Mijn zus is kinderpsychiater. Dus eerst geneeskunde gestudeerd en dan nog 5 jaar gespecialiseerd.
Zij werkt wel in Nederland, de kinderpsychiatrie is daar veel beter uitgebouwd en... heel wat beter betaald...
Moeilijk te stellen diagnose.
-
Kimzie
- Berichten: 843
- Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36
Hey, ik wil hier wel eventjes reageren, want ik ben zelf kinderpsycholoog en werk binnen de geestelijke gezondheidszorg, ook met kinderen met autisme. Ik heb deze discussie even laten gaan, maar merk, Zabbie, dat je je echt wel instelt op autisme en er rekening mee houdt dat het toch wel eens dat zou kunnen zijn.
Je kan hier in België inderdaad terecht in een COS om kinderen op ontwikkelingsstoornissen te testen, maar vaak zijn de wachtlijsten daar heel lang. Als je dat wil laten doen, bel je best naar een CGGZ (centrum geestelijke gezondheidszorg) in je buurt (vind je wel door te googelen), zij hebben als taak om ook goeie doorverwijzingen te doen en weten meestal ook hoe het zit met die wachtlijsten in je buurt. Als je kapitaalkrachtig genoeg bent, zullen ze je vaak naar een privé-intitiatief doorverwijzen (dan heb je minder wachtlijst). Ik spreek nu over wachtlijsten van twee of drie jaar (binnen een COS vaak).
MAAR: ook al werk ik in de sector, ik psychiatriseer niet graag. Als ouders hun weg vinden met een kind, weten hoe ze hun kind moeten aanpakken en het gevoel hebben dat hun kind zich daar goed bij voelt, dan is dat super, dan is dat genoeg. Ouders zijn de ervaringsdeskundigen en alle experts ten spijt weten zij nog steeds het meeste over hun kind. Zij weten het het beste! Wanneer zij het niet meer weten, kan een onderzoek een diagnose aan het licht brengen, maar dan nog is de aanpak vaak een zoektocht. De experts kunnen je sneller door die zoektocht loodsen en daar zit dan ook hun meerwaarde.
Ikzelf werk dus met kinderen met autisme en met hun ouders, maar ik hoef niet per se een diagnose. Ik bespreek het gedrag met die ouders (bv: heeft het kind veel structuur nodig, denk je?) en ik pas de behandeling aan op wat zij vertellen. (bv: als een kind nood heeft aan structuur, heb ik dan een heleboel tips en trics die ouders kunnen uitproberen, maar het is weer aan hun om te kijken wat er echt helpt en werkt bij hun kind).
Een diagnose kan handig zijn om te weten wat je kind nodig heeft (als je het gevoel hebt het zelf niet te weten).
De diagnose is wel nodig voor wanneer je terugbetalingen nodig hebt of voor wanneer je extra begeleiding wil op school.
Je kan ook steeds terecht bij de Vlaamse Vereniging voor Autisme die als taak heeft om ouders te begeleiden in hun zoektocht en ook zorgt voor cursussen en contacten met andere ouders.
Als je dringende vragen hebt, stuur je me maar een pb'tje! Ik kom hier trouwens af en toe ook eens meepiepen hoor.
Veel sterkte en succes bij je zoektocht!
Je kan hier in België inderdaad terecht in een COS om kinderen op ontwikkelingsstoornissen te testen, maar vaak zijn de wachtlijsten daar heel lang. Als je dat wil laten doen, bel je best naar een CGGZ (centrum geestelijke gezondheidszorg) in je buurt (vind je wel door te googelen), zij hebben als taak om ook goeie doorverwijzingen te doen en weten meestal ook hoe het zit met die wachtlijsten in je buurt. Als je kapitaalkrachtig genoeg bent, zullen ze je vaak naar een privé-intitiatief doorverwijzen (dan heb je minder wachtlijst). Ik spreek nu over wachtlijsten van twee of drie jaar (binnen een COS vaak).
MAAR: ook al werk ik in de sector, ik psychiatriseer niet graag. Als ouders hun weg vinden met een kind, weten hoe ze hun kind moeten aanpakken en het gevoel hebben dat hun kind zich daar goed bij voelt, dan is dat super, dan is dat genoeg. Ouders zijn de ervaringsdeskundigen en alle experts ten spijt weten zij nog steeds het meeste over hun kind. Zij weten het het beste! Wanneer zij het niet meer weten, kan een onderzoek een diagnose aan het licht brengen, maar dan nog is de aanpak vaak een zoektocht. De experts kunnen je sneller door die zoektocht loodsen en daar zit dan ook hun meerwaarde.
Ikzelf werk dus met kinderen met autisme en met hun ouders, maar ik hoef niet per se een diagnose. Ik bespreek het gedrag met die ouders (bv: heeft het kind veel structuur nodig, denk je?) en ik pas de behandeling aan op wat zij vertellen. (bv: als een kind nood heeft aan structuur, heb ik dan een heleboel tips en trics die ouders kunnen uitproberen, maar het is weer aan hun om te kijken wat er echt helpt en werkt bij hun kind).
Een diagnose kan handig zijn om te weten wat je kind nodig heeft (als je het gevoel hebt het zelf niet te weten).
De diagnose is wel nodig voor wanneer je terugbetalingen nodig hebt of voor wanneer je extra begeleiding wil op school.
Je kan ook steeds terecht bij de Vlaamse Vereniging voor Autisme die als taak heeft om ouders te begeleiden in hun zoektocht en ook zorgt voor cursussen en contacten met andere ouders.
Als je dringende vragen hebt, stuur je me maar een pb'tje! Ik kom hier trouwens af en toe ook eens meepiepen hoor.
Veel sterkte en succes bij je zoektocht!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast