Baby's en katten

[logost]

Vraagje:
Ikzelf ben alergisch voor katten (maar heb zelf wel een langharige kat). Ik kom alleen in de problemen als ik de kat wrijf en mijn handen niet ga wassen of wanneer ik mijn man knuffel die vol haren van de kat hangt...
Nu vind ik die kat om een of andere reden zo onhygiënisch dat ik het liefst wil dat ze zo ver mogelijk van onze zoon vandaag blijft. Ik ben overigens geen hygiëne-freak (integendeel) maar die haren van de kat op zijn dekentje of weet ik het waar allemaal vind ik echt niet leuk. Kan het kwaad? zo ja, hoe pak je dat aan naar je man toe (die kat is zijn tweede (of eerste) kind voor hem). Als het geen kwaad kan: zoveel te beter, maar laat het me dan weten zodat ik er niet meer mee moet inzitten.

[Sterretje]

ik ben ook zwaar allergisch aan katten, maar wij hebben er geen in huis. Wel een hond. En die haartjes, dat kan je echt niet vermijden. Toen Amber nog baby was, waste ik de dekentjes, knuffels en zo veel meer en de hond zat altijd apart. Naarmate ze ouder werd, en ook weerbaarder, kwam ze meer en meer in contact met de hond, maar waste ik altijd haar handjes en gezicht als ze hem had aangeraakt.
Nu komt ze meermaals per dag in contact met de hond en de hond likt ook regelmatig over haar gezicht, maar ik vergeet het wel om telkens weer te gaan afwassen. Soms heeft ze eens een haartje in de mond, maar eigenlijk vind ik dat niet vies.
Het gebeurt dat wij ook eens een haartje in ons eten vinden, da's echt onvermijdelijk.
Bij mijn schoonmama vorige week heeft ze blijkbaar wel regelmatig de kat geaaid en vastgepakt. En ik ben er zeker van dat mijn schoonmama ook niet met een washandje klaar stond. Wat dat betreft moet je 'leren loslaten' vrees ik!
En gewoon tegen je ventje zeggen dat je vind dat Wout nog te klein is om nu al zo veel met katten in contact te komen en dat je ze echt zo veel mogelijk apart wil houden...