MAMA EN BANG

[NatSar]

Even dit topic afstoffen Nu ik een "ervaren" mama ben, merk ik dat ik eigenlijk helemaal niet maar bang ben. Toen T. heel klein was (en het staat hier vast ook wel ergens) schoot ik meermaals per dag in paniek. Ik heb nooit van die prille babytijd kunnen genieten maar vandaag schoot het mij te binnen dat dit weg is... Joepie ik ben niet langer meer langer een bange mama! Nu vroeg ik me af of de angst bij een tweede kindje even groot is dan bij een eerste? Ga ik me dan weer constant zorgen maken over (achteraf gezien) stomme zaken? Hoe zat dat bij jullie?

[Sterretje]

proficiat
mijn ervaring is dat de 'basisangst' zoals angst voor wiegedood, angst dat je kindje honger heeft, angst dat het zich pijn zal doen' niet verdwijnt.
maar omdat je ervaring hebt, komt de angst wel iets minder snel en minder zwaar. het overheerst niet langer meer je leven.
'k denk ook dat dat relatief is. dat hangt af van persoon tot persoon en situatie tot situatie.
als I hoge koorts had/heeft ben ik nog minstens even bang als toen met A, al heb ik nu wel minder angst om haar bijvoorbeeld medicatie toe te dienen. omdat ik al beter weet, odmat ik hier put uit mijn ervaring.
ik heb nu wel minder angst bijvoorbeeld bij het kruipen, in en uit de zetel kruipen, de kasten open en toe doen. ik heb meer vertrouwen in mijn jongste kindje...

[NatSar]

Ik weet dat ik sowieso weer zwanger en bang ga zijn. Dat voel ik nu al. Gaan de behandelingen aanslaan? Gaan de embyro's van goeie kwaliteit zijn?... Dus daarop volgt dan zwanger en bang hé!

Maar toen ik net mama was, was dat eerder een ongezonde soort van angst. Zo durfde ik amper naar de winkel gaan want stel dat hij honger zou krijgen. Nu denk ik dat ik de volgende keer eerder zal denken, overal kan je wel melk opwarmen of je kan heet water meenemen en tegen de tijd dat baby moet drinken heeft het de juiste temperatuur. Destijds was ik ook heel bang dat hij zou beginnen wenen en ik hem niet stil zou krijgen. Eigenlijk was ik gewoon bang dat ik dat kleine hummeltje niet zou begrijpen en zo een slechte mama zou zijn. Ik denk dat die "stomme" angsten wel weg gaan zijn. Maar angst voor de erge dingen zoals wiegendood, ziektes,.. zal inderdaad wel blijven.

[Sterretje]

ja die 'stomme' meer 'onterechte' angsten zijn er niet meer. ik kan ook beter loslaten en de dingen op zijn beloop laten.
krijgen ze honger: ik verzin wel iets, zijn ze moe, dan moeten ze maar in de auto slapen. Da's echt wel helemaal anders nu.

misschien hangt het er ook van af welk traject je nog moeten afleggen hebt... denk dat ik na een loodzwaar hindernissenparcours voor een brusje toch iets meer het gevoel zou hebben gehad om dat wondertje in een glazen kastje te leggen als je begrijpt wat ik bedoel...

[NatSar]

Ja, dat begrijp ik zeker en vast! Voor T. was ons traject in vergelijking met sommige anderen hier echt peanuts en ik was al 1 en al paniek van tijdens de behandelingen al. Dus ik hoop dat het nu geen lange lijdensweg wordt want anders verval ik zeker in m'n oude gewoonten!

Ik had het vorige week zelfs al lastig om niet volledig in paniek te schieten toen ik hoorde dat ons cryoke, waarvan ik niet wist dat het ooit ontdooid was, blijkbaar al 2 jaar dood is.

[Sterretje]

da's ook wel een straf verhaal hé NatSar, echt onaanvaardbaar van ferticenter!

[NatSar]

Vind ik ook. En ik heb niet eens een aanvaardbare uitleg gekregen!