hoi dames,
Het is een tijdje geleden dat ik nog iets gepost heb.
Deze maand ging de groei van mijn follikel echt niet goed. Het ging veel te traag en ik moest 3x extra menopur spuiten.
Gisteren heb ik dan eindelijk mijn 2e IUI gehad. De zaadkwaliteit was alles behalve goed; ze hadden het nog kunnen opwerken tot 50%. Het leek van te voren al een maat voor niets... De inseminatie ging niet vlot; het deed pijn. Hele dag in de zetel gelegen van de buikpijn. Vandaag opgestaan met opnieuw enorme buikpijn. Het lijkt er op alsof heel mijn baarmoeder in de kramp slaat. Ik zak gewoon door mijn benen. Kwas ongerust en heb gebeld naar het ZH daar kreeg ik het antwoord dat het kan zijn omdat een follikel bloed verliest...
Heeft iemand hier ervaring mee? Kan iemand dit een beetje verduidelijken?
Groetjes
IUI-clubje
-
swiet
- Berichten: 36
- Lid geworden op: 19 september 2010, 16:57
Dag Nelleke,
Een tijdje geleden had ik ook opeens enorme buikpijn, die doortrok naar mijn rug. Eerst dacht ik dat het (voor mij gekende) darmspasmen waren, maar dan erger dan gewoonlijk. Een collega heeft me uiteindelijk naar huis moeten brengen. Ik kon niet meer zitten of staan. Onderzoek wees uit dat ik vocht in de 'douglas-holte' had, en dit was afkomstig van een 'gebarsten follikel'. Blijkbaar was daar de pijn van afkomstig.
Het is vanzelf in orde gekomen (dezelfde cyclus nog, dus geen vertragingen tot gevolg), maar ik moest wel even een controle echo laten nemen, om zeker te zijn dat er geen andere oorzaak was.
Misschien is dit voor jou herkenbaar?
Het komt wel goed!
Een tijdje geleden had ik ook opeens enorme buikpijn, die doortrok naar mijn rug. Eerst dacht ik dat het (voor mij gekende) darmspasmen waren, maar dan erger dan gewoonlijk. Een collega heeft me uiteindelijk naar huis moeten brengen. Ik kon niet meer zitten of staan. Onderzoek wees uit dat ik vocht in de 'douglas-holte' had, en dit was afkomstig van een 'gebarsten follikel'. Blijkbaar was daar de pijn van afkomstig.
Het is vanzelf in orde gekomen (dezelfde cyclus nog, dus geen vertragingen tot gevolg), maar ik moest wel even een controle echo laten nemen, om zeker te zijn dat er geen andere oorzaak was.
Misschien is dit voor jou herkenbaar?
Het komt wel goed!
-
swiet
- Berichten: 36
- Lid geworden op: 19 september 2010, 16:57
Pfff... zonet het nieuws gekregen dat een bevriend koppel zwanger is van hun derde kindje. In een goede drie jaar tijd. Het is de eerste keer dat zo'n nieuws me niet vrolijk maakt. Tot nog toe kon ik oprecht blij zijn voor het koppel in kwestie. Ben dat nu ook, maar voor het eerst slaakte ik toch ook een zucht ...
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
, zo verdomd oneerlijk allemaal...-
Nathalieke
- Berichten: 25
- Lid geworden op: 3 augustus 2010, 12:06
Hallo allemaal!
Ik ben hier een tijdje niet geweest omdat ik het heel moeilijk heb gehad na onze eerste mislukte IUI. We gaan volgende week volop voor de tweede poging. Door 't werk kon ik niet in september geen poging doen en bij de volgende cyclus zijn we met vakantie... Deze poging was heel moeilijk te organiseren op 't werk, maar een mens moet prioriteiten stellen in 't leven he! En dit gaat voor alles!
Ik weet het zo allemaal niet voor 't ogenblik. Ik kijk enerzijds wel uit naar de volgende poging, maar anderzijds ben ik het hele gedoe kotsbeu! Waarom kan dat nu niet lukken? 't is misschien niet slecht dat ik er niet zo mee bezig ben momenteel, maar ik ken mezelf : eens ik met die poging bezig ben, begin ik weer te hopen! En dan val ik weer diep als het weer eens niet lukt...
Sorry voor mijn negatieve berichtje, maar het voorbije anderhalf jaar zijn heel zwaar geweest en we zijn naar mijn gevoel nog geen stap verder. Ik ben ook net 35 geworden en ik vraag me af of ik niet wat meer druk moet uitoefenen op de dokters om wat meer 'wapens' in te zetten. Totnogtoe heb ik bij de 'testcyclus' alleen maar een spuit Pregnyl moeten zetten en verder niets. Zijn er geen middelen die de innesteling kunnen bevorderen?
Het is alleszins een enorme steun te lezen dat ik niet alleen ben in deze situatie! Al wens ik ze niemand toe!!!
Ik ben hier een tijdje niet geweest omdat ik het heel moeilijk heb gehad na onze eerste mislukte IUI. We gaan volgende week volop voor de tweede poging. Door 't werk kon ik niet in september geen poging doen en bij de volgende cyclus zijn we met vakantie... Deze poging was heel moeilijk te organiseren op 't werk, maar een mens moet prioriteiten stellen in 't leven he! En dit gaat voor alles!
Ik weet het zo allemaal niet voor 't ogenblik. Ik kijk enerzijds wel uit naar de volgende poging, maar anderzijds ben ik het hele gedoe kotsbeu! Waarom kan dat nu niet lukken? 't is misschien niet slecht dat ik er niet zo mee bezig ben momenteel, maar ik ken mezelf : eens ik met die poging bezig ben, begin ik weer te hopen! En dan val ik weer diep als het weer eens niet lukt...
Sorry voor mijn negatieve berichtje, maar het voorbije anderhalf jaar zijn heel zwaar geweest en we zijn naar mijn gevoel nog geen stap verder. Ik ben ook net 35 geworden en ik vraag me af of ik niet wat meer druk moet uitoefenen op de dokters om wat meer 'wapens' in te zetten. Totnogtoe heb ik bij de 'testcyclus' alleen maar een spuit Pregnyl moeten zetten en verder niets. Zijn er geen middelen die de innesteling kunnen bevorderen?
Het is alleszins een enorme steun te lezen dat ik niet alleen ben in deze situatie! Al wens ik ze niemand toe!!!
-
Prins22
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 19 augustus 2009, 14:43
Veel courage, Liezeke... 't is niet gemakkelijk maar denk aan de woordjes van bemoediging die jij hier zo vaak aan anderen geeft: probeer positief te blijven, al is het niet makkelijk als het wéér een keer mislukt is.
Drink een lekker glaasje (of meer dan 1), eet wat chocolade (of een heleboel) en laat je omringen met liefdevolle mensen! Kop op! We duimen allemaal!
En ja Quirina: moeder natuur is gewoon een dikke trut. Groot gelijk!
@ Nathalieke: het is gewoon onmogelijk om er NIET mee bezig te zijn. Je kan hooguit proberen niet te hard te freaken rond het hele gedoe. Wat wil je ook als je voortdurend medisch gecontroleerd wordt? Je bent niet de enige die het moeilijk heeft, zenne. Denk maar aan de vele forumgenootjes die je hier hebt: samen sterk! Moed houden, hoor!
Ik begin eind deze maand, na 2 jr zonder hulp, ook met IUI en zal ook enkel pregnyl moeten spuiten. Op hoop van zegen...
Liefs xx
Drink een lekker glaasje (of meer dan 1), eet wat chocolade (of een heleboel) en laat je omringen met liefdevolle mensen! Kop op! We duimen allemaal!
En ja Quirina: moeder natuur is gewoon een dikke trut. Groot gelijk!
@ Nathalieke: het is gewoon onmogelijk om er NIET mee bezig te zijn. Je kan hooguit proberen niet te hard te freaken rond het hele gedoe. Wat wil je ook als je voortdurend medisch gecontroleerd wordt? Je bent niet de enige die het moeilijk heeft, zenne. Denk maar aan de vele forumgenootjes die je hier hebt: samen sterk! Moed houden, hoor!
Ik begin eind deze maand, na 2 jr zonder hulp, ook met IUI en zal ook enkel pregnyl moeten spuiten. Op hoop van zegen...
Liefs xx
-
rainbow
- Berichten: 731
- Lid geworden op: 17 februari 2010, 14:31
hey
liezeke: g*d*v*rd*mm*! het was je zooo gegund.. ik vind het echt heel mottig voor je.. heel dikke knuf, hopelijk kan je wat troost vinden bij de mensen om je heen.. good luck, meid x
prins: veel succes met de nieuwe start! dat het jou heel snel geluk mag brengen!
nathalieke: dat geeft niet he, als je hier je hart al niet zou mogen luchten, waar dan wel?! we staan hier klaar voor elkaar (en het rijmt nog ook)Met volle moed er tegenaan en ja jammer genoeg ook met soms te veel hoop.. die pieken en dalen in de emoties vind ik ook één van de lastigste dingen.
Bij mij juist wat raar, ik begin precies wat onverschillig te worden. laatste mislukte poging alweer geen traan gelaten, nu collega bevallen, twee anderen zwanger, nog andere twee mensen kunnen elk moment bevallen en kweenie, het steekt minder dan vroeger, snap er zelf niks van. alleen als ik de babyfoto's zie, dan voel ik het wel, maar toch. heb schrik dat ik nu gewoon op automatische piloot verder doe, en steeds maar verder doe -is op werk ook nog steeds hectisch, werk elke avond tot half 10 nog thuis- dat ik plots ga 'crashen' en dat er dan geen eind zal komen aan de tranen.. raar gevoel..
Ik hooooop dat het eens mag gelukt zijn, na 3 jaar proberen, en 9 maanden geleden in MMM gestapt, mag dat toch eens lukken zeker?
liefs
liezeke: g*d*v*rd*mm*! het was je zooo gegund.. ik vind het echt heel mottig voor je.. heel dikke knuf, hopelijk kan je wat troost vinden bij de mensen om je heen.. good luck, meid x
prins: veel succes met de nieuwe start! dat het jou heel snel geluk mag brengen!
nathalieke: dat geeft niet he, als je hier je hart al niet zou mogen luchten, waar dan wel?! we staan hier klaar voor elkaar (en het rijmt nog ook)Met volle moed er tegenaan en ja jammer genoeg ook met soms te veel hoop.. die pieken en dalen in de emoties vind ik ook één van de lastigste dingen.
Bij mij juist wat raar, ik begin precies wat onverschillig te worden. laatste mislukte poging alweer geen traan gelaten, nu collega bevallen, twee anderen zwanger, nog andere twee mensen kunnen elk moment bevallen en kweenie, het steekt minder dan vroeger, snap er zelf niks van. alleen als ik de babyfoto's zie, dan voel ik het wel, maar toch. heb schrik dat ik nu gewoon op automatische piloot verder doe, en steeds maar verder doe -is op werk ook nog steeds hectisch, werk elke avond tot half 10 nog thuis- dat ik plots ga 'crashen' en dat er dan geen eind zal komen aan de tranen.. raar gevoel..
Ik hooooop dat het eens mag gelukt zijn, na 3 jaar proberen, en 9 maanden geleden in MMM gestapt, mag dat toch eens lukken zeker?
liefs
-
~Joke~
- Berichten: 108
- Lid geworden op: 14 augustus 2010, 17:16
-
sara85
- Berichten: 28
- Lid geworden op: 14 oktober 2010, 19:43
Hello,
Ik ben nieuw hier op het forum.
Ik ben afkomstig van heist en ben 25 jaar.
Volgende maand mijn eerst IUI. Mijn man heeft geen zo'n goeie zwemmers maar bij mij alles in orde.
Ik moet geen medicatie nemen voordien maar wel een spuit pregnal.
Iemand advies of meningen voor mij?
Wat te verwachten?
Wat moet ik wel en niet doen?
Hoe is de slaagkans?
Groetjes sara x
Ik ben nieuw hier op het forum.
Ik ben afkomstig van heist en ben 25 jaar.
Volgende maand mijn eerst IUI. Mijn man heeft geen zo'n goeie zwemmers maar bij mij alles in orde.
Ik moet geen medicatie nemen voordien maar wel een spuit pregnal.
Iemand advies of meningen voor mij?
Wat te verwachten?
Wat moet ik wel en niet doen?
Hoe is de slaagkans?
Groetjes sara x
-
muisinie
- Berichten: 722
- Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52
hoi meisjes,
liezeke; de andere meiden hebben het al paar keer gezegd, think positive en we gaan er voor volgende keer ... dikke knuffel !!!!!!
joke; ik wens je veel succes bij het IVF-clubje, hopelijk hoef je daar niet lang te vertoeven.
nathalieke, is normaal hé dat je het allemaal eerst effe moet verwerken om dan verder te gaan.
Ik duim voor je 2de ronde volgende week.
rainbow, hopelijk val je achteraf niet in een dal ... maar is misschien gewoon omdat je het momenteel allemaal wel wat kan relativeren.
Hier weinig te melden, behalve dat de ww traag gaan, haha ben nog maar 2 dagen verder ....
groetjes muis
liezeke; de andere meiden hebben het al paar keer gezegd, think positive en we gaan er voor volgende keer ... dikke knuffel !!!!!!
joke; ik wens je veel succes bij het IVF-clubje, hopelijk hoef je daar niet lang te vertoeven.
nathalieke, is normaal hé dat je het allemaal eerst effe moet verwerken om dan verder te gaan.
Ik duim voor je 2de ronde volgende week.
rainbow, hopelijk val je achteraf niet in een dal ... maar is misschien gewoon omdat je het momenteel allemaal wel wat kan relativeren.
Hier weinig te melden, behalve dat de ww traag gaan, haha ben nog maar 2 dagen verder ....
groetjes muis
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast