Hoi ladies,
Nee ik ben eigenlijk helemaal niet aan het hopen... en heb dus ook geen 2de bloedname gepland... ik wacht gewoon rustig de duiveltjes af.
Ik ga ervan uit dat de bloedtest wel de waarheid spreekt ook al is het aan de vroege kant
Heb ondertussen pijnlijke borsten, zelfde symptomen als elke maand, dus ik verwacht ze vrijdag, zaterdag of zondag! Met mijn lichaam weet je nooit haha
Over een week vertrekken we naar USA en ik heb mij dus al een pak pijnstillers ingeslagen daarstraks

Ik heb altijd zeer pijnlijke maandstonden, dus ik ga daar geen 12u op ne vlieger zitten kajieten
Rainbow, hoe frustrerend is dit zeg? Pff, zolang wachten... en dan mag ne mens geen hoop hebben!
Sassie : ik weet dat ook de dag zelf nog.. nu ja, wij gaan wel in een ferti-centrum, dus dat werkt allemaal wat nauwer samen denk ik.
Ine, welk boek van DVO is dat?
Ik snap wel dat je gefrustreerd bent als mensen je dat vragen, anderzijds probeer ik meestal terug te gaan in de tijd toen wij nog niet aan kindjes dachten... toen vroeg ik dat ook aan de mensen "en jullie nog niet?". De mensen staan daar gewoon niet bij stil dat het niet altijd zo snel gaat...
Eergisteren heeft een vriendin van mij me verteld dat ze voor de 2de keer zwanger is. Haar eerste kindje is vorig jaar december geboren, dus er zal niet veel tijd tussen zitten. Ik ben de eerste die het weet, vanavond heeft ze haar eerste echo. Ik vind het lief dat ze het eerst aan mij verteld heeft, omdat ze weet dat het gevoelig ligt. En eigenlijk ben ik deze keer helemaal niet sip om het nieuws. Ik ben zelfs blij voor haar! Ik geloof er gewoon in dat het bij ons ook wel zal lukken. MIjn ventje vindt het minder grappig... hij vindt dat niet verantwoord dat die al een 2de keer zwanger zijn etc etc.
We zijn er nog altijd niet uit trouwens of we gaan stoppen met de behandelingen of niet. Ergens denk ik "laat ons die 2x IUI nog afmaken", want de dokter heeft nog 2x 'voorgeschreven'. Daarna zou het IVF worden, maar ik denk dat ik IVF daarna nog even ga uitstellen.
Als het deze 2x niet lukt, dan denk ik dat wij een half jaar ofzo stoppen met controles. Er is toch niets mis... en we hebben eigenlijk leeftijdgewijs nog wel wat tijd... Onze hartjes smeken wel om een kindje, maar we kunnen het toch niet forceren... Ik heb deze keer zelfs niet geweend bij de negatieve bloeduitslag, ben ook niet apathisch, ik denk dat ik het eindelijk wat kan loslaten

KIJK EENS AAN
Annelies, veel succes met de IUI. Het is zeker spannend! Ik duim!
Lieve groetjes,
Quirina