IUI-clubje
-
muisinie
- Berichten: 722
- Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52
hoi iedereen,
Liezeke, ik vind je ook echt een sterke dame!! ik wens jou en je ventje heel veel moed om deze gebeurtenis te verwerken en een plaatsje te geven.
Ik ben er zeker van dat Matéo* (trouwens een hele mooie naam) altijd op een of andere manier bij jullie zal zijn en dankbaar is.
Je bent hier meer dan welkom om je hart te luchten of gewoon te vertellen.
Moet een heel dubbel gevoel geweest zijn toen je hem in je armen mocht houden. Veel sterkte!!
Is toch al een goed teken dat de bevalling op zich goed is verlopen en je lichaam weer goed herstelt!
Tish81, veel succes voor deze maand!!!
groetjes muis
Liezeke, ik vind je ook echt een sterke dame!! ik wens jou en je ventje heel veel moed om deze gebeurtenis te verwerken en een plaatsje te geven.
Ik ben er zeker van dat Matéo* (trouwens een hele mooie naam) altijd op een of andere manier bij jullie zal zijn en dankbaar is.
Je bent hier meer dan welkom om je hart te luchten of gewoon te vertellen.
Moet een heel dubbel gevoel geweest zijn toen je hem in je armen mocht houden. Veel sterkte!!
Is toch al een goed teken dat de bevalling op zich goed is verlopen en je lichaam weer goed herstelt!
Tish81, veel succes voor deze maand!!!
groetjes muis
-
ringling
- Berichten: 739
- Lid geworden op: 17 maart 2010, 18:46
Hai,
Liezeke: Ik vind je een ongelooflijk sterke vrouw!! Ik kan me niet voorstellen wat je nu allemaal moet voelen... Matéo is een heel mooie naam voor je prachtig zoontje!
Ergens geloof ik ook dat wie we verloren op één of andere manier nog steeds over ons waken...
Hier ben ik me zelf nog steeds vrij rustig aan het houden. Nog wat buikpijn en gisteren nog een beetje bloedverlies. Toen ik hier donderdagavond over ah 'klagen' was zei mijn ventje (na eerst een hele tijd te negeren) dat het geen zin had om er over te zagen...
Tja, hij heeft vaak zoiets van 'zo weinig mogelijk over denken. Maar ja, zijn lichaam heeft er geen last van hé. Zo'n uitspraken in combinatie met de clomid zorgen bij mij dan voor ofwel erg slecht humeur of een huilbui...
Ivm de sauna: had ook gehoord dat dit niet zo goed is bij een prille zwangerschap. Wij hadden ook nog een bon en heb deze dan ook gepland in de week voor mijn IUI. Drinken hou ik ook voor de eerste 2 weken. Champagne, hoorde ik altijd, kan geen kwaad. Dus hier drink ik dan ook wel een glaasje van na de IUI. Voor de rest ben ik een beetje gekalmeerd... toen ik net stopte met mijn pil waste ik non stop mijn handen en deed zelfs handschoenen aan om een plantje in de keuken te verpotten...
Liezeke: Ik vind je een ongelooflijk sterke vrouw!! Ik kan me niet voorstellen wat je nu allemaal moet voelen... Matéo is een heel mooie naam voor je prachtig zoontje!
Ergens geloof ik ook dat wie we verloren op één of andere manier nog steeds over ons waken...
Hier ben ik me zelf nog steeds vrij rustig aan het houden. Nog wat buikpijn en gisteren nog een beetje bloedverlies. Toen ik hier donderdagavond over ah 'klagen' was zei mijn ventje (na eerst een hele tijd te negeren) dat het geen zin had om er over te zagen...
Ivm de sauna: had ook gehoord dat dit niet zo goed is bij een prille zwangerschap. Wij hadden ook nog een bon en heb deze dan ook gepland in de week voor mijn IUI. Drinken hou ik ook voor de eerste 2 weken. Champagne, hoorde ik altijd, kan geen kwaad. Dus hier drink ik dan ook wel een glaasje van na de IUI. Voor de rest ben ik een beetje gekalmeerd... toen ik net stopte met mijn pil waste ik non stop mijn handen en deed zelfs handschoenen aan om een plantje in de keuken te verpotten...
-
aardebeitje
- Berichten: 254
- Lid geworden op: 3 februari 2010, 15:28
Liezeke, je bent echt wel een sterke madam hoor Liezeke! Ik hoop voor u en uw ventje dat jullie de moed, sterkte en hoop vinden om dit te verwerken en een plaatsje te geven! Matéo zal ongetwijfeld voor altijd een plaatsje in jullie hart en leven hebben!
Blij te horen dat je lichaam goed hersteld en dat het nog meegevallen is voor je.
Neem alvast voldoende tijd samen met je ventje en weet dat we altijd klaarstaan voor je!
Dikke knuffel meid, mijn gedachten zijn bij je!
Tish, ik duim voor je meid! En 15 miljoen is zeker niet slecht hoor voor IUI!
groetjes, aardbeitje!
Blij te horen dat je lichaam goed hersteld en dat het nog meegevallen is voor je.
Neem alvast voldoende tijd samen met je ventje en weet dat we altijd klaarstaan voor je!
Dikke knuffel meid, mijn gedachten zijn bij je!
Tish, ik duim voor je meid! En 15 miljoen is zeker niet slecht hoor voor IUI!
groetjes, aardbeitje!
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heejheej,
Repeltje; niet erg hoor dat je dat vraagt, zou ik ook doen moest ik in je 'business' zitten;) voor we 'effectief' begonnen met gewoon proberen ben ik uitgebreid gaan informeren bij de neuroloog en gynecoloog hoe het zat met de medicatie die ik nam. aangezien ik voordien ook al lamictal (liep ik rond alsof ik tien potten koffie had gedronken) en keppra (kots en kotsmisselijk werd ik ervan) had genomen en ook depakine van mezelf meer zombie dan mens maakte was de combinatie die ik nam voor mezelf de beste en eigenlijk ook nog één van de minst schadelijke. enkel de lyrica (pregabalines), daarover wist men niet veel te zeggen. geen medicatie nemen is geen optie en alleen de lyrica stoppen zou mijn risico op aura's alleen verhogen en ook aura's zijn aanvallen. bovendien is de kans op nieuwe aanvallen bij verandering van medicatie vrij groot en bij nieuwe aanvallen is de kans op onder controle krijgen van de aanvallen maar één op vier. dus conclusie van neuroloog was; 'het is een risico (10%) maar moest je mijn vrouw zijn zou ik er voor gaan'. toffe gynecoloog zei (en dat bevestigde marleen onlangs ook) dat epilepsie sowieso dat risico op spina geeft men kan alleen de twee niet goed loskoppelen omdat medicatie wordt doorgenomen bij zwsch (was het de kip of het ei?) . we konden dus enkel van die 10% uitgaan en eigenlijk is dat niet zo veel, hé, toch nog 90% dat het goed gaat!
we hebben een jaar veel gebabbeld over het 'what if?' wat ons toch wat meer voorbereid maakte (al kan je je niet voorbereiden op de emotionele klap) en er dan voor gegaan. misschien daarom dat mijn cyclussen plots raar begonnen doen, was ik onbewust veel te angstig, wie weet?
wat we wel weten is dat murphy ons gevonden heeft en onze matéo die 10% aan zijn broek heeft gelapt. onze matéo vindt het allemaal niet zo erg, die is aan de zwaartekracht ontsnapt maar moeke en papa hebben het vaak knap lastig natuurlijk...
dus om je vraag te beantwoorden; never change a winning team en in mijn geval wil dat zeggen dat we dat risico nemen...
maar... en nu over nr quirina; het was verdorie de moeite waard. ik heb ook vanuit mijn beroep geleerd dat murphy niet alleen tijdens de zwsch toeslaat, hij doet het ook vaak erna en op zich is kinderen krijgen grotendeels 'loslaten'. en dat doet pijn, je vecht en schopt ertegen. en toch, toch is het zo mooi, net zoals het moment dat ik onze matéo in mijn armen hield. zo mooi, zo ontzettend mooi. ik voelde me een beetje 'raar' dat ik zo gelukkig was, het leek me ongepast. ik was vol van liefde, moederdag geeft voor mij volgende week een dubbel gevoel; enerzijds is onze matéo niet bij ons en doet het wel pijn, anderzijds voel ik zoveel moekesliefde dat ik hem ook echt ga vieren (met de poezekop al surrogaat;)).
maar nu over naar jullie!
in het begin van mijn beh had ik ook zo iets van 'leefregelkes' en was heel strikt (ik ben sowieso geen drankorgel zunnu) en lette ik ook op 'préparé eten en zo maar nadat mijn gynecoloog en ventje erop gewezen hebben dat ik me er alleen maar opgefokter en stressy werd en het innerlijk ook vloekte, de ene moment geen alcohol drinken en de volgende moment medicatie slikken die heel veel risico inhield, ben ik me ook tijdens de wachtweken meer beginnen ontspannen op vlak van leefregels. gelukkig want ik zou het niet volgehouden hebben als rauwekaasliefhebber;) en fijnproever;).
ook in mijn zwangerschap heb ik (op aanraden dan de gyn) enkel rauwe groenten goed gewassen, geen rauw vlees gegeten en geen rauwe kaas. ik was iets voorzichtiger met de poes en de kattebak poetste ventje. ik nipte wel soms nog mee met ventje van zijn aperitiefje (éénmaal per week). ik at wel nog rauwe vis, schaal en schelpdieren enz (maar had daar meestal nuldebotten goesting in;) koffie lustte ik gewoonweg niet meer. ook op een deftig restaurant dierf ik nog de sla op mijn bord op te eten zonder angst en gerookte zalm at ik ook nog wel. ik ging ook nog vijf minuutjes in de sauna na de fitnes.
wie zegt wat je moet doen? de ene gyne zegt dit, de ander dat en je leest zoveel, zelfs in de wetenschappelijke literatuur. ik besloot mijn gyn te vertrouwen en gerust te zijn met wat ik deed en achteraf gezien hebben al die 'zondekes' geen invloed gehad op onze matéo, behalve murphy met zijn 10%;)
maar ook na alles wat ik zeg kan je nog ongerust zijn en daardoor denk ik dat je gewoon het best doet waar je je het best bij voelt, ik denk niet dat er echte drankorgels in de populatie van DVO zitten, hé;), echte regels zijn er niet zoveel (buiten niet roken en niet overmatig alcohol drinken). maar weeral; doe waar je je zelf goed bij voelt:)
oh ja, onze matéo was helemaal zijne papa en eigenlijk wel al groot (22cm), hij had het mondje en de lippen van zijn papa en de neus van zijnen nonkel. ook de spieren en de teentjes van zijne papa zodat ik echt gefrustreerd was na een tijdje dat hij niets van mij had maar gelukkig vertelde de vroedvrouw dat de trekken van de mama pas later doorkwamen omdat de papa zijn kinderen bij de geboorte moet knn herkennen. oef!;) allee dan;)
ladies met komende NOD: ik brand al mijn kaarskes (en nog ééntje voor onze matéo;))!
liesje
Repeltje; niet erg hoor dat je dat vraagt, zou ik ook doen moest ik in je 'business' zitten;) voor we 'effectief' begonnen met gewoon proberen ben ik uitgebreid gaan informeren bij de neuroloog en gynecoloog hoe het zat met de medicatie die ik nam. aangezien ik voordien ook al lamictal (liep ik rond alsof ik tien potten koffie had gedronken) en keppra (kots en kotsmisselijk werd ik ervan) had genomen en ook depakine van mezelf meer zombie dan mens maakte was de combinatie die ik nam voor mezelf de beste en eigenlijk ook nog één van de minst schadelijke. enkel de lyrica (pregabalines), daarover wist men niet veel te zeggen. geen medicatie nemen is geen optie en alleen de lyrica stoppen zou mijn risico op aura's alleen verhogen en ook aura's zijn aanvallen. bovendien is de kans op nieuwe aanvallen bij verandering van medicatie vrij groot en bij nieuwe aanvallen is de kans op onder controle krijgen van de aanvallen maar één op vier. dus conclusie van neuroloog was; 'het is een risico (10%) maar moest je mijn vrouw zijn zou ik er voor gaan'. toffe gynecoloog zei (en dat bevestigde marleen onlangs ook) dat epilepsie sowieso dat risico op spina geeft men kan alleen de twee niet goed loskoppelen omdat medicatie wordt doorgenomen bij zwsch (was het de kip of het ei?) . we konden dus enkel van die 10% uitgaan en eigenlijk is dat niet zo veel, hé, toch nog 90% dat het goed gaat!
we hebben een jaar veel gebabbeld over het 'what if?' wat ons toch wat meer voorbereid maakte (al kan je je niet voorbereiden op de emotionele klap) en er dan voor gegaan. misschien daarom dat mijn cyclussen plots raar begonnen doen, was ik onbewust veel te angstig, wie weet?
wat we wel weten is dat murphy ons gevonden heeft en onze matéo die 10% aan zijn broek heeft gelapt. onze matéo vindt het allemaal niet zo erg, die is aan de zwaartekracht ontsnapt maar moeke en papa hebben het vaak knap lastig natuurlijk...
dus om je vraag te beantwoorden; never change a winning team en in mijn geval wil dat zeggen dat we dat risico nemen...
maar... en nu over nr quirina; het was verdorie de moeite waard. ik heb ook vanuit mijn beroep geleerd dat murphy niet alleen tijdens de zwsch toeslaat, hij doet het ook vaak erna en op zich is kinderen krijgen grotendeels 'loslaten'. en dat doet pijn, je vecht en schopt ertegen. en toch, toch is het zo mooi, net zoals het moment dat ik onze matéo in mijn armen hield. zo mooi, zo ontzettend mooi. ik voelde me een beetje 'raar' dat ik zo gelukkig was, het leek me ongepast. ik was vol van liefde, moederdag geeft voor mij volgende week een dubbel gevoel; enerzijds is onze matéo niet bij ons en doet het wel pijn, anderzijds voel ik zoveel moekesliefde dat ik hem ook echt ga vieren (met de poezekop al surrogaat;)).
maar nu over naar jullie!
in het begin van mijn beh had ik ook zo iets van 'leefregelkes' en was heel strikt (ik ben sowieso geen drankorgel zunnu) en lette ik ook op 'préparé eten en zo maar nadat mijn gynecoloog en ventje erop gewezen hebben dat ik me er alleen maar opgefokter en stressy werd en het innerlijk ook vloekte, de ene moment geen alcohol drinken en de volgende moment medicatie slikken die heel veel risico inhield, ben ik me ook tijdens de wachtweken meer beginnen ontspannen op vlak van leefregels. gelukkig want ik zou het niet volgehouden hebben als rauwekaasliefhebber;) en fijnproever;).
ook in mijn zwangerschap heb ik (op aanraden dan de gyn) enkel rauwe groenten goed gewassen, geen rauw vlees gegeten en geen rauwe kaas. ik was iets voorzichtiger met de poes en de kattebak poetste ventje. ik nipte wel soms nog mee met ventje van zijn aperitiefje (éénmaal per week). ik at wel nog rauwe vis, schaal en schelpdieren enz (maar had daar meestal nuldebotten goesting in;) koffie lustte ik gewoonweg niet meer. ook op een deftig restaurant dierf ik nog de sla op mijn bord op te eten zonder angst en gerookte zalm at ik ook nog wel. ik ging ook nog vijf minuutjes in de sauna na de fitnes.
wie zegt wat je moet doen? de ene gyne zegt dit, de ander dat en je leest zoveel, zelfs in de wetenschappelijke literatuur. ik besloot mijn gyn te vertrouwen en gerust te zijn met wat ik deed en achteraf gezien hebben al die 'zondekes' geen invloed gehad op onze matéo, behalve murphy met zijn 10%;)
maar ook na alles wat ik zeg kan je nog ongerust zijn en daardoor denk ik dat je gewoon het best doet waar je je het best bij voelt, ik denk niet dat er echte drankorgels in de populatie van DVO zitten, hé;), echte regels zijn er niet zoveel (buiten niet roken en niet overmatig alcohol drinken). maar weeral; doe waar je je zelf goed bij voelt:)
oh ja, onze matéo was helemaal zijne papa en eigenlijk wel al groot (22cm), hij had het mondje en de lippen van zijn papa en de neus van zijnen nonkel. ook de spieren en de teentjes van zijne papa zodat ik echt gefrustreerd was na een tijdje dat hij niets van mij had maar gelukkig vertelde de vroedvrouw dat de trekken van de mama pas later doorkwamen omdat de papa zijn kinderen bij de geboorte moet knn herkennen. oef!;) allee dan;)
ladies met komende NOD: ik brand al mijn kaarskes (en nog ééntje voor onze matéo;))!
liesje
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Liesje, toch. Wat ben jij een sterke madam!
Ik denk heel veel aan jullie allemaal hier, en ik blijf duimen, al is het een beetje van op een afstand. Over twee weken komt mijn operatie (en ja, ik zal waarschijnlijk juist op dat moment mijn
hebben.. Het zal op dag 29 zijn, en trust mijn lijf om nu juist in een natuurlijke cyclus eens mijn eisprong op tijd te hebben! Zal een smerige boel worden
)
Voor de rest ben ik er niet zoveel mee bezig, maar dan lees ik een verhaal op het internetnieuwsblad over iemand die een routine-kijkoperatie moest ondergaan, en geëindigd is met haar twee benen en 9 vingers geamputeerd! Ok, ze had de ziekte van Crohn en de complicatie kwam waarschijnlijk daarvan, maar moet dat dan juist gebeuren in 'mijn' ziekenhuis? En moet dat juist op het nieuws komen enkele weekjes voor mijn operatie??? Nog een mogelijk rampscenario erbij in mijn hoofd
http://www.nieuwsblad.be/article/detail ... =GG92PD79F
Maar kom, we gaan uit van het beste scenario: ze vinden iets dat verklaart waarom het tot nu toe niet gelukt is, en dat niet onoverkomelijk is! En intussen richt ik mij op ons trouwfeest! Dat komt ook dichterbij! Nog 6 weekjes maar meer
Liefs,
Wendy
Ik denk heel veel aan jullie allemaal hier, en ik blijf duimen, al is het een beetje van op een afstand. Over twee weken komt mijn operatie (en ja, ik zal waarschijnlijk juist op dat moment mijn
Voor de rest ben ik er niet zoveel mee bezig, maar dan lees ik een verhaal op het internetnieuwsblad over iemand die een routine-kijkoperatie moest ondergaan, en geëindigd is met haar twee benen en 9 vingers geamputeerd! Ok, ze had de ziekte van Crohn en de complicatie kwam waarschijnlijk daarvan, maar moet dat dan juist gebeuren in 'mijn' ziekenhuis? En moet dat juist op het nieuws komen enkele weekjes voor mijn operatie??? Nog een mogelijk rampscenario erbij in mijn hoofd
http://www.nieuwsblad.be/article/detail ... =GG92PD79F
Maar kom, we gaan uit van het beste scenario: ze vinden iets dat verklaart waarom het tot nu toe niet gelukt is, en dat niet onoverkomelijk is! En intussen richt ik mij op ons trouwfeest! Dat komt ook dichterbij! Nog 6 weekjes maar meer
Liefs,
Wendy
-
Violet
- Berichten: 122
- Lid geworden op: 16 februari 2010, 18:35
Dag dames
Liezeke, amaj respect voor u!
Heb Mateo opgezocht in ons namenboek en betekenis: "geschenk van Jahweh"
Als ik het zo lees was het echt een geschenkje
Moge jullie kleine engeltje voor altijd bij jullie in jullie hartje zijn!
Veel sterkte voor u en u ventje!
Wendel, ik zou mij niet zo druk maken, worst case scenarios bestaan altijd
Ik duim voor een positieve uitslag, misschien is er wel helemaal niets aan de hand (dat hebben we hier laatst ook gelezen)
Bij de vrienden waar we gisterne op babybezoek waren was eerst eentje met IVF geboren en 8 maand later bleek ze spontaan zwanger te zijn
Die gedachte gaf weer moed voor ons (neen ze weten het niet dus de vraag "en jullie??????" kwam weer pffffffff als ge dit allemaal zelf meegemaakt hebt vraagde dit toch zeker niet??)
Alé, morgen BN, ik ben benieuwd
Geniet van jullie zondag!
groetjes
Vi
Liezeke, amaj respect voor u!
Heb Mateo opgezocht in ons namenboek en betekenis: "geschenk van Jahweh"
Als ik het zo lees was het echt een geschenkje
Moge jullie kleine engeltje voor altijd bij jullie in jullie hartje zijn!
Veel sterkte voor u en u ventje!
Wendel, ik zou mij niet zo druk maken, worst case scenarios bestaan altijd
Ik duim voor een positieve uitslag, misschien is er wel helemaal niets aan de hand (dat hebben we hier laatst ook gelezen)
Bij de vrienden waar we gisterne op babybezoek waren was eerst eentje met IVF geboren en 8 maand later bleek ze spontaan zwanger te zijn
Die gedachte gaf weer moed voor ons (neen ze weten het niet dus de vraag "en jullie??????" kwam weer pffffffff als ge dit allemaal zelf meegemaakt hebt vraagde dit toch zeker niet??)
Alé, morgen BN, ik ben benieuwd
Geniet van jullie zondag!
groetjes
Vi
-
muisinie
- Berichten: 722
- Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52
hoi hoi
liezeke, zo fijn dat je matéo in je armen hebt kunnen houden en hem goed hebt kunnen bekijken. Je ventje zal ook wel trots geweest zijn dat zijn flinke zoon zoveel op hem leek.
Vind het echt chapeau dat je er zo goed kan over praten hier, dat helpt wellicht ook in het verwerkingsproces.
En wat jij beschrijft als Murphy dat zie ik ook altijd als "mijn lot" - ik heb zoiets van als het zo moet gebeuren dan zal het zo gebeuren. Dus feit dat ik zo lang op een baby moet wachten zal ook wel zijn reden hebben, maar het komt er wel!
wendel, ik was ook zo voor mijn kijkoperatie. Ik had ook zo'n schrik dat er iets zou foutlopen met de narcose en denk dat mijn hartslag dubbel sloeg van wat hij normaal slaat. Maar alles is goed verlopen. Mijn ventje wou paar dagen ervoor kijken naar een film "awake" (ik bespaar je de details
) maar ik had zoiets van NO WAY! - gewoon relaxen en je zal wel zien dat alles fijn loopt.
waarom moet je die operatie hebben? Hebben ze vermoedens van iets of is het een check up? Bij mij hebben ze niks gevonden.
Concentreer je maar op jullie trouwfeest !!! Bij ons ist voor 2011 maar zijn ook druk aan het plannen
Violet, grrrr ik haat ook zo die veelgestelde vraag!!! Ik vraag er bewust niet meer naar omdat ik weet dat die mensen in hetzelfde schuitje kunnen zitten als wij.
Vele groetjes, muis
liezeke, zo fijn dat je matéo in je armen hebt kunnen houden en hem goed hebt kunnen bekijken. Je ventje zal ook wel trots geweest zijn dat zijn flinke zoon zoveel op hem leek.
Vind het echt chapeau dat je er zo goed kan over praten hier, dat helpt wellicht ook in het verwerkingsproces.
En wat jij beschrijft als Murphy dat zie ik ook altijd als "mijn lot" - ik heb zoiets van als het zo moet gebeuren dan zal het zo gebeuren. Dus feit dat ik zo lang op een baby moet wachten zal ook wel zijn reden hebben, maar het komt er wel!
wendel, ik was ook zo voor mijn kijkoperatie. Ik had ook zo'n schrik dat er iets zou foutlopen met de narcose en denk dat mijn hartslag dubbel sloeg van wat hij normaal slaat. Maar alles is goed verlopen. Mijn ventje wou paar dagen ervoor kijken naar een film "awake" (ik bespaar je de details
waarom moet je die operatie hebben? Hebben ze vermoedens van iets of is het een check up? Bij mij hebben ze niks gevonden.
Concentreer je maar op jullie trouwfeest !!! Bij ons ist voor 2011 maar zijn ook druk aan het plannen
Violet, grrrr ik haat ook zo die veelgestelde vraag!!! Ik vraag er bewust niet meer naar omdat ik weet dat die mensen in hetzelfde schuitje kunnen zitten als wij.
Vele groetjes, muis
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Hoi, nog even komen koekeloeren.
Liesje, ik dacht het wel hoor dat na al die jaren je medicatie wel al op punt gesteld was. En het risico op nieuwe aanvallen moet je zeker niet nemen. Gewoon hopen dat Murphy de volgende keer zich met andere dingen bezig houdt hé.
Bij ons is hij ook al langs geweest, de rotzak. 1 op 400 mannen heeft azoöspermie. En wij moesten natuurlijk net dat ene lotje trekken. En van die groep heeft 60% gewoon geen zaadleiders, makkelijk op te lossen door even via een TESE, zaadcelltjes te halen. Niet dus. Wij vielen dus schoon in de 0.1%
Wat ik je gewoon wil zeggen, t leven is niet eerlijk! En vaak voelt het allemaal surrealistisch aan. Maar één ding weet ik zeker, ooit gaan we al die statistiekjes vergeten en gewoon genieten van ons gezinnetje. Mateo* gaat daar voor zorgen!!
Quirina. Ik heb me een jaar lang als zwangere gedragen: niet drinken na NOD, op recepties aan de ober vragen wat er in de toastjes zat etc... Toen we deze zomer hoorden dat er 0.0% kans was op een zwangerschap (als dat geen duidelijke statistiek is), heb ik me voorgenomen me nooit meer als zwangere te gedragen voordat ik het zwart op wit zou zien dat het zover is. mijn ventje was het daar niet mee eens, hij wou zelfs het kleinste risico niet nemen. Na een consultatie bij de gyn zijn we tot de volgende conclusie gekomen: drinken mag, zelfs tijdens de wachtweken, het zij met mate. Slaatjes pas ik mee op, zelfs voor de wachtweken, omdat een toxo-besmetting net voor de insem niet direct over is. Mááár. bij mijn tweede ronde was ik er zodanig weinig over aan het denken dat ik ook foute dingen heb gegeten, zonder me daar achteraf slecht bij te voelen. Omdat ik een beetje kamp met dalend zelfvertrouwen (sinds het stoppen met de pil, word ik geplaagd door puistjes, kroeshaar, beetje meer beharing enzo), ga ik regelmatig onder de zonnebank zodat ik terug van mezelf vind dat ik een schoon repelsteeltje ben. Ook dat doe ik niet tijdens de ww, maar alleen omdat ik denk dat ik me anders schuldig zou voelen bij een negatief resultaat...
voila, genoeg getypt, terug aan het werk.
Voilet, ik duim voor morgen!!!!
Een dikke groepsknuffel!
repelsteeltje x
Liesje, ik dacht het wel hoor dat na al die jaren je medicatie wel al op punt gesteld was. En het risico op nieuwe aanvallen moet je zeker niet nemen. Gewoon hopen dat Murphy de volgende keer zich met andere dingen bezig houdt hé.
Bij ons is hij ook al langs geweest, de rotzak. 1 op 400 mannen heeft azoöspermie. En wij moesten natuurlijk net dat ene lotje trekken. En van die groep heeft 60% gewoon geen zaadleiders, makkelijk op te lossen door even via een TESE, zaadcelltjes te halen. Niet dus. Wij vielen dus schoon in de 0.1%
Wat ik je gewoon wil zeggen, t leven is niet eerlijk! En vaak voelt het allemaal surrealistisch aan. Maar één ding weet ik zeker, ooit gaan we al die statistiekjes vergeten en gewoon genieten van ons gezinnetje. Mateo* gaat daar voor zorgen!!
Quirina. Ik heb me een jaar lang als zwangere gedragen: niet drinken na NOD, op recepties aan de ober vragen wat er in de toastjes zat etc... Toen we deze zomer hoorden dat er 0.0% kans was op een zwangerschap (als dat geen duidelijke statistiek is), heb ik me voorgenomen me nooit meer als zwangere te gedragen voordat ik het zwart op wit zou zien dat het zover is. mijn ventje was het daar niet mee eens, hij wou zelfs het kleinste risico niet nemen. Na een consultatie bij de gyn zijn we tot de volgende conclusie gekomen: drinken mag, zelfs tijdens de wachtweken, het zij met mate. Slaatjes pas ik mee op, zelfs voor de wachtweken, omdat een toxo-besmetting net voor de insem niet direct over is. Mááár. bij mijn tweede ronde was ik er zodanig weinig over aan het denken dat ik ook foute dingen heb gegeten, zonder me daar achteraf slecht bij te voelen. Omdat ik een beetje kamp met dalend zelfvertrouwen (sinds het stoppen met de pil, word ik geplaagd door puistjes, kroeshaar, beetje meer beharing enzo), ga ik regelmatig onder de zonnebank zodat ik terug van mezelf vind dat ik een schoon repelsteeltje ben. Ook dat doe ik niet tijdens de ww, maar alleen omdat ik denk dat ik me anders schuldig zou voelen bij een negatief resultaat...
voila, genoeg getypt, terug aan het werk.
Voilet, ik duim voor morgen!!!!
Een dikke groepsknuffel!
repelsteeltje x
Laatst gewijzigd door Repelsteeltje op 2 mei 2010, 15:51, 2 keer totaal gewijzigd.
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
liezeke liezeke liezeke, je bent zooooooooooo sterk en zooooooooooo goed bezig! matéo is een prachtige naam!!! proficiat en veel sterkte!
wendel, succes met je operatie. stelt niet veel voor hoor, don't worry. alleen de verdoving vond ik vervelend. (er is al heel wat over geschreven op andere toppics hier)
en sahra, waar zit je? hoe was je resultaat? ik vind hier nergens een berichtje van je?
veel succes allemaal!!!
wendel, succes met je operatie. stelt niet veel voor hoor, don't worry. alleen de verdoving vond ik vervelend. (er is al heel wat over geschreven op andere toppics hier)
en sahra, waar zit je? hoe was je resultaat? ik vind hier nergens een berichtje van je?
veel succes allemaal!!!
-
rainbow
- Berichten: 731
- Lid geworden op: 17 februari 2010, 14:31
hey iedereen,
gisteren weer die vriend (van de stomme opmerkingen vorige week) gezien op borrel bij hem thuis, nee gelukkig geen babyborrel (dat ze daar nog maar héél lang mee wachten!!) maar omdat hij is gaan samenwonen. Hij denkt dus te weten dat ik hormonen neem en dat we verder natuurlijk proberen (omdat ik vorige week geen zin had om hem te verbeteren)en hij fluisterde in mijn oor bij het afscheid 'en goed oefenen he!!' grr, denkt hij nu echt dat dat nog gepast is om zoiets te zeggen? klinkt alsof het tof is, de situatie waar we inzitten
volgende keer ga ik echt zeggen dat hij al zijn opmerkingen maar achterwege moet laten, heb gisteren alleen zeer duidelijk met mijn ogen gerold.. blijkbaar heeft hij dat ook al een paar keer tegen mijn ventje gezegd
liezeke: goed dat het voor jou ook een positieve ervaring was tussen het verdriet door.. je mag met recht en rede trots zijn op je zoontje!! en inderdaad die stomme Murphy.. nog veel sterkte! weet dat je hier any time met om het even wat mag komen praten he! wij zullen je zo goed als het kan steunen!
violet: ja jammer dat ze toch nog die vervelende vraag stellen.. anderszijds hopen ze waarschijnlijk dat het bij jullie vlotter zal gaan. en als zij hetzelfde hebben meegemaakt, wil je het dan ook niet met hen delen? daarna zullen ze vast veel begrijpender reageren. denk ik toch. goede vriendin van mij in zelfde situatie (1e kindje via IVF, 2e kindje spontaan en vroeger dan gedacht), weet het wel bij ons en ondanks dat ze ook vaak vraagt van 'nog geen goed nieuw?' merk ik dat het anders is, ik merk dat ze erg met me meeleeft. op die manier kan ik het goed verdragen van haar.
verder nog succes voor allemaal en nog een prettige zondagnamiddag!!
liefs
gisteren weer die vriend (van de stomme opmerkingen vorige week) gezien op borrel bij hem thuis, nee gelukkig geen babyborrel (dat ze daar nog maar héél lang mee wachten!!) maar omdat hij is gaan samenwonen. Hij denkt dus te weten dat ik hormonen neem en dat we verder natuurlijk proberen (omdat ik vorige week geen zin had om hem te verbeteren)en hij fluisterde in mijn oor bij het afscheid 'en goed oefenen he!!' grr, denkt hij nu echt dat dat nog gepast is om zoiets te zeggen? klinkt alsof het tof is, de situatie waar we inzitten
liezeke: goed dat het voor jou ook een positieve ervaring was tussen het verdriet door.. je mag met recht en rede trots zijn op je zoontje!! en inderdaad die stomme Murphy.. nog veel sterkte! weet dat je hier any time met om het even wat mag komen praten he! wij zullen je zo goed als het kan steunen!
violet: ja jammer dat ze toch nog die vervelende vraag stellen.. anderszijds hopen ze waarschijnlijk dat het bij jullie vlotter zal gaan. en als zij hetzelfde hebben meegemaakt, wil je het dan ook niet met hen delen? daarna zullen ze vast veel begrijpender reageren. denk ik toch. goede vriendin van mij in zelfde situatie (1e kindje via IVF, 2e kindje spontaan en vroeger dan gedacht), weet het wel bij ons en ondanks dat ze ook vaak vraagt van 'nog geen goed nieuw?' merk ik dat het anders is, ik merk dat ze erg met me meeleeft. op die manier kan ik het goed verdragen van haar.
verder nog succes voor allemaal en nog een prettige zondagnamiddag!!
liefs
-
muisinie
- Berichten: 722
- Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52
hey meiden
rainbow: Het is toch o zo hatelijk als ze afkomen met van die flauwe praat als "flink oefenen" hé! In het begin is dat allemaal heel leuk en fun maar na 2 jaar oefenen ben je dat toch beu. Ik denk niet dat ik de enige ben als ik zeg dat het soms op "commando" moet omdat het net de periode is en dat is alles behalve fun.
De laatste tijd heb ik er soms echt geen zin in, precies of mijn lichaam zegt van het gaat toch niet dus waarom energie in steken.
Deze maand proberen we het anders aan te pakken en omdat we weten dat we volgende maand toch met IUI beginnen zien de deze laatste maand als een funperiode en doen we gewoon waar we zin in hebben, misschien dat er dan wel een liefdesbaby uit komt zonder al dat geforceer
violet: mijn 2beste vriendinnen zijn ook op de hoogte en zoals rainbow zegt van hen kan ik dat echt wel goed verdragen als ze vragen of we al goed nieuws hebben. het is inderdaad op een andere manier en ze vragen het omdat ze ECHT geïnteresseerd zijn.
Ook al zitten zij dan neit in die situatie, toch voel ik dat ze me beter begrijpen dan voordien.
groetjes
rainbow: Het is toch o zo hatelijk als ze afkomen met van die flauwe praat als "flink oefenen" hé! In het begin is dat allemaal heel leuk en fun maar na 2 jaar oefenen ben je dat toch beu. Ik denk niet dat ik de enige ben als ik zeg dat het soms op "commando" moet omdat het net de periode is en dat is alles behalve fun.
De laatste tijd heb ik er soms echt geen zin in, precies of mijn lichaam zegt van het gaat toch niet dus waarom energie in steken.
Deze maand proberen we het anders aan te pakken en omdat we weten dat we volgende maand toch met IUI beginnen zien de deze laatste maand als een funperiode en doen we gewoon waar we zin in hebben, misschien dat er dan wel een liefdesbaby uit komt zonder al dat geforceer
violet: mijn 2beste vriendinnen zijn ook op de hoogte en zoals rainbow zegt van hen kan ik dat echt wel goed verdragen als ze vragen of we al goed nieuws hebben. het is inderdaad op een andere manier en ze vragen het omdat ze ECHT geïnteresseerd zijn.
Ook al zitten zij dan neit in die situatie, toch voel ik dat ze me beter begrijpen dan voordien.
groetjes
-
muisinie
- Berichten: 722
- Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52
hey meiden
rainbow: Het is toch o zo hatelijk als ze afkomen met van die flauwe praat als "flink oefenen" hé! In het begin is dat allemaal heel leuk en fun maar na 2 jaar oefenen ben je dat toch beu. Ik denk niet dat ik de enige ben als ik zeg dat het soms op "commando" moet omdat het net de periode is en dat is alles behalve fun.
De laatste tijd heb ik er soms echt geen zin in, precies of mijn lichaam zegt van het gaat toch niet dus waarom energie in steken.
Deze maand proberen we het anders aan te pakken en omdat we weten dat we volgende maand toch met IUI beginnen zien de deze laatste maand als een funperiode en doen we gewoon waar we zin in hebben, misschien dat er dan wel een liefdesbaby uit komt zonder al dat geforceer
violet: mijn 2beste vriendinnen zijn ook op de hoogte en zoals rainbow zegt van hen kan ik dat echt wel goed verdragen als ze vragen of we al goed nieuws hebben. het is inderdaad op een andere manier en ze vragen het omdat ze ECHT geïnteresseerd zijn.
Ook al zitten zij dan neit in die situatie, toch voel ik dat ze me beter begrijpen dan voordien.
groetjes
rainbow: Het is toch o zo hatelijk als ze afkomen met van die flauwe praat als "flink oefenen" hé! In het begin is dat allemaal heel leuk en fun maar na 2 jaar oefenen ben je dat toch beu. Ik denk niet dat ik de enige ben als ik zeg dat het soms op "commando" moet omdat het net de periode is en dat is alles behalve fun.
De laatste tijd heb ik er soms echt geen zin in, precies of mijn lichaam zegt van het gaat toch niet dus waarom energie in steken.
Deze maand proberen we het anders aan te pakken en omdat we weten dat we volgende maand toch met IUI beginnen zien de deze laatste maand als een funperiode en doen we gewoon waar we zin in hebben, misschien dat er dan wel een liefdesbaby uit komt zonder al dat geforceer
violet: mijn 2beste vriendinnen zijn ook op de hoogte en zoals rainbow zegt van hen kan ik dat echt wel goed verdragen als ze vragen of we al goed nieuws hebben. het is inderdaad op een andere manier en ze vragen het omdat ze ECHT geïnteresseerd zijn.
Ook al zitten zij dan neit in die situatie, toch voel ik dat ze me beter begrijpen dan voordien.
groetjes
-
Hamster
- Berichten: 147
- Lid geworden op: 18 september 2009, 22:01
hej,
ben niet vaak actief op dit forum (al lees ik wel geregeld mee), toch wil ik alle sterke madammen én hun partners een hart onder de riem steken.
en op dit moment toch in het bijzonder voor jou liezeke: veel sterkte bij de verwerking van al jullie 'mixed emotions'.
hier is derde iui een feit. in de plaats van af te tellen naar NOD, ga ik aftellen naar vakantie én dan keren we gewoon met goed nieuws terug
wou nog effe reageren i.v.m. sauna en zonnebank bezoekjes... toen ik vorige keer vroeg of ik op bepaalde zaken moest letten na iui, zei de vroedvrouw spontaan dat sauna en zonnebank na iui de innesteling bemoeilijken. wou dit toch effe met jullie delen. al doet iedereen hier uiteraard zijn zin mee.
ikzelf let wel op bij het eten van groentjes ed. (niet immuun voor toxoplasmose). al smaakt een bbq zonder groentjes niet hetzelfde, zo heb ik dit weekend ervaren. verder business as usual!
voor iedereen een dikke knuffel, puur en zacht,
hamster
ben niet vaak actief op dit forum (al lees ik wel geregeld mee), toch wil ik alle sterke madammen én hun partners een hart onder de riem steken.
en op dit moment toch in het bijzonder voor jou liezeke: veel sterkte bij de verwerking van al jullie 'mixed emotions'.
hier is derde iui een feit. in de plaats van af te tellen naar NOD, ga ik aftellen naar vakantie én dan keren we gewoon met goed nieuws terug
wou nog effe reageren i.v.m. sauna en zonnebank bezoekjes... toen ik vorige keer vroeg of ik op bepaalde zaken moest letten na iui, zei de vroedvrouw spontaan dat sauna en zonnebank na iui de innesteling bemoeilijken. wou dit toch effe met jullie delen. al doet iedereen hier uiteraard zijn zin mee.
ikzelf let wel op bij het eten van groentjes ed. (niet immuun voor toxoplasmose). al smaakt een bbq zonder groentjes niet hetzelfde, zo heb ik dit weekend ervaren. verder business as usual!
voor iedereen een dikke knuffel, puur en zacht,
hamster
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Hey Hamster,
Leuk nog iets van je te horen.
Goed dat je dat even zegt van die zonnebank en saunakes. Als het een bewezen negatief effect heeft, is het minder moeilijk om het te laten
Mja, die groentjes, ik vind het echt supermoeilijk. Vaak moet ik de rauwe groentjes laten liggen, maar zijn dan vaak de enige groentjes die ik die dag zou kunnen eten. Aangezien ik vaak in het bedrijfsrestaurant werk, kan ik niet kiezen. Dus soms denk ik 'wat zou nu het slechtste zijn: groentjes eten en toxoplasmose oplopen of geen groentjes maar een vitaminetekort'... Moeilijk moeilijk.
Maar deze maand laat ik mij volledig gaan, in de hoop om alsnog toxo op te lopen vóór een zwangerschap. (en nee, ik kom niet bij jullie allemaal de kattenbak proper maken
)
Liefs,
repelsteeltje
Leuk nog iets van je te horen.
Goed dat je dat even zegt van die zonnebank en saunakes. Als het een bewezen negatief effect heeft, is het minder moeilijk om het te laten
Mja, die groentjes, ik vind het echt supermoeilijk. Vaak moet ik de rauwe groentjes laten liggen, maar zijn dan vaak de enige groentjes die ik die dag zou kunnen eten. Aangezien ik vaak in het bedrijfsrestaurant werk, kan ik niet kiezen. Dus soms denk ik 'wat zou nu het slechtste zijn: groentjes eten en toxoplasmose oplopen of geen groentjes maar een vitaminetekort'... Moeilijk moeilijk.
Maar deze maand laat ik mij volledig gaan, in de hoop om alsnog toxo op te lopen vóór een zwangerschap. (en nee, ik kom niet bij jullie allemaal de kattenbak proper maken
Liefs,
repelsteeltje
-
Violet
- Berichten: 122
- Lid geworden op: 16 februari 2010, 18:35
helaba
Muisinie en Rainbow: ik ben het volledig met jullie eens dat mensen helemaal anders reageren als ze weten hoe de vork aan de steel zit. Mijn beste vriendinnen weten het, ze zijn beiden lang na ons begonnen en waren snel zwanger. Als zij bellen en vragen van "en hoe is het met jullie, is het gelukt deze maand??" vind ik dat helemaal niet erg, dan kan ik mijn hart eens luchten (ondanks dat ze alle 2 eerlijk toegeven totaal niet te weten wat we doormaken, maar wel begrijpen dat het wachten en de hoopmonsters verschrikkelijk zijn)
Maar het probleem is dat mijn ventje er niet over wil praten met anderen en we waren gisteren bij vrienden van hem dus jammer maar helaas. Had nog effe gepolst, diegene die we gingen bezoeken is verpleegster dus... maar reactie was "wilde het in de gazet zetten of wat?" oké ik heb dus op DE vraag maar geantwoord dat mijn ventje nog aan het idee moest wennen (hij is heel vaak in het buitenland voor het werk dus we kunnen dat ook makkelijk weglachen dat hij dat dan wel eerst ies in zijnen agenda moet beginnen matchen... (ze willen niet weten dat we dat al 2 jaar doen en nu nog veel stipter)
Alé deze morgen bericht gekregen, er is weer een wondertje geboren dus dinsdagavond weer richting materniteit
Aan alle wachtende veel succes, ik duim duim duim!!!
Fijne zondagavond
groetjes
VI
Muisinie en Rainbow: ik ben het volledig met jullie eens dat mensen helemaal anders reageren als ze weten hoe de vork aan de steel zit. Mijn beste vriendinnen weten het, ze zijn beiden lang na ons begonnen en waren snel zwanger. Als zij bellen en vragen van "en hoe is het met jullie, is het gelukt deze maand??" vind ik dat helemaal niet erg, dan kan ik mijn hart eens luchten (ondanks dat ze alle 2 eerlijk toegeven totaal niet te weten wat we doormaken, maar wel begrijpen dat het wachten en de hoopmonsters verschrikkelijk zijn)
Maar het probleem is dat mijn ventje er niet over wil praten met anderen en we waren gisteren bij vrienden van hem dus jammer maar helaas. Had nog effe gepolst, diegene die we gingen bezoeken is verpleegster dus... maar reactie was "wilde het in de gazet zetten of wat?" oké ik heb dus op DE vraag maar geantwoord dat mijn ventje nog aan het idee moest wennen (hij is heel vaak in het buitenland voor het werk dus we kunnen dat ook makkelijk weglachen dat hij dat dan wel eerst ies in zijnen agenda moet beginnen matchen... (ze willen niet weten dat we dat al 2 jaar doen en nu nog veel stipter)
Alé deze morgen bericht gekregen, er is weer een wondertje geboren dus dinsdagavond weer richting materniteit
Aan alle wachtende veel succes, ik duim duim duim!!!
Fijne zondagavond
groetjes
VI
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast