Welkom terug!Chacha schreef: β5 oktober 2023, 19:04Hallo iedereen!
Aangezien ik de vorige keer zoveel steun had aan dit topic, zou ik me graag terug aansluiten!
In juni 2021 mama geworden van een zoontje via IUI, na 3 jaar proberen. Ik heb PCOS en mijn man iets minder goed zaad, maar we zijn al 3x zwanger geraakt en telkens heel snel eens we wat hulp hadden, dus het zou moeten lukken!
We zijn nu deze maand terug met IUI gestart voor een tweede kindje. Begonnen met Letrozol, afgelopen dinsdag was de follikel groot genoeg en heb ik ovitrelle moeten zetten. Deze ochtend dan inseminatie gehad.
Het staal van mijn man was wel veel lager dan vorige keer (toen 15milj, nu 1,9) en merk dat het me toch wat bang maakt. Heel ons traject was niet gemakkelijk en ook de baby-periode met ons zoontje was niet eentje om over naar huis te schrijven. Door dit alles, hadden we al wat besproken dat als het met IUI niet lukt, het wss ook geen ivf zal zijn (gezien de zwaarte van zoβn traject). Maar met die aantallen twijfel ik dus ook of het wel gaat lukken deze keerβ¦
Nu maar even afwachten tot de test binnen 2 weken.
Ik heb zelf geen ervaring met kwaliteit van zaadcellen en dergelijke.. maar ik heb wel meermaals op dit forum en op Facebook groepen gelezen dat er mannen zijn die vitaminen/supplementen nemen waardoor de hoeveelheid zaadcellen enorm toeneemt.. dit zou wel 3 maanden duren voordat je resultaat hebt. Maar misschien wel iets nuttig ? Uiteindelijk is het maar een vitaminenkuur dus kwaad kan dat niet..

Allesinds eerst al succes voor deze poging


Uiteindelijk is het maar eentje dat de eindmeet moet halen

. Door dit alles, hadden we al wat besproken dat als het met IUI niet lukt, het wss ook geen ivf zal zijn (gezien de zwaarte van zoβn traject). Maar met die aantallen twijfel ik dus ook of het wel gaat lukken deze keerβ¦
.
dochter geboren op 08/03/22
. 

. Alhoewel ik merk dat ik toch ook wat pieker, want waarom ben ik dan nog nooit zwanger geworden, als het bij hem zo top is⦠maar dat zoeken naar het waarom ga ik wat moeten lossen denk ik, ze weten het nu eenmaal niet⦠en wie weet is er niet eens een waarom en was het gewoon pech
, ik probeer dat van tegenwoordig wat los te laten maar is echt niet evident. Ik kan gelukkig alles verzetten aangezien ik zelfstandig therapeut ben maar ik voel me er soms wel wat schuldig over als ik bvb meerdere keren dezelfde client moet verzetten. Daarom ben ik wel heel open over het traject, dat mijn clienten zich niet beginnen af te vragen waarom ik regelmatig moet verzetten.