid in het eerste staal maar 6% was. We zien Dr. Decleer altijd enorm kort (ik denk maximum 5 minuten, behalve het eerste gesprek) en we krijgen zo weinig info.

Heeft iemand ervaring met een gelijkaardige situatie? Kunnen die slaagpercentages kloppen?
(Ik krijg vaak het gevoel dat IUI een verplicht nummertje is voor ze met IVF starten...)

[irisbloem]

Hallo iedereen

Ik lees al even mee op dit forum, maar sinds vorige maand hoor ik ook bij het IUI-clubje. Even kort schetsen: mijn eigen gynae zei steeds dat er niets aan de hand was, ook al had ik enorm veel bloedingen. Op aanraden van mijn acupuncturiste zijn we naar Dr. Decleer gestapt. Wat blijkt, ikzelf heb PCO en mijn man zijn spermakwaliteit is verre van optimaal. Mijn man werd inmiddels behandeld voor spataders, maar ondanks de verminderde kwaliteit is Dr. Decleer gestart met een tweede inseminatie. Hij zegt dat onze kansen toch tussen de 15% en 20% liggen. Ik vind dit moeilijk te geloven aangezien de beweeglijkheid in het eerste staal maar 6% was. We zien Dr. Decleer altijd enorm kort (ik denk maximum 5 minuten, behalve het eerste gesprek) en we krijgen zo weinig info.

Heeft iemand ervaring met een gelijkaardige situatie? Kunnen die slaagpercentages kloppen?
(Ik krijg vaak het gevoel dat IUI een verplicht nummertje is voor ze met IVF starten...)

Mijn gynaecoloog kijkt op het vlak van slaagkansen naar de leeftijd van de vrouw. Voor mij liggen ze dus lager omdat ik 40 ben. Het gebruik van hormoonstimulatie kan het percentage wel met zo'n 3 procent doen stijgen. Meestal begint men met IUI omdat dit minder belastend is dan IVF, zeker als men denkt dat het koppel kans op slagen heeft met IUI. In jullie geval zal ICSI misschien een betere behandelwijze zijn aangezien je man slechte spermakwaliteit heeft, maar wie weet lukt het met IUI. Veel succes!

Ik ben er wel zeker van dat als jullie dat willen vroeger kunnen overgaan naar IVF of ICSI en niet verplicht zijn het aantal IUI's te doen (3 of 6) die zij voorstellen.

[HanneL]

Hallo iedereen

Ik lees al even mee op dit forum, maar sinds vorige maand hoor ik ook bij het IUI-clubje. Even kort schetsen: mijn eigen gynae zei steeds dat er niets aan de hand was, ook al had ik enorm veel bloedingen. Op aanraden van mijn acupuncturiste zijn we naar Dr. Decleer gestapt. Wat blijkt, ikzelf heb PCO en mijn man zijn spermakwaliteit is verre van optimaal. Mijn man werd inmiddels behandeld voor spataders, maar ondanks de verminderde kwaliteit is Dr. Decleer gestart met een tweede inseminatie. Hij zegt dat onze kansen toch tussen de 15% en 20% liggen. Ik vind dit moeilijk te geloven aangezien de beweeglijkheid in het eerste staal maar 6% was. We zien Dr. Decleer altijd enorm kort (ik denk maximum 5 minuten, behalve het eerste gesprek) en we krijgen zo weinig info.

Heeft iemand ervaring met een gelijkaardige situatie? Kunnen die slaagpercentages kloppen?
(Ik krijg vaak het gevoel dat IUI een verplicht nummertje is voor ze met IVF starten...)

Mijn gynaecoloog kijkt op het vlak van slaagkansen naar de leeftijd van de vrouw. Voor mij liggen ze dus lager omdat ik 40 ben. Het gebruik van hormoonstimulatie kan het percentage wel met zo'n 3 procent doen stijgen. Meestal begint men met IUI omdat dit minder belastend is dan IVF, zeker als men denkt dat het koppel kans op slagen heeft met IUI. In jullie geval zal ICSI misschien een betere behandelwijze zijn aangezien je man slechte spermakwaliteit heeft, maar wie weet lukt het met IUI. Veel succes!

Ik ben er wel zeker van dat als jullie dat willen vroeger kunnen overgaan naar IVF of ICSI en niet verplicht zijn het aantal IUI's te doen (3 of 6) die zij voorstellen.

Dat klinkt wel logisch Irisbloem, en ik ben momenteel nog maar 29, dus misschien kan het dan toch. We hopen dat het lukt met IUI, want het is inderdaad heel wat minder belastend dan IVF. We hebben op korte termijn zoveel slecht nieuws te horen gekregen dat het soms moeilijk is om erin te blijven geloven, zeker als je ziet hoeveel mensen uiteindelijk de overstap moeten maken. Maar ik heb vandaag mijn FM dus hopelijk zijn we binnenkort vertrokken voor IUI 2. Vingers en duimen kruisen...

[Ephiny]

Vanochtend de inseminatie voor iui 3 gehad.
Afwachten maar weer...